2 Solnomalar 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Shunda Sulaymon dedi: “Otamiz qalin zulmat ichida yashashini aytgan edi. ²Men esa Sen uchun ulugʻvor bir uy, Sen abadiy yashaydigan bir maskan qurdim.”

³Soʻngra podshoh oʻgirilib, hammalari turgan holda butun Isroil jamoasini duo qildi. ⁴U dedi: “Otamizga — Isroil Xudosiga hamdu sano boʻlsin! U Oʻz ogʻzi bilan otam Dovudga vaʼda qilganini Oʻz qoʻli bilan bajo keltirdi. U shunday degan edi:

⁵«Men xalqimni Misrdan olib chiqqan kunimdan buyon, nomim oʻsha yerda boʻlishi uchun uy qurishga Isroilning barcha qabilalari ichidan birorta shaharni tanlamadim, xalqim Isroilni boshqarishga birorta odamni ham tanlamadim. ⁶Lekin nomim oʻsha yerda boʻlishi uchun Quddusni tanladim va xalqim Isroilga yetakchilik qilishi uchun Dovudni tanladim.»

⁷Otam Dovud koʻnglida Otamizning — Isroil Xudosining nomiga atab uy qurishni niyat qilgan edi.

⁸Lekin Otamiz otam Dovudga shunday dedi: «Nomimga atab uy qurish niyating koʻnglingda boʻlgani — buni niyat qilganing yaxshi ish boʻldi. ⁹Biroq uyni sen qurmaysan; oʻz pushtingdan boʻlgan oʻgʻling — u Mening nomimga atab uyni quradi.»

¹⁰Mana, Otamiz aytgan soʻzini bajo keltirdi: men otam Dovudning oʻrnini egalladim va U vaʼda qilganidek, Isroil taxtida oʻtiribman, hamda Otamizning — Isroil Xudosining nomiga atab uyni qurdim. ¹¹Otamizning Isroil xalqi bilan tuzgan ahdi saqlanadigan sandiqni men oʻsha yerga qoʻydim.”

Sulaymon ibodat bilan Otaning uyini bagʻishlaydi

¹²Soʻngra Sulaymon butun Isroil jamoasi oldida Otamizning qurbongohi oldida turib, qoʻllarini yoydi. ¹³Sulaymon uzunligi taxminan yetti yarim fut, eni yetti yarim fut, balandligi toʻrt yarim fut boʻlgan bronza minbar yasagan va uni hovli oʻrtasiga oʻrnatgan edi. U uning ustiga chiqib turdi, butun Isroil jamoasi oldida tiz choʻkdi va qoʻllarini osmonga qarata yoydi. ¹⁴U dedi: Ey Otam, Isroil Xudosi, na osmonda, na yerda Sendek Ota yoʻq; Sen butun qalbi bilan Sening huzuringda yuradigan qullaring uchun ahdni saqlaysan va sodiq sevgi koʻrsatasan. ¹⁵Sen quling — otam Dovudga bergan vaʼdangni saqlading; Oʻz ogʻzing bilan aytganingni bugun Oʻz qoʻling bilan bajo keltirding.

¹⁶Endi, Otam, Isroil Xudosi, quling — otam Dovudga vaʼda qilganingni saqlagin: “Oʻgʻillaring sen Mening huzurimda yurganingdek, yurish-turishiga eʼtibor berib, Mening qonunimga amal qilsalargina, Isroil taxtida Mening huzurimda oʻtiradigan odaming aslo kam boʻlmaydi.” ¹⁷Endi, Otam, Isroil Xudosi, quling Dovudga aytgan soʻzing tasdiqlansin.

¹⁸Lekin Otamiz chindan ham yer yuzida odamlar bilan yashaydimi? Osmonlar va eng yuqori osmonlar ham Seni sigʻdira olmaydi — men qurgan bu uy esa qayerdan sigʻdira olsin. ^a a v18 Sulaymon Otamizning yer yuzida odamlar bilan maskan qilishidan hayratda — bu intiq umid Oʻgʻil kelib oramizda yashaganida toʻla javob topdi, va nihoyat Otamiz Oʻz farzandlari bilan abadiy yashaydigan kunda amalga oshadi. ¹⁹Shunday boʻlsa-da, qulingning ibodati va iltijosiga quloq solgin, ey Otam, qulingning Sening huzuringda qilayotgan nidosi va ibodatini eshitgin. ²⁰Koʻzlaring kechayu kunduz bu uyga, Sen nomim oʻsha yerda boʻladi degan joyga ochiq boʻlsin; shunda qulingning shu joyga qarata qilgan ibodatini eshitgaysan. ²¹Qulingning va xalqing Isroilning shu joyga qarata ibodat qilganlaridagi iltijolarini eshitgin. Sening maskaning boʻlgan osmondan turib eshitgin; eshitganingda esa, kechirgin.

²²Agar bir kishi oʻz yaqiniga qarshi gunoh qilib, qasam ichishi talab etilsa va u kelib, bu uydagi qurbongohing oldida qasam ichsa, ²³osmondan turib eshitgin va amal qilgin. Qullaring ustidan hukm chiqargin: aybdorga qilmishiga yarasha jazo bergin, solihni esa oqlab, solihligiga yarasha mukofotlagin.

²⁴Agar xalqing Isroil Senga qarshi gunoh qilgani uchun dushmanlaridan yengilib, keyin yuz oʻgirib, nomingni ulugʻlash uchun qaytsa, bu uyda ibodat qilib, Senga iltijo qilsa, ²⁵osmondan turib eshitgin, xalqing Isroilning gunohini kechirgin va ularni Sen oʻzlariyu ota-bobolariga bergan yurtga qaytargin.

²⁶Ular Senga qarshi gunoh qilgani uchun osmon yopilib, yomgʻir yogʻmay qolganda, agar ular shu joyga qarata ibodat qilsalar, nomingni ulugʻlasalar va Sen ularni jazoga tortganingda gunohlaridan qaytsalar, ²⁷osmondan turib eshitgin, qullaringning — xalqing Isroilning gunohini kechirgin; ularga yuradigan yaxshi yoʻlni oʻrgatganingda, xalqingga meros qilib bergan yurtingga yomgʻir yogʻdirgin.

²⁸Agar yurtga ocharchilik, oʻlat, qovjirash, zang, chigirtka yoki qurt ofati yopirilsa; agar dushmanlar ularni shaharlarida qamal qilsalar — qanday ofat yoki kasallik kelmasin, ²⁹har bir kishi oʻz dardu alamini bilib, qoʻllarini bu uyga qarata yoyib, biror kishi yoki butun xalqing Isroil qanday ibodat yoki iltijo qilmasin, ³⁰Sening maskaning boʻlgan osmondan turib eshitgin va kechirgin, har kimga barcha yoʻllariga yarasha evaz bergin, chunki Sen uning qalbini bilasan — zero, har bir inson qalbini yolgʻiz Sen bilasan, ³¹toki ular ota-bobolarimizga bergan yurtda yashar ekanlar, Sendan qoʻrqib, Sening yoʻllaringda yursinlar.

³²Shuningdek, xalqing Isroildan boʻlmagan bir begona kishi Sening ulugʻ noming, qudratli qoʻling va uzatilgan bilaging uchun uzoq yurtdan kelsa — ular kelib, bu uyga qarata ibodat qilsalar, ³³Sen yashaydigan osmondan turib eshitgin va begona kishi nimani soʻrasa, hammasini bajargin; toki yer yuzining barcha xalqlari xalqing Isroil kabi nomingni bilib, Sendan qoʻrqsinlar va men qurgan bu uy Sening noming bilan atalishini bilsinlar.

³⁴Agar xalqing Sen ularni qayerga yuborsang, oʻsha yerda dushmanlariga qarshi urushga chiqsa va Sen tanlagan bu shaharga hamda men nomingga atab qurgan uyga qarata Senga ibodat qilsa, ³⁵osmondan turib ularning ibodati va iltijosini eshitgin va ularning haqini himoya qilgin.

³⁶Agar ular Senga qarshi gunoh qilsalar — zero, gunohsiz inson yoʻq — va Sen ulardan gʻazablanib, ularni asir qilib uzoq yoki yaqin yurtga olib ketadigan dushman qoʻliga topshirsang,

³⁷asirlikdagi yurtda ular buni koʻngillariga olib, yuz oʻgirib, oʻsha yerda Senga iltijo qilib: “Biz gunoh qildik, notoʻgʻri ish qildik, yovuzlik qildik”, desalar, ³⁸agar ular asir qilib olib ketilgan yurtda butun qalbi va joni bilan Senga yuz oʻgirsalar va Sen ota-bobolariga bergan oʻz yurtlariga, Sen tanlagan shaharga hamda men nomingga atab qurgan uyga qarata ibodat qilsalar, ³⁹Sening maskaning boʻlgan osmondan turib ularning ibodati va iltijolarini eshitgin, haqlarini himoya qilgin va Senga qarshi gunoh qilgan xalqingni kechirgin.

⁴⁰Endi, Otam, koʻzlaring ochiq, quloqlaring bu joyning ibodatiga diqqatli boʻlsin.

⁴¹Endi, Otam, oʻrningdan turib, orom maskaningga kelgin, Sen va qudrating sandigʻi birga kelsin. Kohinlaring, ey Otam, najot bilan kiyinsinlar, sodiq bandalaring esa Sening ezguliging bilan quvonsinlar. ⁴²Ey Otam, moylangan bandangni rad etma. Quling Dovudga boʻlgan ahd sevgingni eslagin.