Ανήκω στον αγαπημένο μου

Οι θυγατέρες της Ιερουσαλήμ προσφέρονται να τη βοηθήσουν να ψάξει, κι εκείνη απαντά ότι ξέρει πού έχει πάει. Ο άντρας την επαινεί: εξήντα βασίλισσες και αναρίθμητες γυναίκες, κι όμως εκείνη είναι η μοναδική. Έπειτα οι θεατές φωνάζουν στη Σουλαμίτισσα να γυρίσει για να τη δουν.

Κεφάλαιο 6.

Πού πήγε ο αγαπημένος σου, εσύ η πιο όμορφη απ’ τις γυναίκες; Προς τα πού τράβηξε ο αγαπημένος σου, για να τον αναζητήσουμε μαζί σου;

Ο αγαπημένος μου κατέβηκε στον κήπο του, στα παρτέρια με τα αρώματα, για να βοσκήσει ανάμεσα στους κήπους και να μαζέψει κρίνα.

Εγώ ανήκω στον αγαπημένο μου κι ο αγαπημένος μου σ’ εμένα· αυτός βόσκει ανάμεσα στα κρίνα.

Είσαι όμορφη, αγάπη μου, σαν τη Θερσά, χαριτωμένη σαν την Ιερουσαλήμ, τρομερή σαν στρατός με τα λάβαρά του. ^a

Γύρισε αλλού τα μάτια σου από εμένα, γιατί με συνεπαίρνουν. Τα μαλλιά σου είναι σαν κοπάδι κατσίκια που κατηφορίζουν από τη Γαλαάδ. Τα δόντια σου είναι σαν κοπάδι προβατίνες που ανέβηκαν από το πλύσιμο, όλες τους γεννούν δίδυμα, και καμιά τους δεν έχασε το μικρό της. Τα μάγουλά σου είναι σαν δυο μισά ροδιού πίσω από το πέπλο σου.

Εξήντα είναι οι βασίλισσες και ογδόντα οι παλλακίδες, και οι νεαρές κοπέλες αμέτρητες, όμως το περιστέρι μου, η τέλειά μου, είναι μοναδική, η μοναχοκόρη της μάνας της, η αγαπημένη εκείνης που τη γέννησε. Οι νεαρές κοπέλες την είδαν και τη μακάρισαν· οι βασίλισσες και οι παλλακίδες την εγκωμίασαν κι αυτές.

Ποια είναι αυτή που προβάλλει σαν την αυγή, όμορφη σαν το φεγγάρι, λαμπερή σαν τον ήλιο, τρομερή σαν στρατός με τα λάβαρά του;

Κατέβηκα στον καρυώνα για να δω τα βλαστάρια της κοιλάδας, να δω αν βλάστησε το αμπέλι, αν άνθισαν οι ροδιές.

Προτού το καταλάβω, η λαχτάρα μου με έβαλε ανάμεσα στις άμαξες του αρχοντικού λαού μου.

Γύρισε, γύρισε, Σουλαμίτισσα· γύρισε, γύρισε, για να σε κοιτάξουμε. Γιατί κοιτάζετε τη Σουλαμίτισσα, σαν να βλέπετε τον χορό των δυο στρατοπέδων; ^b