Angger-anggere Kurban Kaluputan
Kurban tebusan kaluputan lan kurban karukunan dirinci: daging kurban panuwun dipangan ing dina iku uga, kurban nadar ing sajrone rong dina, apa wae kang isih turah ing dina katelu diobong. Mangan gajih utawa getih, utawa mangan nalika najis, ndadekake wong kasirnakake; dhadha lan pupu tengen dadi bageane para imam.
7 1“Iki angger-anggere kurban kaluputan. Iku suci banget. 2Ing ngendi wong mbeleh kurban obaran, ing kono uga kudu mbeleh kurban kaluputan; getihe disiramake ing sakubenge misbyah. 3Kabeh gajihe disaosake: buntut kang lemu lan gajih kang nutupi jeroan, 4ginjel loro lan gajihe kang ana ing bangkekan, sarta lapis ati kang dawa, kang dijupuk bareng karo ginjel mau. 5Imam banjur ngobong kabeh mau ing misbyah minangka kurban pangan konjuk marang Rama kita; yaiku kurban kaluputan. 6Saben imam lanang kena mangan iku, nanging mung kena dipangan ana ing panggonan kang suci; iku suci banget.
7“Kurban pangruwating dosa lan kurban kaluputan iku siji angger-anggere: dadi duweke imam kang nindakake pangruwatan sarana kurban mau. 8Imam kang nyaosake kurban obarane sawijining wong, oleh njupuk lulange kanggo awake dhewe. 9Saben kurban dhaharan kang diolah ing pawon, lan kabeh kang digawe ing wajan utawa ing panggorengan, dadi duweke imam kang nyaosake. 10Saben kurban dhaharan, kang dicampur lenga utawa kang garing, dadi duweke kabeh anak-anake Harun kanthi padha-padha.
Angger-anggere Kurban Slametan
11“Iki angger-anggere kurban slametan kang kena disaosake dening sapa bae marang Rama kita. 12Yen kurban iku disaosake minangka kurban pamuji sokur, kudu disaosake bebarengan karo roti tanpa ragi kang dicampur lenga, roti tipis tanpa ragi kang dilabur lenga, lan roti glepung alus kang diulet nganti rata sarta dicampur lenga. 13Wong mau kudu nggawa roti kang nganggo ragi bebarengan karo kurban slametan pamuji sokure. 14Saka ing kono wong mau kudu nyaosake siji saka saben werna minangka pisungsung konjuk marang Rama kita; iku dadi duweke imam kang ngesokake getihing kurban slametan. 15Daginging kurban slametan pamuji sokure kudu dipangan ing dina anggone disaosake; aja ana kang kari nganti esuk.
16“Yen kurbane iku kurban kaul utawa kurban saka legawaning ati, iku kudu dipangan ing dina anggone nyaosake; dene turahane kena dipangan ing dina sabanjure. 17Nanging daging kurban kang isih kari nganti dina katelu kudu diobong ing geni. 18Yen ana daginging kurban slametane kang dipangan ing dina katelu, kurban iku ora bakal katrima, ora bakal kaetung tumrap wong kang nyaosake—iku wis najis, lan sapa kang mangan iku bakal nanggung kaluputane.
19“Daging kang kena barang najis ora kena dipangan—daging iku kudu diobong ing geni. Dene daging liyane: saben wong kang resik kena mangan iku. 20Sing sapa mangan daginging kurban slametan kagungane Rama kita nalika awake najis, bakal katumpes saka ing antarane bangsane. a a v20 Tembung ‘katumpes saka ing antarane bangsane’ iku ateges kasingkirake saka pasamuwan prajanjiane Israel, bisa uga lumantar paukumaning Allah utawa tindakane sabangsane. 21Sing sapa ndemek barang najis—reregeding manungsa, kewan kang najis, utawa samubarang najis kang nggilani—banjur mangan daginging kurban slametan kagungane Rama kita, wong iku bakal katumpes saka ing antarane bangsane.”
Rama kita Nglarangi Gajih lan Getih
22Rama kita ngandika marang Nabi Musa:
23“Kandhakna marang wong Israel: Kowe aja padha mangan gajih sapi, wedhus gembel, utawa wedhus apa bae. 24Gajih saka bathang utawa kewan kang dimangsa sato galak kena dienggo kanggo prelu apa bae, nanging aja pisan-pisan kokpangan. 25Sing sapa mangan gajihe kewan kang disaosake marang Aku kanthi geni, bakal katumpes saka ing antarane bangsane. 26Kowe ora kena pisan-pisan mangan getih, dadia getihe manuk utawa kewan, ana ing ngendi bae kowe manggon. 27Sing sapa mangan getih, bakal katumpes saka ing antarane bangsane.”
Pandumane Para Imam
28Rama kita ngandika marang Nabi Musa:
29“Kandhakna marang wong Israel: Sing sapa nyaosake kurban slametane marang Aku, kudu nggawa pisungsunge marang Aku saka kurban mau. 30Kanthi tangane dhewe wong mau kudu nggawa kurban pangan konjuk marang Aku; yaiku gajih dalah dhadhane, kudu digawa supaya dhadhane diulungake minangka kurban goyangan ana ing ngarsaKu. 31Imam banjur ngobong gajih mau ing misbyah; dene dhadhane dadi duweke Harun lan anak-anake. 32Pupu tengen kudu kokwenehake marang imam minangka pisungsung saka kurban slametanmu. 33Anake Harun endi bae kang nyaosake getih lan gajihing kurban slametan, iku oleh pupu tengen minangka pandumane. 34Awit dhadha kurban goyangan lan pupu pisungsung iku wis Dakpundhut saka kurban slametane wong Israel, lan wis Dakparingake marang Harun, imam iku, dalah anak-anake minangka panduman kang langgeng saka wong Israel.”
35Iki pandumane Harun lan anak-anake saka kurban pangan konjuk marang Rama kita, wiwit ing dina anggone katetepake ngladeni Rama kita minangka imam. 36Rama kita paring dhawuh supaya iku diwenehake marang wong-wong mau saka wong Israel, ing dina anggone Panjenengane njebadi wong-wong mau—panduman kang langgeng turun-tumurun. 37Iki angger-anggere kurban obaran, kurban dhaharan, kurban pangruwating dosa, kurban kaluputan, kurban panetepan, lan kurban slametan, 38kang didhawuhake dening Rama kita marang Nabi Musa ana ing Gunung Sinai, ing dina anggone Panjenengane paring dhawuh marang wong Israel supaya padha nyaosake pisungsunge marang Rama kita ana ing ara-ara samun Sinai.