Άνοιξα, κι Εκείνος Είχε Φύγει

Εκείνος λέει ότι ήρθε στον κήπο του. Έπειτα η γυναίκα διηγείται μια νύχτα που δίστασε στην πόρτα και άνοιξε πολύ αργά, για να βρει ότι είχε φύγει. Καθώς τον ψάχνει, οι φρουροί τη χτυπούν. Όταν τη ρωτούν τι τον κάνει διαφορετικό, τον περιγράφει από το κεφάλι ως τα πόδια.

Κεφάλαιο 5.

Ήρθα στον κήπο μου, αδελφή μου, νύφη μου· μάζεψα τη σμύρνα μου με το άρωμά μου, έφαγα την κηρήθρα μου με το μέλι μου, ήπια το κρασί μου με το γάλα μου. Φάτε, φίλοι· πιείτε, και πιείτε άφθονα, αγαπημένοι!

Κοιμόμουν, μα η καρδιά μου αγρυπνούσε. Ένας ήχος—ο αγαπημένος μου χτυπάει την πόρτα: «Άνοιξέ μου, αδελφή μου, αγάπη μου, περιστέρι μου, τέλεια μου, γιατί το κεφάλι μου είναι μουσκεμένο από τη δροσιά, τα μαλλιά μου από τις σταγόνες της νύχτας». Είχα βγάλει το φόρεμά μου—πώς να το ξαναφορέσω; Είχα πλύνει τα πόδια μου—πώς να τα λερώσω; Ο αγαπημένος μου έβαλε το χέρι του στο σύρτη, κι η καρδιά μου σκίρτησε μέσα μου. Σηκώθηκα ν' ανοίξω την πόρτα στον αγαπημένο μου, και τα χέρια μου έσταζαν σμύρνα, τα δάχτυλά μου υγρή σμύρνα, πάνω στις λαβές του σύρτη. Άνοιξα την πόρτα στον αγαπημένο μου, μα ο αγαπημένος μου είχε γυρίσει κι είχε φύγει. Η ψυχή μου βούλιαξε όταν μίλησε. Τον έψαξα, μα δεν τον βρήκα· τον φώναξα, μα δεν μου αποκρίθηκε. Με βρήκαν οι φρουροί καθώς περιπολούσαν στην πόλη· με χτύπησαν, με πλήγωσαν· μου άρπαξαν το μανδύα από πάνω μου, εκείνοι οι φρουροί των τειχών. Σας εξορκίζω, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ, αν βρείτε τον αγαπημένο μου, πείτε του πως είμαι άρρωστη από αγάπη. Τι έχει ο αγαπημένος σου παραπάνω από άλλον αγαπημένο, ωραιότερη ανάμεσα στις γυναίκες; Τι έχει ο αγαπημένος σου παραπάνω από άλλον αγαπημένο, που μας εξορκίζεις έτσι;

Ο αγαπημένος μου είναι λαμπερός και ροδοκόκκινος, ξεχωριστός ανάμεσα σε δέκα χιλιάδες. Το κεφάλι του είναι το πιο καθαρό χρυσάφι· τα μαλλιά του κυματιστά, μαύρα σαν κοράκι. Τα μάτια του σαν περιστέρια δίπλα σε ρυάκια νερού, λουσμένα στο γάλα, στημένα σαν πετράδια στη θέση τους. Τα μάγουλά του σαν πρασιές αρωμάτων, πύργοι ευωδιαστών βοτάνων. Τα χείλη του κρίνα, που στάζουν υγρή σμύρνα. Τα μπράτσα του ράβδοι χρυσές, στολισμένες με πετράδια. Το σώμα του γυαλισμένο ελεφαντόδοντο, στολισμένο με ζαφείρια. Τα πόδια του κολόνες από αλάβαστρο, στημένες πάνω σε βάσεις από καθαρό χρυσάφι. Η όψη του σαν τον Λίβανο, εκλεκτή σαν τους κέδρους. Το στόμα του είναι η ίδια η γλύκα, κι ολόκληρος είναι αξιαγάπητος. Αυτός είναι ο αγαπημένος μου, κι αυτός είναι ο φίλος μου, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ.