ዘሌዋውያን 7

7 ¹“የበደል መሥዋዕት ሕግ ይህ ነው፤ እጅግ ቅዱስ ነው። ²የሚቃጠለውን መሥዋዕት በሚያርዱበት ስፍራ የበደል መሥዋዕቱን ያርዱ፤ ደሙንም በመሠዊያው ዙሪያ ሁሉ ይርጩ። ³ስቡ ሁሉ ይቀርባል፤ የሰባው ጭራና የሆድ ዕቃውን የሚሸፍነው ስብ፣ ⁴ሁለቱ ኵላሊቶችና በወገብ አካባቢ ያለባቸው ስብ፣ ከኵላሊቶቹ ጋራ የሚወጣው የጒበት ድርብ። ⁵ካህኑም ለአባታችን በእሳት የሚቀርብ መሥዋዕት አድርጎ በመሠዊያው ላይ ያቃጥላቸዋል፤ የበደል መሥዋዕት ነው። ⁶ከካህናት ወንድ የሆነ ሁሉ ሊበላው ይችላል፤ በተቀደሰ ስፍራ ብቻ ይበላል፤ እጅግ ቅዱስ ነው።

⁷“የኀጢአት መሥዋዕትና የበደል መሥዋዕት አንድ ሕግ አላቸው፤ በእርሱ ማስተስረያ ለሚያደርገው ካህን ይሆናል። ⁸የማንም ሰው የሚቃጠል መሥዋዕት የሚያቀርብ ካህን የመሥዋዕቱን ቍርበት ለራሱ ይወስዳል። ⁹በምድጃ የተጋገረ የእህል ቍርባን ሁሉ፣ በምጣድ ወይም በሳሕን የተዘጋጀም ሁሉ ለሚያቀርበው ካህን ይሆናል። ¹⁰በዘይት የተለወሰ ወይም ደረቅ የእህል ቍርባን ሁሉ ለአሮን ልጆች ሁሉ በእኩል ይሆናል።

የኅብረት መሥዋዕት ሕግ

¹¹“ማንም ሰው ለአባታችን የሚያቀርበው የኅብረት መሥዋዕት ሕግ ይህ ነው። ¹²ለምስጋና መሥዋዕት አድርጎ የሚያቀርበው ከሆነ፣ ከእርሱ ጋራ እርሾ የሌለበት በዘይት የተለወሰ ቂጣ፣ እርሾ የሌለበት በዘይት የተቀባ ስስ እንጀራ፣ በዘይት ተለውሶ በደንብ የተቦካ መልካም ዱቄት ቂጣ ያቅርብ። ¹³ከምስጋና የኅብረት መሥዋዕቱ ጋራ እርሾ ያለበት ዳቦ ያቅርብ። ¹⁴ከእያንዳንዱም አንዳንድ ለአባታችን መባ አድርጎ ያቅርብ፤ የኅብረት መሥዋዕቱን ደም ለሚረጨው ካህን ይሆናል። ¹⁵የምስጋናው የኅብረት መሥዋዕት ሥጋ በተቀረበበት ቀን ይበላል፤ ከእርሱ ምንም እስከ ጥዋት ድረስ አይቈይ።

¹⁶“መሥዋዕቱ የስእለት ወይም በፈቃደኝነት የሚቀርብ መሥዋዕት ቢሆን ግን፣ ባቀረበበት ቀን ይበላል፤ የተረፈውም በማግስቱ ሊበላ ይችላል። ¹⁷ከመሥዋዕቱ ሥጋ በሦስተኛው ቀን የተረፈው ግን በእሳት ይቃጠል። ¹⁸ከኅብረት መሥዋዕቱ ሥጋ በሦስተኛው ቀን ቢበላ፣ ተቀባይነት አያገኝም፤ ላቀረበውም አይቈጠርለትም፤ የረከሰ ነው፤ የበላውም ኀጢአቱን ይሸከማል።

¹⁹“ርኩስ የሆነ ማናቸውንም ነገር የነካ ሥጋ አይበላም፤ ያ ሥጋ በእሳት ይቃጠል። ሌላውን ሥጋ ግን ንጹሕ የሆነ ሁሉ ሊበላው ይችላል። ²⁰ርኩስ ሆኖ ሳለ የአባታችንን የኅብረት መሥዋዕት ሥጋ የሚበላ ሁሉ ከወገኖቹ ተለይቶ ይጠፋል። ^a a v20 ‘ከወገኖቹ ተለይቶ ይጠፋል’ ማለት ከእስራኤል የኪዳን ማኅበር መለየት ማለት ሲሆን፣ ይህም ምናልባት በመለኮታዊ ፍርድ ወይም በማኅበሩ ርምጃ ይፈጸማል። ²¹ርኩስ የሆነ ማናቸውንም ነገር፣ የሰውን ርኩሰት ወይም ርኩስ እንስሳ ወይም ማናቸውንም ርኩስና አስጸያፊ ነገር የነካ፣ ከዚያም የአባታችንን የኅብረት መሥዋዕት ሥጋ የሚበላ ሰው ከወገኖቹ ተለይቶ ይጠፋል።”

አባታችን ስብንና ደምን ይከለክላል

²²አባታችን ሙሴን እንዲህ አለው፤

²³“ለእስራኤል ሕዝብ እንዲህ ብለህ ንገራቸው፤ ከበሬ፣ ከበግ ወይም ከፍየል ምንም ስብ አትብሉ። ²⁴ከሬሳ ወይም በአውሬ ከተገደለ እንስሳ የተገኘ ስብ ለማናቸውም ነገር ሊያገለግል ይችላል፤ ነገር ግን ከቶ አትብሉት። ²⁵ለእኔ በእሳት ከሚቀርብ እንስሳ ስብ የሚበላ ሁሉ ከወገኖቹ ተለይቶ ይጠፋል። ²⁶በምትኖሩበት ስፍራ ሁሉ ከወፍ ወይም ከእንስሳ ምንም ደም ከቶ አትብሉ። ²⁷ማናቸውንም ደም የሚበላ ሁሉ ከወገኖቹ ተለይቶ ይጠፋል።”

የካህናቱ ድርሻ

²⁸አባታችን ሙሴን እንዲህ አለው፤

²⁹“ለእስራኤል ልጆች እንዲህ ብለህ ንገራቸው፤ የኅብረት መሥዋዕቱን ለእኔ የሚያቀርብ ሁሉ ከዚያ መሥዋዕት ቍርባኑን ለእኔ ያምጣ። ³⁰በእሳት የሚቀርብልኝን መሥዋዕት በእጆቹ ያምጣ፤ ስቡን ከደረቱ ጋራ ያምጣ፤ ደረቱንም በፊቴ የሚወዘወዝ ቍርባን አድርጎ ይወዝውዘው። ³¹ካህኑም ስቡን በመሠዊያው ላይ ያቃጥላል፤ ደረቱ ግን ለአሮንና ለልጆቹ ይሆናል። ³²ከኅብረት መሥዋዕታችሁም የቀኙን ታፋ መባ አድርጋችሁ ለካህኑ ስጡ። ³³ከአሮን ልጆች የኅብረት መሥዋዕቱን ደምና ስብ የሚያቀርበው የቀኙን ታፋ እንደ ድርሻው ያገኛል። ³⁴ከእስራኤል ልጆች የኅብረት መሥዋዕት የሚወዘወዘውን ደረትና የመባውን ታፋ ወስጄ ለካህኑ ለአሮንና ለልጆቹ ከእስራኤል ዘንድ የዘላለም ድርሻ አድርጌ ሰጥቻቸዋለሁና።”

³⁵ይህ ለአባታችን ካህናት ሆነው እንዲያገለግሉ ከቀረቡበት ቀን ጀምሮ፣ ከአባታችን በእሳት ከሚቀርቡ መሥዋዕቶች ለአሮንና ለልጆቹ የተወሰነ ድርሻ ነው። ³⁶አባታችን በቀባቸው ቀን ይህ ከእስራኤል ልጆች እንዲሰጣቸው አዘዘ፤ ለትውልዳቸውም ሁሉ የዘላለም ድርሻ ነው። ³⁷ለሚቃጠል መሥዋዕት፣ ለእህል ቍርባን፣ ለኀጢአት መሥዋዕት፣ ለበደል መሥዋዕት፣ ለሹመት መሥዋዕትና ለኅብረት መሥዋዕት ሕጉ ይህ ነው፤ ³⁸ይህም አባታችን በሲና ተራራ ላይ ሙሴን ያዘዘው፣ በሲና ምድረ በዳ የእስራኤል ልጆች ቍርባናቸውን ለአባታችን እንዲያቀርቡ ባዘዘበት ቀን ነው።