Ahd sandigʻi Otaning uyiga kiritiladi
Sandiq bitgan uyga olib kirilib, karublarning qanotlari ostiga qoʻyiladi. Karnaychilar va qoʻshiqchilar bir ovozdan — Otamiz yaxshidir, Uning ahd sevgisi abadiydir — deb kuylaganda, bulut uyni toʻldiradi va ruhoniylar unda xizmat qilish uchun turolmay qoladilar.
5 1Sulaymon Otamizning uyi uchun barcha ishni tugatdi. Soʻngra otasi Dovud bagʻishlagan narsalarni — kumush, oltin va barcha buyumlarni — olib kirib, Otamizning uyi xazinalariga qoʻydi.
2Keyin Sulaymon Otamizning ahd sandigʻini Dovud shahridan, yaʼni Siondan olib chiqish uchun, Isroil oqsoqollarini, barcha qabila boshliqlarini va Isroil ota urugʻlarining yoʻlboshchilarini Quddusga toʻpladi. 3Shunday qilib, yettinchi oydagi bayramda butun Isroil erkaklari podshoh huzuriga toʻplandi. a a v3 Yettinchi oydagi bayram — Chodirlar bayrami boʻlib, Isroilning buyuk kuzgi hosil bayramidir. 4Isroilning barcha oqsoqollari kelgach, levilar sandiqni koʻtarishdi. 5Ruhoniylar va levilar sandiqni, uchrashuv chodirini va undagi barcha muqaddas buyumlarni olib chiqishdi. 6Sulaymon podshoh va uning huzuriga toʻplangan butun Isroil jamoasi sandiq oldida turib, sanab-hisoblab boʻlmas darajada koʻp qoʻy va mol qurbonlik qilishdi. 7Ruhoniylar Otamizning ahd sandigʻini oʻz joyiga — uyning ichki xonasiga, eng muqaddas xonaga, karublarning qanotlari ostiga olib kirishdi. 8Zero, karublar sandiq joyi ustiga qanotlarini yoygan boʻlib, sandiqni va uning xodalarini tepadan yopib turardi. 9Xodalar shunchalik uzun ediki, ularning uchlari ichki xona oldidagi sandiqdan koʻrinib turar, ammo tashqaridan koʻrinmas edi; ular shu kungacha oʻsha yerda turibdi. 10Sandiqning ichida Muso Xorib togʻida qoʻygan ikki tosh lavhadan boshqa hech narsa yoʻq edi; oʻsha yerda, isroilliklar Misrdan chiqqanlarida, Otamiz ular bilan ahd tuzgan edi.
11Soʻngra ruhoniylar muqaddas xonadan chiqishdi. (Oʻsha yerda hozir boʻlgan barcha ruhoniylar, boʻlimlaridan qatʼi nazar, oʻzlarini pok qilgan edilar, b b v11 Ruhoniylar boʻlimlar deb atalgan, navbatma-navbat xizmat qiluvchi guruhlarda xizmat qilishardi; har bir boʻlimga maʼbad taqvimida muayyan bir hafta ajratilgan edi. 12va barcha levi hofizlari — Osif, Haymon, Yedusun, ularning oʻgʻillari va qarindoshlari — nafis zigʻir matodan kiyingan holda qurbongohning sharqida turib, zang, arfa va liralarni chalishardi; ular bilan birga 120 ruhoniy karnay chalardi.). 13Karnaychilar va hofizlar hamjihat boʻlib, bir ovozdan Otamizni ulugʻlab, Unga shukr aytishdi; karnaylar, zanglar va boshqa sozlar bilan ovozlarini koʻtarib, Uni ulugʻlashdi: “U yaxshidir, Uning ahd sevgisi abadiy davom etadi.” Shunda bir bulut Otamizning uyini toʻldirdi, 14shuning uchun ruhoniylar bulut tufayli xizmat qilish uchun turolmay qolishdi, chunki Otamizning ulugʻvorligi Otamizning uyini toʻldirgan edi.