Η προσφορά επανόρθωσης

Η εξαπάτηση του πλησίον για μια παρακαταθήκη ή για κάτι που βρέθηκε λογίζεται απιστία προς τον Πατέρα σου: απόδωσέ το ολόκληρο, πρόσθεσε ένα πέμπτο, και ύστερα φέρε το κριάρι. Η φωτιά του θυσιαστηρίου δεν πρέπει ποτέ να σβήσει, και ορίζονται οι μερίδες των ιερέων από τις προσφορές σιτηρών και τις προσφορές για την αμαρτία.

Κεφάλαιο 6.

Ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:

«Αν κάποιος αμαρτήσει, φανεί άπιστος προς τον Πατέρα σου, εξαπατώντας τον συνάνθρωπό του σχετικά με μια παρακαταθήκη, ένα ενέχυρο ή κλεμμένα πράγματα, ή αδικώντας τον, ή αν βρει χαμένο αντικείμενο και πει ψέματα γι’ αυτό, ορκιζόμενος ψεύτικα — οποιαδήποτε τέτοια πράξη με την οποία αμαρτάνει κανείς. Όταν αμαρτήσει και γίνει ένοχος, πρέπει να επιστρέψει αυτό που έκλεψε ή απέσπασε με εκβιασμό, ή την παρακαταθήκη που του εμπιστεύτηκαν, ή το χαμένο αντικείμενο που βρήκε, ή οτιδήποτε για το οποίο ορκίστηκε ψεύτικα· πρέπει να το αποδώσει ολόκληρο, να προσθέσει το ένα πέμπτο της αξίας του και να το δώσει στον ιδιοκτήτη του την ημέρα που θα παραδεχτεί την ενοχή του. Πρέπει να φέρει την προσφορά επανόρθωσης στον Πατέρα σου: ένα κριάρι χωρίς ελάττωμα από το κοπάδι, σύμφωνα με την εκτίμησή σου, ως προσφορά επανόρθωσης, στον ιερέα. Ο ιερέας θα κάνει γι’ αυτόν εξιλέωση ενώπιον του Πατέρα σου, και θα συγχωρεθεί για οτιδήποτε έκανε που τον έκανε ένοχο».

Το ολοκαύτωμα

Έπειτα ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:

«Δώσε εντολή στον Ααρών και στους γιους του: Αυτός είναι ο νόμος για το ολοκαύτωμα. Θα μένει πάνω στην εστία του θυσιαστηρίου όλη τη νύχτα ως το πρωί, και η φωτιά του θυσιαστηρίου πρέπει να διατηρείται αναμμένη πάνω του. Ο ιερέας θα φορέσει το λινό του ένδυμα, με λινά εσώρουχα πάνω στο σώμα του, κι έπειτα θα απομακρύνει τη στάχτη που απομένει αφού η φωτιά κατακάψει το ολοκαύτωμα πάνω στο θυσιαστήριο, και θα την τοποθετήσει δίπλα στο θυσιαστήριο. Έπειτα βγάζει τα ενδύματά του, φορά άλλα, και μεταφέρει τη στάχτη έξω από το στρατόπεδο, σε έναν καθαρό τόπο. Η φωτιά του θυσιαστηρίου πρέπει να διατηρείται αναμμένη· δεν πρέπει να σβήσει. Κάθε πρωί ο ιερέας προσθέτει ξύλα πάνω της, τακτοποιεί πάνω της το ολοκαύτωμα, και καίει πάνω της το λίπος των προσφορών κοινωνίας. Η φωτιά πρέπει να διατηρείται αναμμένη πάνω στο θυσιαστήριο συνεχώς· δεν πρέπει να σβήσει.

Η προσφορά δημητριακών

«Αυτός είναι ο νόμος της προσφοράς δημητριακών: Οι γιοι του Ααρών πρέπει να τη φέρουν ενώπιον του Πατέρα σου, μπροστά στο θυσιαστήριο. Ο ιερέας παίρνει μια χούφτα από το καλό αλεύρι της προσφοράς δημητριακών και από το λάδι, μαζί με όλο το λιβάνι της, και καίει αυτή τη μερίδα μνήμης πάνω στο θυσιαστήριο ως ευχάριστη οσμή στον Πατέρα σου. Ο Ααρών και οι γιοι του τρώνε ό,τι απομένει· πρέπει να φαγωθεί χωρίς προζύμι σε άγιο τόπο, να φαγωθεί στην αυλή της σκηνής του μαρτυρίου. Μην το ψήσετε με προζύμι. Το έδωσα ως μερίδιό τους από τις προσφορές που μου γίνονται με φωτιά, όπως την προσφορά για την αμαρτία και την προσφορά επανόρθωσης· είναι πανάγιο. Κάθε αρσενικό από τους απογόνους του Ααρών μπορεί να το φάει — μια παντοτινή μερίδα στις γενιές σας από τις προσφορές με φωτιά του Πατέρα σου. Ό,τι τα αγγίζει γίνεται άγιο».

Ο Πατέρας μας είπε στον Μωυσή:

«Αυτή είναι η προσφορά του Ααρών και των γιων του στον Πατέρα σου την ημέρα που θα χριστεί: περίπου δύο λίτρα καλό αλεύρι ως τακτική προσφορά δημητριακών, το μισό το πρωί και το μισό το βράδυ. Ετοίμασέ το με λάδι σε ταψί, φέρ’ το καλά ζυμωμένο, πρόσφερε την προσφορά δημητριακών σε σπασμένα κομμάτια — ευχάριστη οσμή στον Πατέρα σου. Ο χρισμένος ιερέας που τον διαδέχεται ανάμεσα από τους γιους του πρέπει να το ετοιμάζει — παντοτινό πρόσταγμα ενώπιον του Πατέρα σου: πρέπει να καεί ολοκληρωτικά. Κάθε προσφορά δημητριακών ιερέα πρέπει να καεί ολοκληρωτικά· δεν πρέπει να φαγωθεί».

Η προσφορά για την αμαρτία

Ξανά ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:

«Πες στον Ααρών και στους γιους του: Αυτός είναι ο νόμος της προσφοράς για την αμαρτία: σφάξτε την ενώπιον του Πατέρα σου, εκεί όπου σφάζεται το ολοκαύτωμα· είναι πανάγια. Ο ιερέας που την προσφέρει για την αμαρτία πρέπει να τη φάει· πρέπει να φαγωθεί σε άγιο τόπο, στην αυλή της σκηνής του μαρτυρίου. Ό,τι αγγίζει το κρέας της γίνεται άγιο. Αν το αίμα της πιτσιλίσει ένα ένδυμα, πλύνε το πιτσιλισμένο σημείο σε άγιο τόπο. Το πήλινο δοχείο στο οποίο βράζεται πρέπει να σπάσει· αν βραστεί σε χάλκινο δοχείο, πρέπει να τριφτεί και να ξεπλυθεί με νερό. Κάθε αρσενικό ανάμεσα στους ιερείς μπορεί να τη φάει· είναι πανάγια. Καμιά προσφορά για την αμαρτία της οποίας το αίμα φέρνεται μέσα στη σκηνή του μαρτυρίου για να γίνει εξιλέωση στον Άγιο Τόπο δεν πρέπει να φαγωθεί· πρέπει να καεί με φωτιά».