Peti Perjangjian Lebet ka Bumi Rama
Peti perjangjian digotong asup ka Bait anu geus réngsé sarta disimpen handapeun jangjang kerub-kerub. Nalika tukang tarompét jeung juru kawih ngaluarkeun hiji sora — Rama urang téh hadé, kanyaah perjangjian-Na langgeng salalawasna — méga minuhan éta Bait, sarta para imam teu bisa nangtung pikeun ngalayanan di jerona.
5 1Sanggeus Raja Suleman ngarengsekeun sakabeh padamelan keur bumi Rama urang, anjeunna tuluy ngalebetkeun barang-barang anu geus disucikeun ku ramana, Daud, nya eta perak, emas, jeung sakabeh parabot, terus disimpen di gudang-gudang bumi Rama urang.
2Geus kitu Raja Suleman ngumpulkeun para kokolot Israil, sakabeh kapala kaom, jeung para pamingpin kulawarga karuhun Israil di Yerusalem, pikeun ngajungjungkeun Peti Perjangjian Rama urang ti Kota Daud, anu disebut oge Sion. 3Nya sakabeh urang Israil ngariung di payuneun raja dina pesta bulan katujuh. a a v3 Pesta dina bulan katujuh teh nya eta Pesta Saung, pesta panen usum gugur anu pangagungna di Israil. 4Sanggeus sakabeh kokolot Israil daratang, para urang Lewi tuluy ngangkat eta Peti. 5Para imam jeung urang Lewi ngajungjungkeun eta Peti, Kemah Tepangan, jeung sakabeh parabot suci anu aya di jerona. 6Raja Suleman jeung sakumna jamaah Israil anu geus ngariung di payuneunana narangtung di hareupeun eta Peti, bari ngurbankeun domba jeung sapi anu lobana teu kaitung sarta teu kabilang. 7Para imam ngalebetkeun Peti Perjangjian Rama urang ka tempatna, nya eta ka kamar jero bumi, Tempat Pangsucina, di handapeun jangjang kerub-kerub. 8Sabab kerub-kerub teh ngamekarkeun jangjangna di luhureun tempat Peti, nutupan eta Peti katut usungna ti luhur. 9Eta usung teh panjang, nepi ka tungtungna katembong ti Peti di hareupeun kamar jero, tapi teu katembong ti luar; sarta nepi ka ayeuna masih keneh aya di dinya. 10Dina jero Peti teu aya nanaon salian ti dua papan batu anu ku Nabi Musa disimpen di dinya di Horeb, tempat Rama urang ngayakeun perjangjian jeung urang Israil waktu maranehna kaluar ti Mesir.
11Geus kitu para imam kalaluar ti tempat suci. (Sakabeh imam anu hadir geus nyucikeun diri, teu paduli ti golongan mana bae, b b v11 Para imam ngalaksanakeun pancen gilir-gumanti dina golongan-golongan anu disebut rombongan, masing-masing meunang giliran saminggu anu geus ditangtukeun dina kalender Bait Allah. 12sarta sakabeh urang Lewi anu jadi juru tembang—nya eta Asap, Heman, Yedutun, para putrana jeung baraya-barayana—narangtung di beulah wetaneun altar maraké kaén lemes bodas, bari nabeuh ngogong, kacapi, jeung rebab, dibarengan ku 120 imam anu niup tarompet.). 13Para peniup tarompet jeung juru tembang, sauyunan, maruji sarta ngahaturkeun panarima ka Rama urang ku hiji sora—bari ngagorowokkeun sorana dibarengan ku tarompet, ngogong, jeung rupa-rupa tatabeuhan, maranehna maruji ka Mantenna: “Mantenna teh sae; asih perjangjian-Na langgeng salalanggengna.” Harita aya mega anu minuhan bumi Rama urang, 14nepi ka para imam teu barisaeun narangtung ngalalampahkeun pancenna lantaran aya eta mega, sabab kamulyaan Rama urang minuhan bumi Rama urang.