Men Eshikni Ochdim, U Esa Gʻoyib Boʻlgandi

Erkak o'z bog'iga kirganini aytadi. So'ng ayol bir kecha eshik oldida ikkilanib, juda kech ochgani va uni topolmaganini hikoya qiladi. Izlab yurganida qorovullar uni uradi. Uning boshqalardan farqi nimada, deb so'rashganda, ayol uni boshdan oyoq tasvirlaydi.

5-bob.

Men bogʻimga kirdim, singlim, kelinim; mirramni ziravorim bilan terib oldim, asal inimni asalim bilan yedim, mayimni sutim bilan ichdim. Yenglar, doʻstlar; ichinglar, qonib ichinglar, oshiqlar!

Men uxladim, lekin qalbim uygʻoq edi. Bir ovoz — sevgilim eshik qoqmoqda: “Menga eshigingni och, singlim, suyuklim, qumrim, benuqsonim, chunki boshim shabnamga choʻmilgan, sochlarim tun tomchilariga choʻmilgan.” Men libosimni yechib boʻlgandim — qanday qilib uni yana kiyay? Oyoqlarimni yuvgandim — qanday qilib ularni ifloslantiray? Sevgilim qoʻlini eshik tirqishiga uzatdi, ich-ichimda qalbim entikib ketdi. Sevgilimga eshikni ochgani turdim, qoʻllarimdan mirra tomdi, barmoqlarimdan suyuq mirra tomdi, zulfin dastalariga. Sevgilimga eshikni ochdim, lekin sevgilim ortiga burilib ketib qolgandi. U gapirganda yuragim choʻkib ketdi. Uni izladim, ammo topa olmadim; uni chaqirdim, ammo javob bermadi. Soqchilar shaharni aylanib yurganlarida meni topdilar; ular meni urdilar, meni yaraladilar; yopinchamni mendan tortib oldilar, oʻsha devor soqchilari. Sizlarga tayinlayman, ey Quddus qizlari, agar sevgilimni topsangiz, unga sevgidan betob ekanimni aytinglar. Sening sevgiling boshqa sevgilidan nimasi bilan ortiq, ey ayollar aro eng goʻzali? Sening sevgiling boshqa sevgilidan nimasi bilan ortiqki, bizga shunday tayinlaysan?

Sevgilim nurafshon va qirmizi, oʻn ming kishi aro ajralib turadi. Uning boshi eng sof oltin; sochlari jingalak, qargʻadek qop-qora. Uning koʻzlari kaptarlardek — suv jilgʻalari boʻyida, sutga choʻmilgan, oʻz oʻrnida javohirdek qadalgan. Yonoqlari ziravor paykallaridek, xushboʻy giyohlar minoralaridek. Lablari savsanlar, suyuq mirra tomizayotgan. Qoʻllari oltin tayoqchalardek, javohirlar bilan bezatilgan. Gavdasi sayqal berilgan fil suyagi, zangori yoqutlar bilan bezalgan. Oyoqlari marmar ustunlardek, sof oltin poydevorlar ustiga oʻrnatilgan. Qiyofasi Lubnonga oʻxshaydi, sadr daraxtlaridek mumtoz. Uning ogʻzi shirinlikning oʻzginasi, u butunlay dilrabodir. Mana bu mening sevgilim, mana bu mening doʻstim, ey Quddus qizlari.