ഞാൻ തുറന്നു, അവൻ പോയ്‌ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു
താൻ തന്റെ തോട്ടത്തിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ പറയുന്നു. പിന്നെ സ്ത്രീ ഒരു രാത്രിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു: അവൾ വാതിൽക്കൽ മടിച്ചുനിന്നു, തുറന്നപ്പോൾ വൈകിപ്പോയി, അവൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തിരഞ്ഞുനടന്ന അവളെ കാവൽക്കാർ അടിക്കുന്നു. അവനെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നത് എന്തെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ അവനെ തല മുതൽ പാദം വരെ വർണ്ണിക്കുന്നു.
5 1എന്റെ സഹോദരീ, എന്റെ മണവാട്ടീ, ഞാൻ എന്റെ തോട്ടത്തിലേക്കു വന്നിരിക്കുന്നു; എന്റെ സുഗന്ധവർഗത്തോടുകൂടെ എന്റെ മീറ ഞാൻ ശേഖരിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്റെ തേനോടുകൂടെ എന്റെ തേൻകട്ട ഞാൻ ഭക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്റെ പാലോടുകൂടെ എന്റെ വീഞ്ഞു ഞാൻ കുടിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്നേഹിതരേ, ഭക്ഷിക്കുവിൻ; കുടിക്കുവിൻ, പ്രിയരേ, ധാരാളമായി കുടിക്കുവിൻ!
2ഞാൻ ഉറങ്ങി, എന്നാൽ എന്റെ ഹൃദയം ഉണർന്നിരുന്നു. ഒരു ശബ്ദം—എന്റെ പ്രിയൻ മുട്ടുന്നു: “എന്റെ സഹോദരീ, എന്റെ പ്രിയേ, എന്റെ പ്രാവേ, എന്റെ നിഷ്കളങ്കേ, എനിക്കു തുറന്നുതരൂ, എന്റെ തല മഞ്ഞുകൊണ്ടു നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എന്റെ തലമുടി രാത്രിയുടെ തുള്ളികൾകൊണ്ടും നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” 3ഞാൻ എന്റെ അങ്കി അഴിച്ചുവെച്ചുവല്ലോ—അതു ഞാൻ വീണ്ടും എങ്ങനെ ധരിക്കും? ഞാൻ എന്റെ കാലുകൾ കഴുകിയിരുന്നുവല്ലോ—അവ ഞാൻ എങ്ങനെ മലിനമാക്കും? 4എന്റെ പ്രിയൻ സാക്ഷയുടെ ദ്വാരത്തിൽ തന്റെ കൈ വെച്ചു, എന്റെ ഹൃദയം എന്റെ ഉള്ളിൽ തുടിച്ചു. 5എന്റെ പ്രിയനു വാതിൽ തുറക്കുവാൻ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു, എന്റെ കൈകളിൽനിന്നു മീറ ഇറ്റിറ്റുവീണു, എന്റെ വിരലുകളിൽനിന്നു ദ്രവമീറ ഒഴുകി, ഓടാമ്പലിന്റെ പിടികളിൽ. 6ഞാൻ എന്റെ പ്രിയനു വാതിൽ തുറന്നു, എന്നാൽ എന്റെ പ്രിയൻ തിരിഞ്ഞു പോയ്‌ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ സംസാരിച്ചപ്പോൾ എന്റെ പ്രാണൻ തളർന്നുപോയി. ഞാൻ അവനെ അന്വേഷിച്ചു, എന്നാൽ അവനെ കണ്ടെത്തിയില്ല; ഞാൻ അവനെ വിളിച്ചു, എന്നാൽ അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. 7കാവല്ക്കാർ നഗരത്തിൽ ചുറ്റിനടക്കുമ്പോൾ എന്നെ കണ്ടെത്തി; അവർ എന്നെ അടിച്ചു, എന്നെ മുറിവേല്പിച്ചു; എന്റെ മേലങ്കി അവർ എന്നിൽനിന്നു എടുത്തുകളഞ്ഞു, ആ മതിലുകളുടെ കാവല്ക്കാർ. 8യെരൂശലേം പുത്രിമാരേ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു ആണയിട്ടപേക്ഷിക്കുന്നു, നിങ്ങൾ എന്റെ പ്രിയനെ കണ്ടെത്തിയാൽ, ഞാൻ പ്രേമപരവശയായിരിക്കുന്നു എന്നു അവനോടു പറയുവിൻ. 9സ്ത്രീകളിൽ അതിസുന്ദരീ, നിന്റെ പ്രിയൻ മറ്റൊരു പ്രിയനെക്കാൾ എന്തു വിശേഷതയുള്ളവൻ? നിന്റെ പ്രിയൻ മറ്റൊരു പ്രിയനെക്കാൾ എന്തു വിശേഷതയുള്ളവൻ, നീ ഞങ്ങളോടു ഇങ്ങനെ ആണയിടുവാൻ?
10എന്റെ പ്രിയൻ ശുഭ്രനും ചുവപ്പാർന്നവനും ആകുന്നു, പതിനായിരം പേരുടെ ഇടയിൽ വേറിട്ടുനില്ക്കുന്നവൻ. 11അവന്റെ ശിരസ്സു തങ്കമാകുന്നു; അവന്റെ തലമുടി ചുരുണ്ടതും കാക്കയെപ്പോലെ കറുത്തതും ആകുന്നു. 12അവന്റെ കണ്ണുകൾ നീർച്ചാലുകൾക്കരികെയുള്ള പ്രാവുകളെപ്പോലെ, പാലിൽ കുളിച്ചവയായി, തക്ക സ്ഥാനത്തു രത്നംപോലെ പതിച്ചവയായിരിക്കുന്നു. 13അവന്റെ കവിൾത്തടങ്ങൾ സുഗന്ധവർഗത്തിന്റെ തടങ്ങൾപോലെയും സൗരഭ്യസസ്യങ്ങളുടെ ഗോപുരങ്ങൾപോലെയും ആകുന്നു. അവന്റെ അധരങ്ങൾ താമരപ്പൂക്കൾ, ദ്രവമീറ ഇറ്റിക്കുന്നവ. 14അവന്റെ കൈകൾ സ്വർണദണ്ഡുകൾ ആകുന്നു, രത്നങ്ങൾ പതിച്ചവ. അവന്റെ ഉടൽ മിനുക്കിയ ആനക്കൊമ്പു, നീലക്കല്ലുകൾകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ചത്. 15അവന്റെ കാലുകൾ തങ്കത്തിന്റെ ചുവടുകളിൽ ഉറപ്പിച്ച വെൺകല്ത്തൂണുകൾ. അവന്റെ രൂപം ലെബാനോനെപ്പോലെ, ദേവദാരുക്കൾപോലെ ശ്രേഷ്ഠം. 16അവന്റെ വായ് മാധുര്യംതന്നെ, അവൻ സർവഥാ രമണീയനും ആകുന്നു. ഇവനാകുന്നു എന്റെ പ്രിയൻ, ഇവനാകുന്നു എന്റെ സ്നേഹിതൻ, യെരൂശലേം പുത്രിമാരേ.
