Imamat 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹“Inilah hukum tentang korban penebus salah. Korban itu amat suci. ²Di tempat mereka menyembelih korban bakaran, di situlah hendaklah mereka menyembelih korban penebus salah; percikkanlah darahnya pada semua sisi mazbah. ³Segala lemaknya hendaklah dipersembahkan: ekor yang berlemak dan lemak yang menyelaputi organ dalaman, ⁴kedua-dua buah pinggang dengan lemak padanya di bahagian pinggang, dan cuping panjang pada hati, yang dikeluarkan bersama buah pinggang itu. ⁵Imam itu membakar semuanya di atas mazbah sebagai korban makanan kepada Bapa kita; itulah korban penebus salah. ⁶Setiap imam lelaki boleh memakannya, dan ia hendaklah dimakan hanya di tempat yang suci; korban itu amat suci.

⁷“Korban penghapus dosa dan korban penebus salah mempunyai satu hukum yang sama: korban itu menjadi milik imam yang mengadakan pendamaian dengannya. ⁸Imam yang mempersembahkan korban bakaran seseorang boleh menyimpan kulit korban itu untuk dirinya sendiri. ⁹Setiap korban bijirin yang dibakar dalam ketuhar, dan segala yang dimasak dalam kuali atau di atas loyang, menjadi milik imam yang mempersembahkannya. ¹⁰Setiap korban bijirin, sama ada dicampur dengan minyak atau kering, menjadi milik semua anak Harun secara sama rata.

Hukum Korban Kedamaian

¹¹“Inilah hukum tentang korban sembelihan kedamaian yang boleh dipersembahkan sesiapa pun kepada Bapa kita. ¹²Jika dia mempersembahkannya sebagai korban kesyukuran, bersama-samanya hendaklah dia mempersembahkan kuih tidak beragi yang dicampur dengan minyak, keping roti nipis tidak beragi yang disapu minyak, dan kuih daripada tepung halus yang diuli rapi serta dicampur dengan minyak. ¹³Hendaklah dia membawa roti beragi bersama korban sembelihan kedamaian kesyukurannya. ¹⁴Daripadanya hendaklah dia memberikan satu daripada setiap jenis sebagai sumbangan kepada Bapa kita; itu menjadi milik imam yang memercikkan darah korban kedamaian itu. ¹⁵Daging korban kedamaian kesyukurannya hendaklah dimakan pada hari ia dipersembahkan; tiada sedikit pun daripadanya boleh ditinggalkan sampai pagi.

¹⁶“Jika korbannya ialah korban nazar atau korban sukarela, ia hendaklah dimakan pada hari dia mempersembahkannya; apa yang tinggal boleh dimakan pada keesokan harinya. ¹⁷Tetapi segala daging korban yang masih tinggal pada hari ketiga hendaklah dibakar dengan api. ¹⁸Jika mana-mana daging korban kedamaiannya dimakan pada hari ketiga, korban itu tidak akan diterima dan tidak akan diperhitungkan bagi orang yang mempersembahkannya—ia sudah tercemar, dan sesiapa yang memakannya menanggung kesalahannya.

¹⁹“Daging yang menyentuh apa-apa yang najis tidak boleh dimakan—bakarlah daging itu dengan api. Tetapi daging yang lain: sesiapa yang bersih boleh memakannya. ²⁰Sesiapa yang memakan daging korban kedamaian Bapa kita sedang dia dalam keadaan najis akan disingkirkan daripada umatnya. ^a a v20 Untuk ‘disingkirkan daripada umat’ bermaksud pengecualian daripada masyarakat perjanjian Israel, mungkin melalui penghakiman ilahi atau tindakan masyarakat. ²¹Sesiapa yang menyentuh apa-apa yang najis—kenajisan manusia, haiwan yang najis, atau apa-apa benda najis yang menjijikkan—lalu memakan daging korban kedamaian Bapa kita, orang itu akan disingkirkan daripada umatnya.”

Bapa kita Melarang Lemak dan Darah

²²Bapa kita berfirman kepada Musa:

²³“Beritahulah umat Israel: Jangan kamu makan sebarang lemak daripada lembu, domba, atau kambing. ²⁴Lemak daripada bangkai atau haiwan yang dibaham oleh haiwan pemangsa boleh digunakan untuk apa-apa tujuan, tetapi jangan sekali-kali kamu memakannya. ²⁵Sesiapa yang memakan lemak daripada haiwan yang dipersembahkan kepada-Ku dengan api akan disingkirkan daripada umatnya. ²⁶Kamu tidak boleh memakan apa-apa darah sama sekali, sama ada daripada burung atau haiwan, di mana sahaja kamu tinggal. ²⁷Sesiapa yang memakan apa-apa darah akan disingkirkan daripada umatnya.”

Bahagian Para Imam

²⁸Bapa kita berfirman kepada Musa:

²⁹“Berkatalah kepada umat Israel: Sesiapa yang mempersembahkan korban kedamaiannya kepada-Ku hendaklah membawa persembahannya kepada-Ku daripada korban sembelihan itu. ³⁰Dengan tangannya sendiri hendaklah dia membawa korban makanan bagi-Ku; lemak beserta dada itu hendaklah dibawanya, untuk mengunjukkan dada itu sebagai korban unjukan di hadapan-Ku. ³¹Imam itu membakar lemak itu di atas mazbah; dada itu menjadi milik Harun dan anak-anaknya. ³²Hendaklah kamu memberikan paha kanan kepada imam sebagai sumbangan daripada korban kedamaian kamu. ³³Anak Harun yang mempersembahkan darah dan lemak korban kedamaian itu akan mendapat paha kanan sebagai bahagiannya. ³⁴Kerana Aku telah mengambil dada korban unjukan dan paha sumbangan itu daripada korban kedamaian umat Israel, lalu memberikannya kepada Imam Harun serta anak-anaknya sebagai bahagian tetap daripada umat Israel.”

³⁵Inilah bahagian Harun dan anak-anaknya daripada korban makanan Bapa kita, sejak hari mereka dibawa untuk berkhidmat kepada Bapa kita sebagai imam. ³⁶Bapa kita memerintahkan supaya ini diberikan kepada mereka daripada umat Israel, pada hari Dia mengurapi mereka—suatu bahagian tetap bagi semua keturunan mereka. ³⁷Inilah hukum tentang korban bakaran, korban bijirin, korban penghapus dosa, korban penebus salah, korban pentahbisan, dan korban kedamaian, ³⁸yang diperintahkan Bapa kita kepada Musa di Gunung Sinai, pada hari Dia memerintahkan umat Israel untuk membawa persembahan mereka kepada Bapa kita di Gurun Sinai.