Sulaymaan wuxuu Aabbaha ammaanay Israa'iil oo dhan hortooda
Sulaymaan wuxuu barakeeyaa dadka, wuxuu ku jilba joogsadaa masraxa naxaasta ah, wuuna tukadaa. Wuu og yahay in samada qudheedu aanay qaadi karin Aabbihiis, sidaas darteed hal shay ayuu weydiistaa mar iyo mar: in indhihiisa iyo dhegihiisu ay u furnaadaan meeshan — jabka, abaarta, macaluusha, iyo masaafurinta.
Aabbeheen ayaa ku hadlaya aayado 5–6, 8–9
6 1Markaasaa Sulaymaan yidhi: “Aabbeheen wuxuu yidhi inuu gudcur qaro weyn ku dhex degi doono. 2Laakiin anigu guri sarreeya baan kuu dhisay, meel aad weligaaba ku dhex degto.”
3Markaasaa boqorku jeestay oo shirka Israa'iil oo dhan duceeyay, iyagoo dhammaantood taagan. 4Wuxuu yidhi: “Ammaan ha loo sheego Aabbeheen, Ilaaha Israa'iil, kan gacantiisu oofisay waxa afkiisu aabbahay Daa'uud ku ballanqaaday, isagoo yidhi:
5‘Maalintii aan dadkayga Masar ka soo saaray, ma dooran magaalo qabiilooyinka Israa'iil oo dhan ka mid ah oo aan guri ugu dhiso in magacayga halkaas ku jiro, mana dooran nin u taliya dadkayga Israa'iil. 6Laakiin waxaan doortay Yeruusaalem in magacayga halkaas ku jiro, waxaanna doortay Daa'uud inuu dadkayga Israa'iil hago.’
7Aabbahay Daa'uud wuxuu qalbigiisa ku haystay inuu guri u dhiso magaca Aabbeheen, Ilaaha Israa'iil.
8Laakiin Aabbeheen wuxuu aabbahay Daa'uud ku yidhi: ‘Maadaama qalbigaaga ku jiray inaad guri u dhisto magacayga, waxaad samaysay wanaag markaad tan ku niyadsatay. 9Laakiin gurigii adigu ma dhisi doontid; wiilkaaga jidhkaaga ka soo baxa, isagaa gurigii u dhisi doona magacayga.’
10Haddaba Aabbeheen wuxuu oofiyay erayga uu ku hadlay: anigu waxaan galay booskii aabbahay Daa'uud oo fadhiyaa carshiga Israa'iil, sidii uu u ballanqaaday, waxaanna u dhisay gurigii magaca Aabbeheen, Ilaaha Israa'iil. 11Halkaas waxaan dhigay sanduuqii, oo ay ku jirto axdigii Aabbeheen ula dhigtay reer Israa'iil.”
Sulaymaan wuxuu tuko ku quduusiyay gurigii Aabbaha
12Markaasaa Sulaymaan istaagay meesha allabariga Aabbeheen horteeda, shirka Israa'iil oo dhan hortiisa, oo gacmihiisa kala bixiyay. 13Sulaymaan wuxuu samaystay goob sare oo naxaas ah, dhererkeedu yahay toddoba cag iyo badh, ballaadhkeeduna toddoba cag iyo badh, sarkeeduna afar cag iyo badh, wuxuuna dhigay barxadda dhexdeeda. Kor buu ka istaagay, shirka Israa'iil oo dhan hortiisa jilbaha dhulka dhigay, gacmihiisana jannada u kala bixiyay. 14Wuxuu yidhi: Aabbow, Ilaaha Israa'iil, jannada iyo dhulkaba Aabbe adiga oo kale ah ma jiro, kan axdiga xajiya oo naxariista aaminka ah u muujiya addoomahaaga qalbi dhan hortaada ku socda. 15Addoonkaaga Daa'uud, aabbahay, waxaad u oofisay ballankii aad ku ballanqaaday; waxa afkaaga aad ku hadashay gacantaada ayaad maanta ku oofisay.
16Haddaba Aabbow, Ilaaha Israa'iil, addoonkaaga Daa'uud, aabbahay, u oofi waxa aad u ballanqaaday: “Nin hortayda fadhiista carshiga Israa'iil kaa maqnaan maayo, haddii wiilashaadu jidkooda ilaaliyaan si ay sharcigayga ugu socdaan, sidaad adigu hortayda ugu socotay.” 17Haddaba Aabbow, Ilaaha Israa'iil, ha la xaqiijiyo erayga aad addoonkaaga Daa'uud ku hadashay.
18Laakiin runtii miyuu Aabbahayaga dadka dhulka ku jira la deggenaan doonaa? Samooyinka, xataa samooyinka ugu sarreeya, kuma qaadi karaan—intee bay ka sii yar tahay gurigan aan dhisay. a a v18 Sulaymaan wuxuu la yaabay in Aabbeheen dadka dhulka la deggenaan doono—hamigaas oo si buuxda looga jawaabay markii Wiilku nagu dhex noolaaday, ugu dambaysna markii Aabbeheen carruurtiisa la deggenaan doono weligeed. 19Weliba maqal tukashada addoonkaaga iyo baryootankiisa, Aabbow, oo maqal qayladii iyo tukashada addoonkaagu hortaada ku tukanayo. 20Indhahaagu ha furnaadaan gurigan, habeen iyo maalinba, meesha aad tidhi magacaaga dhigi doontaa, si aad u maqasho tukashada addoonkaagu meeshan ugu tukanayo. 21Maqal baryootanka addoonkaaga iyo dadkaaga Israa'iil markay meeshan u tukadaan. Jannada, deegaankaaga, ka maqal; markaad maqashona, saamax.
22Haddii nin deriskiisa ku dembaabo oo loo baahdo inuu dhaarto, oo uu yimaado oo meel allabariga ee gurigan ku jirta hortiisa ku dhaarto, 23markaas jannada ka maqal oo ficil. Addoomahaaga xukun: kan dambiga leh ka aarsii sida falimahiisu yihiin, kan xaqa ahna bari, xaqnimadiisa ku abaal mari.
24Haddii dadkaaga Israa'iil cadaw ku jabiyo sababtoo ah ay kugu dembaabeen, oo ay soo noqdaan, magacaaga ammaanaan, tukadaan, oo gurigan kaaga baryaan, 25markaas jannada ka maqal, dembiga dadkaaga Israa'iil ka saamax, oo dalkii aad iyaga iyo awowayaashood siisay ku soo celi.
26Markii samadu xidhan tahay oo roob la waayo sababtoo ah ay kugu dembaabeen, haddii ay meeshan u tukadaan, magacaaga ammaanaan, oo dembigooda ka noqdaan markaad iyaga dhibtid, 27markaas jannada ka maqal, dembiga addoomahaaga, dadkaaga Israa'iil, ka saamax, markaad iyaga bartid jidka wanaagsan ee ay ku socdaan, oo roob ku dir dalkaaga, kaas oo aad dadkaaga dhaxal ahaan u siisay.
28Haddii dalka abaar, aafo, dabayl wax gubta, caaf, ayax, ama dirxi ku dhacdo; haddii cadaawayaashu magaalooyinkooda go'doomiyaan—cudur kasta ama jirro kasta oo yimaado, 29tukasho kasta ama baryootan kasta oo qof kasta ama dadkaaga Israa'iil oo dhan sameeyaan, mid kastaaba dhibaatadiisa iyo xanuunkiisa garanaya, oo gacmihiisa gurigan ku kala bixinaya, 30markaas jannada, guriga aad degto, ka maqal oo saamax, oo mid kasta ugu abaal mari jidadkiisa oo dhan sidooda, maadaama aad qalbigiisa taqaanid—waayo adigu keligaa ayaad qalbiga bini-aadmiga oo dhan taqaanaa— 31si ay kaaga cabsadaan oo jidadkaaga ugu socdaan inta ay dalka ku nool yihiin oo aad awowayaashayaga siisay.
32Weliba shisheeyaha aan dadkaaga Israa'iil ka tirsanayn, oo dal fog ka yimaada magacaaga weyn, gacantaada xoogga leh iyo gacantaada fidsan daraaddeed—markay yimaadaan oo gurigan u tukadaan, 33markaas jannada, meesha aad degto, ka maqal, oo samee wax kasta oo shisheeyuhu ku weyddiisto, si dadyowga dhulka oo dhan magacaaga u ogaadaan oo kaaga cabsadaan, sida dadkaaga Israa'iil u sameeyaan, oo ay ogaadaan in gurigan aan dhisay uu magacaaga sito.
34Haddii dadkaaga dagaal ku tagaan cadaawayaashooda meel kasta oo aad u dirto, oo ay kuu tukadaan magaaladan aad doorteen iyo gurigii aan magacaaga u dhisay ku wajahan, 35markaas jannada ka maqal tukashadooda iyo baryootankooda, oo xaqooda difaac.
36Haddii ay kugu dembaabaan—waayo nin aan dembi lahayn ma jiro—oo aad iyaga u cadhootid oo aad cadaw gacantiisa u gaysid, kan iyaga maxaabiis ku kaxeeyo dal fog ama dhow,
37weliba haddii dalka maxaabiisnimadooda ay qalbiga ku qaadaan, oo ay soo noqdaan oo halkaas kaa baryaan, iyagoo yidhi: “Waannu dembaabnay, waannu qalloocinnay, waxaannu sameynay shar,” 38haddii ay qalbigooda oo dhan iyo naftooda oo dhan kuugu soo noqdaan dalka maxaabiisnimadooda ee loo kaxeeyay, oo ay u tukadaan dalkooda aad awowayaashood siisay, magaalada aad doorteen, iyo gurigii aan magacaaga u dhisay, 39markaas jannada, deegaankaaga, ka maqal tukashadooda iyo baryootankooda, xaqooda ilaali, oo dadkaaga kugu dembaabay saamax.
40Haddaba Aabbow, indhahaagu ha furnaadaan, dhegahaaguna ha dhegaystaan tukashada meeshan.
41Oo haddaba kac, Aabbow, oo kaalay meesha aad ku nastid, adiga iyo sanduuqii xooggaaga. Wadaaddadaadu, Aabbow, ha huwadaan badbaado, oo kuwaaga daacadda ahuna ha ku farxeen wanaagaaga. 42Aabbow, ha ceyrin kii aad subkatay. Xusuuso naxariista axdiga ee Daa'uud addoonkaaga.