2 Babad 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Banjur Prabu Suleman ngandika: “Rama kita wis ngandika, yen Panjenengane bakal dedalem ana ing pepeteng kang kandel. ²Nanging kawula sampun ngedegaken padaleman ingkang luhur kagem Paduka, panggenan Paduka dedalem ing salami-laminipun.”

³Banjur sang prabu minger lan mberkahi pasamuwan Israel kabeh, nalika wong-wong mau padha ngadeg. ⁴Pangandikane: “Pinujia Rama kita, Gusti Allahe Israel, kang astane wis ngleksanani apa kang diprasetyakake sarana pangandikane marang bapakku, Prabu Dawud, mangkene:

⁵‘Wiwit dina nalika Aku ngirid umatKu metu saka tanah Mesir, Aku ora milih sawijining kutha saka sakehing taler Israel kanggo mbangun padaleman minangka papaning asmaKu, lan uga ora milih sawijining wong kang mrentah umatKu Israel. ⁶Nanging Aku milih Yerusalem minangka papaning asmaKu, lan Aku milih Dawud supaya nuntun umatKu Israel.’

⁷Dawud, bapakku, wis duwe sedya ing atine arep mbangun padaleman kagem asmane Rama kita, Gusti Allahe Israel.

⁸Nanging Rama kita ngandika marang Dawud, bapakku: ‘Sarehne mbangun padaleman kanggo asmaKu iku dadi sedyaning atimu, iku becik anggonmu duwe niyat mangkono. ⁹Nanging dudu kowe kang bakal mbangun padaleman iku; anakmu, kang lair saka getihmu dhewe—yaiku kang bakal mbangun padaleman kanggo asmaKu.’

¹⁰Saiki Rama kita wis ngleksanani pangandikane: aku wis nggenteni Dawud, bapakku, lan lungguh ing dhampar kraton Israel, kaya kang wis diprasetyakake, sarta aku wis mbangun padaleman kagem asmane Rama kita, Gusti Allahe Israel. ¹¹Ing kono aku wis nyelehake Pethi Prajanjian, kang ngemot prajanjiane Rama kita karo bangsa Israel.”

Prabu Suleman Masrahake Padalemane Sang Rama Sarana Pandonga

¹²Banjur Prabu Suleman ngadeg ana ing ngarepe misbyahe Rama kita, ing ngarepe pasamuwan Israel kabeh, sarta njereng tangane. ¹³Prabu Suleman wis gawe panggung tembaga, watara pitu setengah kaki dawane, pitu setengah kaki ambane, lan papat setengah kaki dhuwure, kang diselehake ana ing satengahe plataran. Sang prabu ngadeg ing kono, banjur jengkeng ing ngarepe pasamuwan Israel kabeh, sarta njereng tangane madhep menyang langit. ¹⁴Ature: Dhuh Rama kawula, Gusti Allahe Israel, boten wonten Rama ingkang kados Paduka wonten ing swarga punapa ing bumi, ingkang netepi prajanjian saha ngatingalaken sih-katresnan dhateng para abdi Paduka ingkang lumampah wonten ing ngarsa Paduka kanthi gumolonging manah. ¹⁵Paduka sampun netepi prasetya Paduka dhateng abdi Paduka, Dawud, bapak kawula; punapa ingkang Paduka ngandikakaken kalayan pangandika Paduka, sampun Paduka leksanani kalayan asta Paduka ing dinten punika.

¹⁶Milanipun samangke, dhuh Rama kawula, Gusti Allahe Israel, mugi Paduka netepi dhateng abdi Paduka, Dawud, bapak kawula, punapa ingkang sampun Paduka prasetyakaken: “Kowe ora bakal tau kekurangan wong lanang kang lenggah ing dhampar kraton Israel ana ing ngarsaKu, angger anak-anakmu padha ngreksa lakune, lumaku miturut angger-anggerKu, kaya anggonmu wis lumaku ing ngarepKu.” ¹⁷Milanipun samangke, dhuh Rama kawula, Gusti Allahe Israel, mugi pangandika Paduka ingkang sampun Paduka ngandikakaken dhateng abdi Paduka, Dawud, punika kalampahana.

¹⁸Nanging punapa saestu Rama kita badhe dedalem kaliyan manungsa wonten ing bumi? Langit saha langiting salangit-langitipun boten saged ngemot Paduka—mangka saya malih padaleman ingkang kawula bangun punika. ^a a v18 Prabu Suleman gumun dene Rama kita karsa dedalem bebarengan karo manungsa ing bumi—kapinginan kang kajawab kanthi sampurna nalika Sang Putra rawuh dedalem ana ing tengah-tengah kita, lan pungkasane nalika Rama kita dedalem bebarengan karo para putrane ing salawas-lawase. ¹⁹Ewadene mugi Paduka miyarsakaken pandonga saha panyuwunipun abdi Paduka, dhuh Rama kawula, saha mugi Paduka miyarsakaken sesambat tuwin pandonga ingkang dipunaturaken abdi Paduka wonten ing ngarsa Paduka. ²⁰Mugi paningal Paduka tansah tumenga dhateng padaleman punika rinten saha dalu, dhateng papan ingkang Paduka ngandikakaken badhe dados papaning asma Paduka, supados miyarsakaken pandonga ingkang dipunaturaken abdi Paduka madhep dhateng papan punika. ²¹Mugi Paduka miyarsakaken panyuwunipun abdi Paduka saha umat Paduka Israel, samangsa sami ndedonga madhep dhateng papan punika. Mugi Paduka miyarsakaken saking swarga, padaleman Paduka; saha samangsa Paduka miyarsa, mugi Paduka ngapunten.

²²Manawi wonten tiyang ingkang damel dosa dhateng pepadhanipun lan kapurih supaos, lajeng dhateng saha supaos wonten ing ngajenging misbyah Paduka ing padaleman punika, ²³mugi Paduka miyarsakaken saking swarga saha tumindak. Mugi Paduka ngadili para abdi Paduka: tiyang ingkang salah mugi Paduka walesi miturut tumindakipun, saha tiyang ingkang leres mugi Paduka leresaken, Paduka ganjar miturut kaleresanipun.

²⁴Manawi umat Paduka Israel kawon dening mengsah margi damel dosa dhateng Paduka, lajeng sami wangsul ngluhuraken asma Paduka, ndedonga, saha nyenyuwun dhateng Paduka wonten ing padaleman punika, ²⁵mugi Paduka miyarsakaken saking swarga, mugi Paduka ngapunten dosanipun umat Paduka Israel, saha mugi Paduka wangsulaken dhateng tanah ingkang sampun Paduka paringaken dhateng tiyang-tiyang punika saha para leluhuripun.

²⁶Manawi langit katutup boten wonten jawah margi tiyang-tiyang punika sami damel dosa dhateng Paduka, manawi sami ndedonga madhep dhateng papan punika, ngluhuraken asma Paduka, saha mratobat saking dosanipun nalika Paduka damel sangsara, ²⁷mugi Paduka miyarsakaken saking swarga, saha ngapunten dosanipun para abdi Paduka, umat Paduka Israel, nalika Paduka mucal margi ingkang sae ingkang kedah dipunlampahi, saha mugi Paduka nurunaken jawah ing tanah Paduka, ingkang sampun Paduka paringaken dhateng umat Paduka minangka tanah pusakanipun.

²⁸Manawi wonten pailan, pageblug, ama panas, ama bosok, walang, utawi uler ingkang ngrisak tanah punika; manawi mengsah ngepung tiyang-tiyang punika wonten ing kitha-kithanipun—punapa kemawon pageblug utawi sesakit ingkang dhateng, ²⁹punapa kemawon pandonga utawi panyuwun ingkang dipunaturaken dening tiyang satunggal utawi dening umat Paduka Israel sadaya, ingkang saben tiyang sumerep sangsara saha raosing manahipun piyambak, lajeng njereng tanganipun madhep dhateng padaleman punika, ³⁰mugi Paduka miyarsakaken saking swarga, padaleman Paduka, saha mugi Paduka ngapunten, tuwin males dhateng saben tiyang miturut sadaya lampahipun, awit Paduka nguningani manahipun—amargi namung Paduka piyambak ingkang nguningani manahipun saben manungsa, ³¹supados tiyang-tiyang punika sami ngabekti dhateng Paduka saha lumampah ing margi Paduka salami gesangipun wonten ing tanah ingkang sampun Paduka paringaken dhateng para leluhur kawula.

³²Makaten ugi, manawi wonten tiyang manca, ingkang sanes saking umat Paduka Israel, dhateng saking tanah ingkang tebih margi saking asma Paduka ingkang agung, asta Paduka ingkang santosa, saha lengen Paduka ingkang kaagengaken—manawi tiyang-tiyang punika dhateng saha ndedonga madhep dhateng padaleman punika, ³³mugi Paduka miyarsakaken saking swarga, papan padaleman Paduka, saha mugi Paduka nindakaken sadaya ingkang dipunsuwun dening tiyang manca punika, supados sadaya bangsa ing bumi sami sumerep asma Paduka saha ngabekti dhateng Paduka, kados umat Paduka Israel, tuwin sami sumerep bilih padaleman ingkang kawula bangun punika kasebut kanthi asma Paduka.

³⁴Manawi umat Paduka mangkat perang nglawan mengsahipun, dhateng pundi kemawon Paduka ngutus tiyang-tiyang punika, saha sami ndedonga dhateng Paduka madhep dhateng kitha ingkang sampun Paduka pilih punika saha padaleman ingkang kawula bangun kagem asma Paduka, ³⁵mugi Paduka miyarsakaken saking swarga pandonga saha panyuwunipun, tuwin mugi Paduka mbelani prakawisipun.

³⁶Manawi tiyang-tiyang punika damel dosa dhateng Paduka—awit boten wonten tiyang ingkang tanpa dosa—saha Paduka duka dhateng tiyang-tiyang punika lajeng masrahaken dhateng mengsah ingkang nawan dhateng tanah ingkang tebih utawi caket,

³⁷ewadene manawi wonten ing tanah pawananipun tiyang-tiyang punika sami rumaos ing manah, lajeng sami mratobat saha nyenyuwun dhateng Paduka wonten ing ngriku, aturipun: “Kawula sampun sami damel dosa, kawula sampun kalepatan, kawula sampun tumindak awon,” ³⁸manawi tiyang-tiyang punika sami wangsul dhateng Paduka kanthi gumolonging manah saha nyawanipun wonten ing tanah pawananipun, ing pundi tiyang-tiyang punika katawan, saha sami ndedonga madhep dhateng tanahipun ingkang sampun Paduka paringaken dhateng para leluhuripun, dhateng kitha ingkang sampun Paduka pilih, saha padaleman ingkang kawula bangun kagem asma Paduka, ³⁹mugi Paduka miyarsakaken saking swarga, papan padaleman Paduka, pandonga saha panyuwunipun, mugi Paduka mbelani prakawisipun, saha ngapunten umat Paduka ingkang sampun damel dosa dhateng Paduka.

⁴⁰Samangke, dhuh Rama kawula, mugi paningal Paduka tansah mirsani saha talingan Paduka nilingaken dhateng pandonga ingkang kaaturaken wonten ing papan punika.

⁴¹Samangke mugi Paduka jumeneng, dhuh Rama kawula, saha rawuh dhateng palereman Paduka, Paduka saha Pethi kasantosan Paduka. Para imam Paduka, dhuh Rama kawula, mugi kaagemana karahayon, saha para kekasih Paduka mugi sami bingah margi kasaenan Paduka. ⁴²Dhuh Rama kawula, mugi sampun nampik tiyang ingkang Paduka jebadi. Mugi Paduka ngengeti sih-katresnan prajanjian Paduka dhateng Dawud, abdi Paduka.