કરારકોશ પિતાના ઘરમાં પ્રવેશે છે

કોશને તૈયાર થયેલા ઘરમાં લાવીને કરૂબોની પાંખો નીચે મૂકવામાં આવે છે. જ્યારે રણશિંગડાં વગાડનારા અને ગાયકો એક જ સૂરે ગાય છે — આપણા પિતા ભલા છે, તેમનો કરારનો પ્રેમ સદાકાળ ટકે છે — ત્યારે વાદળ ઘરને ભરી દે છે, અને યાજકો તેમાં સેવા કરવા ઊભા રહી શકતા નથી.

અધ્યાય 5.

સુલેમાને આપણા પિતાના ઘરનું બધું કામ પૂરું કર્યું. પછી તેમણે પોતાના પિતા દાઉદે અર્પણ કરેલી વસ્તુઓ—ચાંદી, સોનું તથા સર્વ પાત્રો—લાવીને આપણા પિતાના ઘરના ભંડારોમાં મૂક્યાં.

પછી સુલેમાને આપણા પિતાના કરારકોશને દાઉદના નગર એટલે સિયોનમાંથી ઉપર લાવવા સારુ ઇઝરાયલના વડીલોને, સર્વ કુળના મુખીઓને તથા ઇઝરાયલના પૂર્વજ કુટુંબોના આગેવાનોને યરુશાલેમમાં એકઠા કર્યા. તેથી ઇઝરાયલના સર્વ માણસો સાતમા મહિનાના પર્વને સમયે રાજાની આગળ એકઠા થયા. ^a જ્યારે ઇઝરાયલના સર્વ વડીલો આવ્યા, ત્યારે લેવીઓએ કરારકોશ ઊંચક્યો. યાજકો તથા લેવીઓએ કરારકોશ, મુલાકાતમંડપ તથા તેમાંનાં સર્વ પવિત્ર પાત્રો ઉપર લાવ્યા. રાજા સુલેમાન તથા તેમની આગળ એકઠી થયેલી ઇઝરાયલની સમગ્ર જમાત કરારકોશ આગળ ઊભાં રહ્યાં, અને એટલાં બધાં ઘેટાં તથા બળદોનું બલિદાન કર્યું કે જેની ગણતરી કે સંખ્યા થઈ શકે નહિ. યાજકો આપણા પિતાના કરારકોશને તેની જગાએ, એટલે ઘરના અંદરના પવિત્રસ્થાનમાં, પરમ પવિત્રસ્થાનમાં, કરૂબોની પાંખો નીચે લાવ્યા. કેમ કે કરૂબોએ કરારકોશની જગા પર પોતાની પાંખો ફેલાવી હતી, અને ઉપરથી કરારકોશને તથા તેના દાંડાઓને ઢાંકી દીધાં હતાં. દાંડાઓ એટલા લાંબા હતા કે તેમના છેડા અંદરના પવિત્રસ્થાનની આગળ કરારકોશથી દેખાતા હતા, પણ બહારથી દેખાતા ન હતા; તેઓ આજ દિન સુધી ત્યાં જ છે. કરારકોશમાં બે શિલાઓ સિવાય બીજું કંઈ ન હતું, જે મૂસાએ હોરેબ આગળ તેમાં મૂકી હતી; ત્યાં જ, ઇઝરાયલીઓ મિસરમાંથી નીકળ્યા ત્યારે, આપણા પિતાએ તેમની સાથે કરાર કર્યો હતો.

પછી યાજકો પવિત્રસ્થાનમાંથી બહાર નીકળ્યા. (ત્યાં હાજર રહેલા સર્વ યાજકોએ, પોતપોતાના વિભાગનો વિચાર કર્યા વિના, પોતાને પવિત્ર કર્યા હતા, ^b અને સર્વ લેવી ગવૈયાઓ—આસાફ, હેમાન, યદૂથૂન, તેમના પુત્રો તથા સગાંઓ—બારીક શણનાં વસ્ત્રો પહેરીને, ઝાંઝ, સિતાર તથા વીણા વગાડતા વગાડતા વેદીની પૂર્વ બાજુએ ઊભા રહ્યા, અને તેમની સાથે ૧૨૦ યાજકો રણશિંગડાં વગાડતા હતા.). રણશિંગડાં વગાડનારા તથા ગવૈયાઓ એક સાથે મળીને, એક અવાજે આપણા પિતાની સ્તુતિ તથા આભાર માનવા લાગ્યા—રણશિંગડાં, ઝાંઝ તથા બીજાં વાજિંત્રો સાથે પોતાનો અવાજ ઊંચો કરીને તેમણે તેમની સ્તુતિ કરી: “તેઓ ભલા છે; તેમનો અવિચળ પ્રેમ સર્વકાળ ટકે છે.” પછી આપણા પિતાના ઘરમાં એક વાદળ ભરાઈ ગયું, તેથી વાદળને કારણે યાજકો સેવા કરવા ઊભા રહી શક્યા નહિ, કેમ કે આપણા પિતાના મહિમાથી આપણા પિતાનું ઘર ભરાઈ ગયું હતું.