Aybini yuvish qurbonligi haqidagi qonun
Aybni yuvish va tinchlik qurbonliklari batafsil bayon qilinadi: shukrona go'shti o'sha kuni yeyiladi, va'da nazri ikki kun ichida, uchinchi kunga qolgan har narsa yondiriladi. Yog' yoki qon yeyish, yoki nopok holda yeyish odamni xalqidan uzadi; to'sh va o'ng son ruhoniylarga beriladi.
7 1“Aybini yuvish qurbonligi haqidagi qonun shudir. U eng muqaddasdir. 2Kuydiriladigan qurbonlik soʻyiladigan joyda aybini yuvish qurbonligini ham soʻysinlar; uning qonini qurbongohning har tomoniga sepsinlar. 3Uning barcha yogʻi keltiriladi: dumbasi va ich aʼzolarini qoplab turgan yogʻi, 4ikki buyragi va belidagi yogʻi hamda buyraklar bilan birga olib tashlanadigan jigarning uzun boʻlagi. 5Ruhoniy ularni qurbongohda Otamizga atalgan taom qurbonligi sifatida kuydiradi; bu — aybini yuvish qurbonligidir. 6Ruhoniylar orasidagi har bir erkak uni yeyishi mumkin, u faqat muqaddas joyda yeyiladi; u eng muqaddasdir.
7“Gunoh qurbonligi bilan aybini yuvish qurbonligi uchun bitta qonun amal qiladi: u — shu qurbonlik orqali kafforat qiladigan ruhoniyga tegishlidir. 8Kimningdir kuydiriladigan qurbonligini keltirgan ruhoniy uning terisini oʻziga oladi. 9Tandirda pishirilgan har qanday don qurbonligi, qozonda yoki tovada tayyorlangan barcha qurbonlik uni keltirgan ruhoniyga tegishlidir. 10Har qanday don qurbonligi — yogʻ aralashtirilgani yoki qurugʻi — Horunning barcha oʻgʻillariga barobar tegishlidir.
Tinchlik qurbonligi haqidagi qonun
11“Kishi Otamizga keltirishi mumkin boʻlgan tinchlik qurbonligi haqidagi qonun shudir. 12Agar uni minnatdorlik qurbonligi sifatida keltirsa, u bilan birga yogʻ aralashtirilgan xamirturushsiz kulchalarni, yogʻ surtilgan xamirturushsiz yupqa nonlarni va yaxshilab qorilib, yogʻ aralashtirilgan sifatli undan tayyorlangan kulchalarni keltirsin. 13Minnatdorlik tinchlik qurbonligi bilan birga u xamirturushli non kulchalarini ham keltirsin. 14Ularning har biridan bittasini u Otamizga nazr sifatida bersin; u tinchlik qurbonligining qonini sepadigan ruhoniyga tegishlidir. 15Uning minnatdorlik tinchlik qurbonligining goʻshti keltirilgan kunning oʻzida yeyilsin; undan hech narsa ertalabgacha qolmasin.
16“Agar uning qurbonligi atalgan vaʼda yoki ixtiyoriy qurbonlik boʻlsa, u keltirilgan kunning oʻzida yeyilsin; ortib qolgani esa ertasi kuni yeyilishi mumkin. 17Lekin uchinchi kunga qolgan qurbonlik goʻshti olovda kuydirilsin. 18Agar uning tinchlik qurbonligining goʻshtidan uchinchi kuni yeyilsa, u qabul qilinmaydi, uni keltirgan kishi hisobiga oʻtmaydi — u harom boʻlgan, uni yegan kishi esa oʻz aybini oʻzi koʻtaradi.
19“Biror harom narsaga tegib ketgan goʻsht yeyilmasin — bunday goʻshtni olovda kuydiringlar. Boshqa goʻshtni esa pok boʻlgan har bir kishi yeyishi mumkin. 20Kimki harom holatda Otamizning tinchlik qurbonligi goʻshtidan yesa, oʻz xalqidan uziladi. a a v20 «Xalqdan uzilish» Isroilning ahd jamoasidan chiqarib yuborilishni bildirgan boʻlib, ehtimol ilohiy hukm yoki jamoa chorasi orqali amalga oshgan. 21Kimki biror harom narsaga — inson nopokligiga, harom hayvonga yoki har qanday harom, jirkanch narsaga — tegib, soʻng Otamizning tinchlik qurbonligi goʻshtidan yesa, oʻsha kishi oʻz xalqidan uziladi.”
Ota yogʻ va qonni man etadi
22Otamiz Musoga shunday dedi:
23“Isroil xalqiga ayt: hoʻkiz, qoʻy yoki echkining hech qanday yogʻini yemanglar. 24Oʻlaksaning yoki yirtqich tomonidan talangan hayvonning yogʻi har qanday ishga ishlatilishi mumkin, lekin uni hargiz yemanglar. 25Kimki Menga olovda keltirilgan hayvonning yogʻidan yesa, oʻz xalqidan uziladi. 26Qayerda yashamanglar, parranda yoki hayvonning hech qanday qonini yemanglar. 27Kimki har qanday qonni yesa, oʻz xalqidan uziladi.”
Ruhoniylarning ulushi
28Otamiz Musoga shunday dedi:
29“Isroil xalqiga ayt: kimki Menga tinchlik qurbonligini keltirsa, oʻsha qurbonlikdan Menga oʻz hadyasini keltirsin. 30U Mening taom qurbonliklarimni oʻz qoʻllari bilan keltirsin; toʻshi bilan birga yogʻni keltirsin, toʻshni Mening huzurimda silkitma qurbonligi sifatida silkitsin. 31Ruhoniy yogʻni qurbongohda kuydiradi; toʻsh esa Horun va uning oʻgʻillariga tegishlidir. 32Tinchlik qurbonliklaringizdan oʻng sonni nazr sifatida ruhoniyga beringlar. 33Horun oʻgʻillaridan qaysi biri tinchlik qurbonligining qoni va yogʻini keltirsa, oʻng son uning ulushi sifatida unga tegadi. 34Chunki Men silkitma qurbonligining toʻshini va nazr qilingan sonni Isroilning tinchlik qurbonliklaridan olib, ularni Isroildan abadiy ulush sifatida ruhoniy Horun va uning oʻgʻillariga berdim.”
35Horun va uning oʻgʻillari Otamizga ruhoniylik qilish uchun keltirilgan kundan boshlab, Otamizning taom qurbonliklaridan tegadigan ulushi shudir. 36Otamiz ularni moy surtib tayinlagan kuni, bu ulush Isroil xalqidan ularga berilishini amr etdi — bu ularning barcha avlodlari uchun abadiy ulushdir. 37Kuydiriladigan qurbonlik, don qurbonligi, gunoh qurbonligi, aybini yuvish qurbonligi, ruhoniylikka tayinlash qurbonligi va tinchlik qurbonligi haqidagi qonun shudir, 38Otamiz Sinay togʻida Musoga shu qonunni amr etgan edi, oʻsha kuni U Sinay sahrosida Isroil xalqiga oʻz qurbonliklarini Otamizga keltirishni buyurdi.