Kurban Panebus Kaluputan
Ngapusi pepadhane bab barang titipan utawa barang temon dianggep ora setya marang Ramamu: balekna sakabehe, tambahana sapralima, banjur gawanen wedhus gembel lanang. Geni misbyah ora kena mati, lan bageane para imam saka kurban dhaharan lan kurban pangruwating dosa katetepake.
6 1Rama kita ngandika marang Nabi Musa:
2“Manawa ana wong gawe dosa, ora setya marang Ramamu, kanthi ngapusi pepadhane bab barang titipan, utawa tanggungan, utawa barang colongan, utawa kanthi ngakali pepadhane, 3utawa manawa dheweke nemu barang kang ilang banjur goroh bab iku, kanthi sumpah palsu—yaiku samubarang panggawe kang njalari wong gawe dosa. 4Samangsa wong iku gawe dosa lan dadi kaluputan, dheweke kudu mbalekake apa kang dicolong, utawa kang dipek kanthi meres, utawa barang titipan kang dipasrahake marang dheweke, utawa barang ilang kang ditemu, 5utawa samubarang kang disumpahi kanthi palsu, kabeh iku kudu dibayar lunas, ditambahi sapralimane, banjur diwenehake marang kang duwe ing dina nalika dheweke ngakoni kaluputane. 6Dheweke kudu nggawa kurban panebus kaluputane marang Ramamu: wedhus gibas lanang kang tanpa cacad saka pepanthan, manut pambijimu, minangka kurban panebus kaluputan, marang imam. 7Imam bakal nganakake pangruwat tumrap dheweke ana ing ngarsane Ramamu, temah dheweke bakal kaapura tumrap samubarang kang wis ditindakake kang njalari dheweke kaluputan.”
Kurban Obaran
8Rama kita banjur ngandika marang Nabi Musa:
9“Dhawuha marang Harun lan anak-anake: Iki pranatan kurban obaran. Kurban iku kudu tetep ana ing pawon misbyah sawengi muput nganti esuk, lan geni misbyah kudu tetep murub ana ing kono. 10Imam kudu nganggo jubah lena, lan kathok jero lena kang nemplek ing kulite, banjur ngukupi awu turahane geni kang wis ngobong kurban obaran ana ing misbyah, sarta didokok ing sandhinge misbyah. 11Sawuse iku dheweke nyopot sandhangane, banjur nganggo sandhangan liya, sarta nggawa awu mau menyang sanjabane pakemahan menyang panggonan kang resik. 12Geni misbyah kudu tetep murub; ora kena mati. Saben esuk imam kudu nambahi kayu ing kono, banjur ndhapuk kurban obaran ing dhuwure, sarta ngobong gajihe kurban slametan ing kono. 13Geni iku kudu dijaga tansah murub ana ing misbyah; ora kena mati.
Kurban Dhaharan
14“Iki pranatan kurban dhaharan: anak-anake Harun kudu nyaosake kurban iku ana ing ngarsane Ramamu, ing sangarepe misbyah. 15Imam njupuk saknggegem glepung alus lan lenga saka kurban dhaharan mau, dalah kabeh menyane, banjur ngobong panduman pangeling-eling iki ana ing misbyah minangka ganda arum kang nyenengake tumrap Ramamu. 16Harun lan anak-anake mangan apa kang turah; kudu dipangan tanpa ragi ana ing panggonan suci, dipangan ana ing plataran Tarub Pasewakan. 17Aja diolah nganggo ragi. Iku wis Dakparingake minangka pandumane saka kurban-kurban genenanKu, kaya kurban panebus dosa lan kurban panebus kaluputan; iku suci banget. 18Saben wong lanang turune Harun kena mangan iku—panduman kang langgeng turun-tumurun saka kurban-kurban genenane Ramamu. Samubarang kang ndemok iku dadi suci.”
19Rama kita ngandika marang Nabi Musa:
20“Iki kurban pisungsunge Harun lan anak-anake marang Ramamu ing dina nalika dheweke dijebadi: glepung alus udakara rong liter minangka kurban dhaharan saben dina, saparo esuk, saparo sore. 21Olahen nganggo lenga ana ing wajan, gawanen kang wis kaulen becik, banjur saosna kurban dhaharan mau kang wis dicuwil-cuwil—dadi ganda arum kang nyenengake tumrap Ramamu. 22Imam kang dijebadi kang nggenteni dheweke saka antarane anak-anake kudu nyawisake kurban iku—minangka pranatan langgeng ana ing ngarsane Ramamu: kurban iku kudu diobong nganti entek. 23Saben kurban dhaharane imam kudu diobong nganti entek; ora kena dipangan.”
Kurban Panebus Dosa
24Rama kita ngandika maneh marang Nabi Musa:
25“Tuturna marang Harun lan anak-anake: iki pranatan kurban panebus dosa: kurban iku kudu disembeleh ana ing ngarsane Ramamu, ing panggonan disembelehe kurban obaran; iku suci banget. 26Imam kang nyaosake kurban iku kanggo nebus dosa kudu mangan kurban mau; kudu dipangan ana ing panggonan suci, ing plataran Tarub Pasewakan. 27Samubarang kang ndemok daginge dadi suci. Manawa getihe muncrat ngenani sandhangan, kumbahen panggonan kang kena muncratan mau ana ing panggonan suci. 28Kuwali lemah panggonan nggodhoge kudu dipecah; manawa digodhog ing kuwali prunggu, kuwali iku kudu digosok lan dikumbah nganggo banyu. 29Saben wong lanang ing antarane para imam kena mangan kurban iku; iku suci banget. 30Ora ana kurban panebus dosa kang getihe digawa lumebu ing Tarub Pasewakan kanggo nganakake pangruwat ana ing Papan Suci kang kena dipangan; kurban iku kudu diobong nganggo geni.”