Pethi Prajanjian Lumebet ing Padalemane Sang Rama
Pethi iku diusung mlebu ing padaleman kang wis rampung lan diselehake ing sangisore swiwine kerub. Nalika para juru slompret lan para panyanyi ngetokake swara siji — Rama kita iku becik, sih-kasetyane langgeng ing salawas-lawase — mega ngebaki padaleman, lan para imam ora bisa ngadeg kanggo leladi ing kono.
5 1Prabu Suleman wis ngrampungake sakehing pagawean kanggo Padalemane Rama kita. Panjenengane banjur nglebokake barang-barang suci pasrahane bapakne, yaiku Prabu Dawud—salaka, emas, lan sakehing prabot—banjur kasimpen ing gedhong-gedhong pasimpenane Padalemane Rama kita.
2Prabu Suleman nuli nglumpukake para tuwa-tuwane Israel, sakehing kepalaning taler, lan para pemimpin brayat leluhure Israel ing Yerusalem, prelu ngusung Pethi Prajanjiane Rama kita saka Kuthane Dawud, kang uga diarani Sion. 3Mulane wong Israel kabeh padha nglumpuk ana ing ngarsane sang prabu nalika riyaya ing sasi kapitu. a a v3 Riyaya ing sasi kapitu iku Riyaya Tarub, yaiku pahargyan panen kang gedhe tumrap bangsa Israel ing mangsa labuh. 4Bareng para tuwa-tuwane Israel kabeh wis padha teka, para wong Lewi banjur ngangkat Pethi Prajanjian mau. 5Para imam lan wong Lewi padha ngusung Pethi Prajanjian, Tarub Pasewakan, lan sakehing prabot suci kang ana ing jerone. 6Prabu Suleman lan sakehing pasamuwane Israel kang wis padha nglumpuk ana ing ngarsane, padha ngadeg ing ngarepe Pethi Prajanjian, sarta padha nyaosake kurban wedhus lan sapi kang cacahe ora kena diitung lan ora kena dibilang. 7Para imam banjur ngusung Pethi Prajanjiane Rama kita menyang panggonane, yaiku papan kang njero ing Padaleman, Papan Kang Mahasuci, ing sangisore swiwine kerub. 8Awit kerub-kerub mau padha mbeber swiwine ana ing sadhuwure panggonane Pethi Prajanjian, mahyubi Pethi lan pikulane saka ing dhuwur. 9Pikulan mau dawa, nganti pucuke katon saka Pethi Prajanjian ing ngarepe papan kang njero, nanging ora katon saka njaba; pikulan iku isih ana ing kono nganti saprene. 10Ing jerone Pethi Prajanjian ora ana apa-apa kajaba papan watu loro kang diselehake dening Musa ana ing gunung Horeb, ing kono Rama kita wis damel prajanjian karo wong Israel nalika padha metu saka tanah Mesir.
11Para imam banjur padha metu saka papan suci. (Sakehing imam kang padha ana ing kono wis padha nucekake awake, ora preduli saka golongan ngendi bae, b b v11 Para imam padha leladi kanthi gilir-gumanti ing golongan-golongan kang diarani rombongan, saben golongan diwenehi tugas ing minggu tartamtu miturut tanggalan Padaleman Suci. 12lan sakehing penyanyi Lewi—yaiku Asaf, Heman, Yedutun, para anake lan sanak-sadulure—padha ngadeg ing sisih wetane misbyah, nganggo sandhangan lenan alus, sarta padha nabuh kecer, clempung, lan kecapi, kairingan imam satus rong puluh kang padha ngunekake kalasangka.). 13Para peniup kalasangka lan para penyanyi padha nunggal, ngunjukake pangalembana lan panuwun marang Rama kita kanthi swara siji—nyaringake swarane bebarengan karo kalasangka, kecer, lan prabot tetabuhan, padha ngalembana marang Panjenengane: “Panjenengane iku becik; sih-kadarmane langgeng salawas-lawase.” Nuli ana mega kang ngebaki Padalemane Rama kita, 14nganti para imam padha ora bisa ngadeg leladi marga saka mega mau, amarga kamulyane Rama kita ngebaki Padalemane Rama kita.