Księga Kapłańska 6

6 ¹Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

²„Jeśli ktoś zgrzeszy i okaże niewierność twojemu Ojcu, oszukując swojego bliźniego co do powierzonego depozytu, zastawu lub rzeczy skradzionej, albo go wyzyskując, ³albo jeśli znajdzie rzecz zgubioną i skłamie co do niej, przysięgając fałszywie — w czymkolwiek, czym człowiek może zgrzeszyć. ⁴Gdy więc zgrzeszy i stanie się winny, musi zwrócić to, co ukradł, lub to, co wymusił, albo depozyt, który mu powierzono, albo rzecz zgubioną, którą znalazł, ⁵albo cokolwiek, co do czego fałszywie przysiągł; zwróci to w całości, doda do tego piątą część i odda właścicielowi w dniu, gdy przyzna się do swojej winy. ⁶Przyniesie swoją ofiarę za przewinienie twojemu Ojcu: barana bez skazy z trzody, według twojej wyceny, jako ofiarę za przewinienie, do kapłana. ⁷Kapłan dokona za niego przebłagania przed twoim Ojcem, i będzie mu odpuszczone wszystko, co uczynił, czym się obciążył winą.”

Ofiara całopalna

⁸Potem nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

⁹„Rozkaż Aaronowi i jego synom: Taki jest przepis o ofierze całopalnej. Ma ona pozostać na palenisku ołtarza przez całą noc aż do rana, a ogień ołtarza ma na nim stale płonąć. ¹⁰Kapłan włoży swoją lnianą szatę i lniane spodnie na swoje ciało, a potem usunie popiół, który pozostał po spaleniu przez ogień ofiary całopalnej na ołtarzu, i złoży go obok ołtarza. ¹¹Potem zdejmie swoje szaty, włoży inne i wyniesie popiół poza obóz na miejsce czyste. ¹²Ogień na ołtarzu ma stale płonąć; nie może zgasnąć. Każdego ranka kapłan dołoży na nim drwa, ułoży na nim ofiarę całopalną i spali na nim tłuszcz ofiar pojednania. ¹³Ogień na ołtarzu ma płonąć nieustannie; nie może zgasnąć.

Ofiara z pokarmów

¹⁴„Taki jest przepis o ofierze z pokarmów: synowie Aarona przyniosą ją przed twojego Ojca, przed ołtarz. ¹⁵Kapłan weźmie garść przedniej mąki z ofiary z pokarmów wraz z oliwą i całym kadzidłem, które jest na niej, i spali na ołtarzu tę część pamiątkową jako miłą woń dla twojego Ojca. ¹⁶To, co pozostanie, zjedzą Aaron i jego synowie; ma to być spożyte bez kwasu na miejscu świętym, spożyte na dziedzińcu Namiotu Zgromadzenia. ¹⁷Nie będziecie go piec na kwasie. Dałem go jako ich dział z moich ofiar ogniowych, podobnie jak ofiarę za grzech i ofiarę za przewinienie; jest on najświętszy. ¹⁸Każdy mężczyzna spośród potomków Aarona może go spożywać — to wieczysty dział przez wasze pokolenia z ofiar ogniowych twojego Ojca. Wszystko, co się ich dotknie, stanie się święte.”

¹⁹Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza:

²⁰„Taka jest ofiara Aarona i jego synów, którą złożą twojemu Ojcu w dniu swojego namaszczenia: około dwóch kwart przedniej mąki jako stała ofiara z pokarmów, połowa rano, połowa wieczorem. ²¹Przygotujesz ją z oliwą na patelni, przyniesiesz dobrze zagniecioną i złożysz ofiarę z pokarmów w kawałkach — jako miłą woń dla twojego Ojca. ²²Namaszczony kapłan, który zajmie jego miejsce spośród jego synów, przygotuje ją — to wieczysta ustawa przed twoim Ojcem: ma być spalona w całości. ²³Każda ofiara z pokarmów kapłana ma być spalona w całości; nie będzie spożywana.”

Ofiara za grzech

²⁴Znów nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

²⁵„Powiedz Aaronowi i jego synom: Taki jest przepis o ofierze za grzech: będziesz ją zabijał przed twoim Ojcem tam, gdzie zabija się ofiarę całopalną; jest ona najświętsza. ²⁶Kapłan, który składa ją za grzech, będzie ją spożywał; ma być spożyta na miejscu świętym, na dziedzińcu Namiotu Zgromadzenia. ²⁷Wszystko, co się dotknie jej mięsa, stanie się święte. A jeśli jej krew spryska szatę, wypierzesz to, co zostało spryskane, na miejscu świętym. ²⁸Gliniane naczynie, w którym ją gotowano, ma być rozbite; a jeśli gotowano ją w naczyniu z brązu, ma być ono wyszorowane i wypłukane wodą. ²⁹Każdy mężczyzna spośród kapłanów może ją spożywać; jest ona najświętsza. ³⁰Nie będzie spożywana żadna ofiara za grzech, której krew wnosi się do Namiotu Zgromadzenia dla dokonania przebłagania w Miejscu Świętym; ma być spalona w ogniu.”