Sindoq Tê Mala Bav
Sindoq tê birin nav mala temamkirî û di bin baskên kerûban de tê danîn. Gava borîlêdêr û stranbêj yek deng derdixin — Bavê me qenc e, dilovaniya wî ya dilsoz heta hetayê didome — ewr mal tije dike, û kahîn nikarin tê de bisekinin da ku xizmetê bikin.
5 1Silêman hemû kar ji bo mala Bavê me temam kir. Paşê tiştên ku bavê wî Dawid terxan kiribûn anîn hundir — zîv, zêr, hemû firaqan — û ew danîn embarên mala Bavê me.
2Paşê Silêman li Orşelîmê rihspiyên Îsraêlê, hemû serokên eşîran û serwerên malbatên bav û kalên Îsraêlê civand, da ku sindoqa peymana Bavê me ji Bajarê Dawid, ku jê re Siyon jî tê gotin, bîne jor. 3Loma hemû zilamên Îsraêlê di meha heftan de li cejnê li ber padîşah civiyan. a a v3 Cejna di meha heftan de Cejna Konan e, cejna mezin a payîzê ya dirûnê ya Îsraêlê. 4Gava hemû rihspiyên Îsraêlê hatin, Lewiyan sindoq hildan. 5Kahînan û Lewiyan sindoq, kona civînê û hemû firaqên pîroz ên di hundirê wê de anîn jor. 6Padîşah Silêman û hemû civîna Îsraêlê ya ku li ber wî civiyabû li ber sindoqê rawestiyan, pez û dewarên ewqas pir qurban dikirin ku nedihatin hejmartin û jimartin. 7Kahînan sindoqa peymana Bavê me anî cihê wê, hundirê perestgeha malê, Cihê Herî Pîroz, bin baskên kerûban. 8Çimkî kerûban baskên xwe li ser cihê sindoqê belav kiribûn, sindoq û darên wê ji jor ve dinixumandin. 9Dar ewqas dirêj bûn ku serên wan ji sindoqê li ber perestgeha hundir xuya dibûn, lê li derve ne; ew heta îro li wir in. 10Di sindoqê de ji bilî wan du lewheyên ku Mûsa li Xorêbê danîbûn tiştekî din tunebû, li wir Bavê me bi Îsraêliyan re peyman çêkiribû gava ji Misrê derketin.
11Paşê kahîn ji cihê pîroz derketin. (Hemû kahînên ku hazir bûn xwe pîroz kiribûn, ferqa dîwanên wan jî nebe, b b v11 Kahînan di komên dorê yên xizmetê de yên bi navê dîwanan xizmet dikirin, her yekê heftiyeke diyar di salnameya perestgehê de hebû. 12û hemû stranbêjên Lewî — Asaf, Hêman, Yedûtûn, kur û xizmên wan — bi kitana nazik li rojhilata gorîgehê rawestiyabûn, zil, kemane û tembûr dilîstin, bi 120 kahînên ku boriyan dikirin re.). 13Borîvan û stranbêj, yekbûyî, bi yek dengî pesnê Bavê me didan û spasiya wî dikirin — bi boriyan, zilan û amûran re dengên xwe bilind dikirin, pesnê wî didan: “Ew qenc e; hezkirina wî ya peymanê heta hetayê dimîne.” Paşê ewrekî mala Bavê me tije kir, 14wusa ku kahîn ji ber ewr nikaribûn ji bo xizmetê rawestin, çimkî rûmeta Bavê me mala Bavê me tije kir.
