لاوي سرشتو 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹”ڏوهه واري قرباني جو قانون هي آهي. اها نهايت پاڪ آهي. ²جنهن هنڌ ساڙڻ واري قرباني ذبح ڪن ٿا، تنهن هنڌ ڏوهه واري قرباني بہ ذبح ڪرڻ گهرجي؛ ان جو رت قربانگاهه جي چوڌاري ڇنڊيو وڃي. ³ان جي سڄي چرٻي ارپجي: ڏم جي چرٻي ۽ اندرين عضون کي ڍڪيندڙ چرٻي، ⁴ٻئي گردا ۽ انهن جي چرٻي جيڪا کنڀن وٽ آهي، ۽ جگر جو ڊگهو ٽڪرو، جيڪو گردن سان گڏ ڪڍجي. ⁵ڪاهن انهن کي قربانگاهه تي اسان جي پيءُ لاءِ باهه واري کاڌي جي قرباني طور ساڙي ٿو؛ اها ڏوهه واري قرباني آهي. ⁶ڪاهنن مان هر نر ان کي کائي سگهي ٿو؛ ان کي رڳو پاڪ جاءِ ۾ کائجي؛ اها نهايت پاڪ آهي.

⁷”گناهه واري قرباني ۽ ڏوهه واري قرباني جو هڪڙو ئي قانون آهي: اها انهيءَ ڪاهن جي آهي جيڪو ان سان ڪفارو ڏئي ٿو. ⁸جيڪو ڪاهن ڪنهن ماڻهوءَ جي ساڙڻ واري قرباني ارپي ٿو، سو ان جي کل پنهنجي لاءِ رکي ٿو. ⁹تنور ۾ پڪل هر اناج جي نذر، ۽ ڪڙاهيءَ يا توي تي ٺهيل سڀ نذرون، انهيءَ ڪاهن جون آهن جيڪو انهن کي ارپي ٿو. ¹⁰تيل سان ملايل يا سڪل هر اناج جي نذر هارون جي سڀني پٽن جي برابر آهي.

سلامتيءَ واري قرباني جو قانون

¹¹”سلامتيءَ واري قرباني جو قانون، جيڪا ڪو بہ اسان جي پيءُ وٽ آڻي، هي آهي. ¹²جيڪڏهن هو ان کي شڪرانو طور پيش ڪري، تہ ان سان گڏ تيل سان ملايل فطيري ٽڪيون، تيل لڳل فطيري ماني، ۽ نفيس اٽي جون چڱيءَ طرح ڳنهيل ۽ تيل سان ملايل ٽڪيون ارپي. ¹³پنهنجي شڪرانو واري سلامتيءَ جي قرباني سان گڏ خميري ماني جون ٽڪيون بہ آڻي. ¹⁴ان مان هر قسم جو هڪ هڪ حصو اسان جي پيءُ لاءِ ڏئي؛ اهو انهيءَ ڪاهن جو آهي جيڪو سلامتيءَ واري قرباني جو رت ڇنڊي ٿو. ¹⁵شڪرانو واري سلامتيءَ جي قرباني جو گوشت انهيءَ ئي ڏينهن کائجي جنهن ڏينهن اها ارپجي؛ ان مان ڪجهه بہ صبح تائين نہ بچي.

¹⁶”جيڪڏهن سندس نذرانو منٿ يا خوشيءَ واري قرباني هجي، تہ اهو انهيءَ ڏينهن کائجي جنهن ڏينهن هو ان کي ارپي؛ جيڪو بچي سو ٻئي ڏينهن کائي سگهجي ٿو. ¹⁷پر قرباني جو جيڪو گوشت ٽئين ڏينهن تائين بچي، سو باهه ۾ ساڙيو وڃي. ¹⁸جيڪڏهن سندس سلامتيءَ واري قرباني جو ڪو گوشت ٽئين ڏينهن کاڌو وڃي، تہ اها قبول نہ ٿيندي، ارپيندڙ لاءِ ڳڻي نہ ويندي—اها ناپاڪ آهي، ۽ جيڪو ان کي کائيندو سو پنهنجو ڏوهه کڻندو.

¹⁹”جيڪو گوشت ڪنهن ناپاڪ شيءِ کي ڇُهي، سو نہ کائجي—انهيءَ گوشت کي باهه ۾ ساڙيو. پر ٻيو گوشت: ڪو بہ پاڪ ماڻهو ان کي کائي سگهي ٿو. ²⁰جيڪو ماڻهو ناپاڪ حالت ۾ اسان جي پيءُ جي سلامتيءَ واري قرباني جو گوشت کائيندو، سو پنهنجي قوم مان ڪٽيو ويندو. ^a a v20 ’قوم مان ڪٽجڻ‘ جو مطلب اسرائيل جي عهد وارِي جماعت کان خارج ٿيڻ هو، غالباً خدا جي فيصلي يا جماعت جي ڪارروائيءَ سان. ²¹جيڪو ڪنهن ناپاڪ شيءِ کي ڇُهي—انساني ناپاڪي، ناپاڪ جانور، يا ڪا ٻي ناپاڪ، ڪراهت جوڳي شيءِ—پوءِ اسان جي پيءُ جي سلامتيءَ واري قرباني جو گوشت کائي، سو ماڻهو پنهنجي قوم مان ڪٽيو ويندو.“

پيءُ چرٻي ۽ رت کائڻ کان منع ٿو ڪري

²²اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

²³”بني اسرائيل کي ٻڌاءِ تہ ڍڳي، رڍ يا ٻڪريءَ جي ڪابہ چرٻي نہ کائو. ²⁴مرداري يا ڦاڙيندڙ جانور جي ڦاڙيل جانور جي چرٻي ڪنهن بہ ڪم ۾ اچي سگهي ٿي، پر ان کي ڪڏهن بہ نہ کائو. ²⁵جيڪو ماڻهو ان جانور جي چرٻي کائيندو جيڪو مون لاءِ باهه سان ارپيو ويو، سو پنهنجي قوم مان ڪٽيو ويندو. ²⁶اوهان جتي بہ رهو، اتي ڪنهن پکيءَ يا جانور جو رت بلڪل نہ کائو. ²⁷جيڪو ماڻهو ڪو بہ رت کائيندو، سو پنهنجي قوم مان ڪٽيو ويندو.“

ڪاهنن جو حصو

²⁸اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

²⁹”بني اسرائيل کي ٻڌاءِ تہ جيڪو ماڻهو پنهنجي سلامتيءَ واري قرباني مون وٽ آڻي، سو انهيءَ قرباني مان پنهنجو نذرانو مون وٽ آڻي. ³⁰پنهنجن هٿن سان هو منهنجيون باهه واريون قربانيون آڻي؛ چرٻي سان گڏ سينو آڻي، تہ جيئن سينو مون اڳيان لوڏڻ واري قرباني طور لوڏي. ³¹ڪاهن چرٻي قربانگاهه تي ساڙي ٿو؛ سينو هارون ۽ سندس پٽن جو آهي. ³²اوهان کي ساڄي ران پنهنجين سلامتيءَ واري قربانين مان حصي طور ڪاهن کي ڏيڻي آهي. ³³هارون جي پٽن مان جيڪو بہ سلامتيءَ واري قرباني جو رت ۽ چرٻي ارپي، تنهن کي ساڄي ران پنهنجي حصي طور ملي. ³⁴ڇاڪاڻ تہ مون بني اسرائيل جي سلامتيءَ واري قربانين مان لوڏڻ واري قرباني جو سينو ۽ حصي واري ران ورتا آهن، ۽ هارون ڪاهن ۽ سندس پٽن کي بني اسرائيل مان دائمي حصي طور ڏنا آهن.“

³⁵هارون ۽ سندس پٽن جو اهو حصو اسان جي پيءُ جي باهه واري قربانين مان آهي، انهيءَ ڏينهن کان جڏهن اهي اسان جي پيءُ جي ڪاهني خدمت لاءِ پيش ڪيا ويا. ³⁶اسان جي پيءُ حڪم ڏنو تہ اهو کين بني اسرائيل کان ڏنو وڃي، انهيءَ ڏينهن جڏهن کين مسح ڪيائين—سندن سڀني نسلن لاءِ دائمي حصو. ³⁷ساڙڻ واري قرباني، اناج جي نذر، گناهه واري قرباني، ڏوهه واري قرباني، ڪاهني مقرريءَ واري قرباني ۽ سلامتيءَ واري قرباني جو قانون هي آهي، ³⁸جيڪو اسان جي پيءُ سينا جبل تي موسيٰ کي ڏنو، انهيءَ ڏينهن جڏهن بني اسرائيل کي سينا جي بيابان ۾ اسان جي پيءُ وٽ پنهنجا نذرانا آڻڻ جو حڪم ڏنائين.