Levitikus 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹“Dit is die wet van die skuldoffer. Dit is hoogheilig. ²Waar hulle die brandoffer slag, moet hulle die skuldoffer slag; sprinkel sy bloed rondom teen die altaar. ³Al sy vet word geoffer: die vetstert en die vet wat die ingewande bedek, ⁴die twee niere en hulle vet by die lendene, en die lang lob van die lewer, saam met die niere verwyder. ⁵Die priester verbrand dit op die altaar as ’n vuuroffer aan ons Vader; ’n skuldoffer. ⁶Enige manlike priester mag dit eet; dit moet net op ’n heilige plek geëet word; dit is hoogheilig.

⁷“Die sondeoffer en die skuldoffer het een wet: dit behoort aan die priester wat daarmee versoening doen. ⁸Die priester wat iemand se brandoffer offer, hou die vel daarvan vir homself. ⁹Elke graanoffer wat in ’n oond gebak word, en alles wat in ’n pan of op ’n bakplaat gemaak word, behoort aan die priester wat dit offer. ¹⁰Elke graanoffer, met olie gemeng of droog, behoort gelykop aan al die seuns van Aäron.

Die Wet van die Vredeoffer

¹¹“Dit is die wet van die offer van die vredeoffers wat iemand aan ons Vader mag bring. ¹²As hy dit as ’n dankoffer bring, moet hy saam daarmee ongesuurde koeke met olie gemeng offer, ongesuurde platkoeke met olie bestryk, en koeke van fynmeel goed geknie en met olie gemeng. ¹³Hy moet brode van gesuurde brood saam met sy vredeoffer van danksegging bring. ¹⁴Daarvan moet hy een van elk as ’n offergawe aan ons Vader gee; dit behoort aan die priester wat die bloed van die vredeoffers sprinkel. ¹⁵Die vleis van sy vredeoffers van danksegging moet geëet word op die dag wat dit geoffer word; niks daarvan mag tot die môre oorbly nie.

¹⁶“As sy offer ’n gelofte of ’n vrywillige offer is, moet dit geëet word op die dag wat hy dit offer; wat oorbly, mag die volgende dag geëet word. ¹⁷Maar enige offervleis wat op die derde dag oorbly, moet in die vuur verbrand word. ¹⁸As van die vleis van sy vredeoffer op die derde dag geëet word, sal dit nie aanvaar word nie, dit sal nie vir die offeraar tel nie—dit is besmet, en wie dit eet, dra sy skuld.

¹⁹“Vleis wat aan enigiets onreins raak, mag nie geëet word nie—verbrand daardie vleis in die vuur. Maar ander vleis: elkeen wat rein is, mag dit eet. ²⁰Iemand wat van die vleis van ons Vader se vredeoffer eet terwyl hy onrein is, sal van sy volk afgesny word. ^a a v20 Om ‘van die volk afgesny’ te word, het uitsluiting uit Israel se verbondsgemeenskap beteken, waarskynlik deur goddelike oordeel of deur ’n optrede van die gemeenskap. ²¹Wie aan enigiets onreins raak—menslike onreinheid, ’n onrein dier, of enige onrein, afstootlike ding—en dan van die vleis van ons Vader se vredeoffer eet, daardie persoon sal van sy volk afgesny word.”

Die Vader Verbied Vet en Bloed

²²Ons Vader het met Moses gepraat:

²³“Sê vir die volk van Israel: Moenie enige vet van bees, skaap of bok eet nie. ²⁴Vet van ’n kreng of van ’n dier wat deur ’n roofdier verskeur is, mag vir enige doel gebruik word, maar julle mag dit nooit eet nie. ²⁵Iemand wat vet eet van ’n dier wat as vuuroffer aan my geoffer is, sal van sy volk afgesny word. ²⁶Julle mag glad geen bloed eet nie, nie van voël of dier nie, waar julle ook al woon. ²⁷Iemand wat enige bloed eet, sal van sy volk afgesny word.”

Die Priesters se Deel

²⁸Ons Vader het met Moses gepraat:

²⁹“Sê vir die Israeliete: Wie sy vredeoffer aan my bring, moet sy offergawe aan my bring uit daardie offer. ³⁰Met sy eie hande moet hy my vuuroffers bring; die vet saam met die bors moet hy bring, om die bors as ’n beweegoffer voor my te beweeg. ³¹Die priester verbrand die vet op die altaar; die bors behoort aan Aäron en sy seuns. ³²Julle moet die regterboud aan die priester gee as ’n offergawe uit julle vredeoffers. ³³Die seun van Aäron wat die bloed en die vet van die vredeoffer offer, kry die regterboud as sy deel. ³⁴Want ek het die bors van die beweegoffer en die boud van die offergawe uit Israel se vredeoffers geneem, en dit aan die priester Aäron en sy seuns gegee as ’n blywende deel vanuit Israel.”

³⁵Dit is die deel van Aäron en sy seuns uit die vuuroffers van ons Vader, van die dag af dat hulle na vore gebring is om ons Vader as priesters te dien. ³⁶Ons Vader het beveel dat dit aan hulle uit die Israeliete gegee moet word, op die dag toe hy hulle gesalf het—’n blywende deel vir al hulle geslagte. ³⁷Dit is die wet vir die brandoffers, die graanoffers, die sondeoffers, die skuldoffers, die wydingsoffers en die vredeoffers, ³⁸wat ons Vader vir Moses op die berg Sinai beveel het, op die dag toe hy die volk van Israel beveel het om hulle offers aan ons Vader te bring, in die Sinaiwoestyn.