મેં બારણું ઉઘાડ્યું, ત્યારે તે ચાલ્યા ગયા હતા

તે કહે છે કે હું મારા બગીચામાં આવ્યો છું. પછી સ્ત્રી એક રાતની વાત કહે છે, જ્યારે તે બારણે ખચકાઈ, મોડું ખોલ્યું અને તેને ગયેલો જોયો. શોધતી વખતે ચોકીદારો તેને મારે છે. તેનામાં શું જુદું છે એમ પૂછાતાં, તે માથાથી પગ સુધી તેનું વર્ણન કરે છે.

અધ્યાય 5.

મારી બહેન, મારી કન્યા, હું મારા બાગમાં આવ્યો છું; મેં મારો બોળ મારા સુગંધી દ્રવ્ય સાથે એકઠો કર્યો છે, મેં મારો મધપૂડો મારા મધ સાથે ખાધો છે, મેં મારો દ્રાક્ષરસ મારા દૂધ સાથે પીધો છે. મિત્રો, ખાઓ; પ્રેમીઓ, પીઓ, ને ભરપૂર પીઓ!

હું ઊંઘતી હતી, પણ મારું હૃદય જાગતું હતું. એક અવાજ—મારો પ્રીતમ ખટખટાવે છે: “મારી બહેન, મારી પ્રિયા, મારી કબૂતરી, મારી નિર્મળા, મારે સારુ બારણું ઉઘાડ, કેમ કે મારું માથું ઝાકળથી ભીંજાયેલું છે, મારા વાળ રાતનાં ટીપાંથી ભીના છે.” મેં મારો ઝભ્ભો ઉતારી દીધો હતો—હવે હું તે ફરી કેમ પહેરું? મેં મારા પગ ધોયા હતા—હવે હું તે કેમ મેલા કરું? મારા પ્રીતમે આગળિયાના બાકામાં પોતાનો હાથ નાખ્યો, ને મારું હૃદય તેને માટે તલસી ઊઠ્યું. હું મારા પ્રીતમને સારુ બારણું ઉઘાડવા ઊઠી, ને મારા હાથમાંથી બોળ ટપક્યો, આગળિયાની મૂઠો પર મારી આંગળીઓમાંથી પ્રવાહી બોળ ટપક્યો. મેં મારા પ્રીતમને સારુ બારણું ઉઘાડ્યું, પણ મારો પ્રીતમ પાછો ફરીને ચાલ્યો ગયો હતો. તે બોલ્યા ત્યારે મારો જીવ ભાંગી પડ્યો. મેં તેને શોધ્યો, પણ તે મને મળ્યો નહિ; મેં તેને હાંક મારી, પણ તેણે કશો જવાબ ન આપ્યો. ચોકીદારો શહેરમાં ફરતા હતા ત્યારે તેમને હું મળી; તેમણે મને માર્યું, તેમણે મને ઘાયલ કરી; કોટના એ ચોકીદારોએ મારી ઓઢણી મારી પાસેથી ઝૂંટવી લીધી. હે યરુશાલેમની દીકરીઓ, હું તમને સોગન દઉં છું, જો તમને મારો પ્રીતમ મળે, તો તેને કહેજો કે હું પ્રેમથી બીમાર છું. હે સ્ત્રીઓમાં સૌથી સુંદર, બીજા કોઈ પ્રીતમ કરતાં તારો પ્રીતમ એવો તે શું વિશેષ છે? બીજા કોઈ પ્રીતમ કરતાં તારો પ્રીતમ એવો તે શું વિશેષ છે, કે તું અમને આવા સોગન દે છે?

મારો પ્રીતમ તેજસ્વી ને રતૂમડો છે, દસ હજારમાં અદ્વિતીય છે. તેનું માથું ચોખ્ખા સોના જેવું છે; તેના વાળ વાંકડિયા, કાગડા જેવા કાળા છે. તેની આંખો પાણીના ઝરાઓ પાસેનાં કબૂતર જેવી છે, દૂધમાં ધોયેલી, રત્નોની જેમ પોતાની જગાએ જડેલી છે. તેના ગાલ સુગંધી દ્રવ્યોના ક્યારા જેવા છે, મઘમઘતી વનસ્પતિઓના બુરજ જેવા છે. તેના હોઠ કમળ જેવા છે, જેમાંથી પ્રવાહી બોળ ટપકે છે. તેના હાથ સોનાના સળિયા જેવા છે, જેમાં રત્નો જડેલાં છે. તેની કાયા ઓપેલા હાથીદાંત જેવી છે, જે નીલમણિઓથી શણગારેલી છે. તેના પગ ચોખ્ખા સોનાની કૂંભીઓ પર બેસાડેલા આરસના સ્તંભ જેવા છે. તેનું રૂપ લબાનોન જેવું છે, એરેજવૃક્ષો જેવું ઉત્તમ છે. તેનું મુખ મીઠાશરૂપ જ છે, ને તે સર્વ રીતે મનોહર છે. હે યરુશાલેમની દીકરીઓ, આ મારો પ્રીતમ છે, ને આ મારો મિત્ર છે.