ಮಂಜೂಷವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆಲಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ

ಮಂಜೂಷವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕೆರೂಬಿಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ತುತೂರಿ ಊದುವವರೂ ಗಾಯಕರೂ ಒಂದೇ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ — ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಒಳ್ಳೆಯವನು, ಆತನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಇರುತ್ತದೆ — ಎಂದು ಹಾಡಿದಾಗ, ಮೇಘವು ಮನೆಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಯಾಜಕರು ಅಲ್ಲಿ ಸೇವೆಮಾಡಲು ನಿಲ್ಲಲಾರದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 5.

ಸೊಲೊಮೋನನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆಲಯದ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದನು. ಅನಂತರ ತನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ದಾವೀದನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು—ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನೂ ಬಂಗಾರವನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ—ತಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆಲಯದ ಬೊಕ್ಕಸಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು.

ಚೀಯೋನೆಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ದಾವೀದನ ನಗರದಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮಂಜೂಷವನ್ನು ತರಲು, ಸೊಲೊಮೋನನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಹಿರಿಯರನ್ನೂ, ಎಲ್ಲಾ ಕುಲಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನೂ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪಿತೃವಂಶಗಳ ನಾಯಕರನ್ನೂ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಜನರೆಲ್ಲರು ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳಿನ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಅರಸನ ಮುಂದೆ ಸೇರಿಬಂದರು. ^a ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲರು ಬಂದಾಗ, ಲೇವಿಯರು ಮಂಜೂಷವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು. ಯಾಜಕರೂ ಲೇವಿಯರೂ ಮಂಜೂಷವನ್ನೂ ದೇವದರ್ಶನಗುಡಾರವನ್ನೂ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಪವಿತ್ರ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ತಂದರು. ಅರಸನಾದ ಸೊಲೊಮೋನನೂ ಅವನ ಮುಂದೆ ಸೇರಿಬಂದಿದ್ದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸರ್ವಸಮೂಹವೂ ಮಂಜೂಷದ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಲೆಕ್ಕಿಸಲೂ ಎಣಿಸಲೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಕುರಿಗಳನ್ನೂ ದನಗಳನ್ನೂ ಯಜ್ಞಮಾಡಿದರು. ಯಾಜಕರು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮಂಜೂಷವನ್ನು ಅದರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಆಲಯದ ಒಳಗಿನ ಗರ್ಭಗೃಹಕ್ಕೆ, ಮಹಾ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ, ಕೆರೂಬಿಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ತಂದಿಟ್ಟರು. ಕೆರೂಬಿಗಳು ಮಂಜೂಷದ ಸ್ಥಳದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ, ಮಂಜೂಷವನ್ನೂ ಅದರ ಕೋಲುಗಳನ್ನೂ ಮೇಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ್ದವು. ಆ ಕೋಲುಗಳು ಎಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದವೆಂದರೆ ಅವುಗಳ ತುದಿಗಳು ಗರ್ಭಗೃಹದ ಮುಂದೆ ಮಂಜೂಷದಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಹೊರಗಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವು ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಅಲ್ಲೇ ಇವೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಈಜಿಪ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಟಾಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಹೋರೇಬಿನಲ್ಲಿ ಮೋಶೆಯು ಇಟ್ಟ ಎರಡು ಕಲ್ಲಿನ ಹಲಗೆಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಮಂಜೂಷದಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಆಗ ಯಾಜಕರು ಪವಿತ್ರಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. (ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾಜಕರೆಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ^b ಲೇವಿಯ ಗಾಯಕರೆಲ್ಲರು—ಆಸಾಫ್, ಹೇಮಾನ್, ಯೆದೂತೂನ್, ಅವರ ಮಕ್ಕಳೂ ಬಂಧುಗಳೂ—ನಾರುಮಡಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಾಳಗಳನ್ನೂ ಸ್ವರಮಂಡಲಗಳನ್ನೂ ಕಿನ್ನರಿಗಳನ್ನೂ ನುಡಿಸುತ್ತಾ, ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಅವರೊಂದಿಗೆ 120 ಯಾಜಕರು ತುತೂರಿಗಳನ್ನು ಊದುತ್ತಿದ್ದರು.). ತುತೂರಿ ಊದುವವರೂ ಗಾಯಕರೂ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಏಕಸ್ವರದಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಕೊಂಡಾಡಿದರು—ತುತೂರಿ, ತಾಳ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳ ಸಂಗಡ ಧ್ವನಿಯೆತ್ತಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಿದರು: “ಅವರು ಒಳ್ಳೆಯವರು; ಅವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಸದಾಕಾಲ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.” ಆಗ ಮೇಘವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆಲಯವನ್ನು ತುಂಬಿತು, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮಹಿಮೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆಲಯವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದರಿಂದ, ಮೇಘದ ನಿಮಿತ್ತ ಯಾಜಕರು ಸೇವೆಮಾಡಲು ನಿಲ್ಲಲಾಗಲಿಲ್ಲ.