Awit sa mga Awit 5

5 ¹Nahiabot na ako sa akong tanaman, akong igsoon, akong pangasaw-onon; natigom ko ang akong mira uban sa akong mga pahumot, gikaon ko ang akong dugos nga udlan uban sa akong dugos, giinom ko ang akong bino uban sa akong gatas. Pangaon kamo, mga higala; panginom, ug panginom pag-ayo, kamong mga nahigugma!

²Natulog ako, apan nagmata ang akong kasingkasing. Dihay tingog—nanuktok ang akong hinigugma: “Ablihi ako, akong igsoon, akong gugma, akong salampati, akong hingpit, kay ang akong ulo nabasa sa yamog, ang akong buhok sa mga tulo sa kagabhion.” ³Gihubo ko na ang akong bisti—unsaon ko man kini pagsul-ob pag-usab? Gihugasan ko na ang akong mga tiil—unsaon ko man kini paghugaw? ⁴Gikab-ot sa akong hinigugma ang iyang kamot sa trangka sa pultahan, ug naukay ang akong kasingkasing alang kaniya. ⁵Mibangon ako sa pag-abli sa pultahan alang sa akong hinigugma, ug nagtulo ang mira sa akong mga kamot, ang nagtulo nga mira sa akong mga tudlo, diha sa mga kaptanan sa trangka. ⁶Giablihan ko ang pultahan alang sa akong hinigugma, apan mitalikod ug nawala na ang akong hinigugma. Naluya ang akong kalag sa iyang pagsulti. Gipangita ko siya, apan wala ko siya hikaplagi; gitawag ko siya, apan wala siya motubag. ⁷Nakaplagan ako sa mga magbalantay samtang naglibot sila sa siyudad; gibunalan nila ako, gisamaran nila ako; gikuha nila ang akong kupo gikan kanako, kadtong mga magbalantay sa mga paril. ⁸Nagsugo ako kaninyo, mga anak nga babaye sa Jerusalem, kon makita ninyo ang akong hinigugma, sultihi siya nga nagmasakiton ako sa gugma. ⁹Unsa may imong hinigugma labaw sa laing hinigugma, labing maanyag sa mga babaye? Unsa may imong hinigugma labaw sa laing hinigugma, nga nagsugo ka man kanamo sa ingon?

¹⁰Ang akong hinigugma masanag ug mapula, inila taliwala sa 10,000. ¹¹Ang iyang ulo mao ang labing lunsayng bulawan; ang iyang buhok kurong, itom sama sa uwak. ¹²Ang iyang mga mata sama sa mga salampati sa daplin sa mga sapa sa tubig, ginakaligoan sa gatas, pinahimutang sama sa mga mutya sa ilang dapit. ¹³Ang iyang mga aping sama sa mga tanaman sa mga pahumot, mga torre sa mahumot nga mga tanom. Ang iyang mga ngabil mga liryo, nga nagtulo sa nagtulo nga mira. ¹⁴Ang iyang mga bukton mga baston nga bulawan, dinayandayanan sa mga mutya. Ang iyang lawas pinasinaw nga garing, gidayandayanan sa mga sapiro. ¹⁵Ang iyang mga bitiis mga haligi nga alabastro, pinahimutang sa mga tungtonganan nga lunsayng bulawan. Ang iyang panagway sama sa Lebanon, pinili sama sa mga sedro. ¹⁶Ang iyang baba katam-is gayod, ug siya tibuok nga tilinguhaon. Mao kini ang akong hinigugma, ug mao kini ang akong higala, mga anak nga babaye sa Jerusalem.