عهد جو صندوق پيءُ جي گهر ۾ داخل ٿئي ٿو
عهد جو صندوق تيار ٿيل گهر ۾ آندو وڃي ٿو ۽ ڪروبين جي پرن هيٺ رکيو وڃي ٿو. جڏهن ترهي وڄائيندڙ ۽ ڳائيندڙ هڪ آواز ڪن ٿا — اسان جو پيءُ ڀلو آهي، سندس عهد وارو پيار هميشه قائم آهي — ته ڪڪر گهر کي ڀري ٿو، ۽ ڪاهن ان ۾ خدمت لاءِ بيهي نٿا سگهن.
5 1سليمان اسان جي پيءُ جي گهر جو سمورو ڪم پورو ڪيو. پوءِ پنهنجي پيءُ داؤد جون وقف ڪيل شيون—چاندي، سون ۽ سڀ ٿانو—اندر آنيائين ۽ اسان جي پيءُ جي گهر جي خزانن ۾ رکيائين.
2پوءِ سليمان اسرائيل جي بزرگن، سڀني قبيلن جي سردارن ۽ اسرائيل جي ابن ڏاڏن جي گهراڻن جي اڳواڻن کي يروشلم ۾ گڏ ڪيو، تہ جيئن اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق داؤد جي شهر کان، جنهن کي صيون بہ چئجي ٿو، مٿي آڻين. 3تنهنڪري اسرائيل جا سڀ مرد ستين مهيني ۾ عيد جي موقعي تي بادشاهه اڳيان گڏ ٿيا. a a v3 ستين مهيني جي عيد، جهوپڙن جي عيد آهي، جيڪا اسرائيل جي خزان جي فصل جو وڏو جشن آهي. 4جڏهن اسرائيل جا سڀ بزرگ اچي ويا، تڏهن ليوين صندوق کنيو. 5ڪاهنن ۽ ليوين صندوق، ملاقات جو خيمو ۽ ان ۾ جيڪي سڀ پاڪ ٿانو هئا، سي مٿي آندائون. 6بادشاهه سليمان ۽ اسرائيل جي سموري جماعت، جيڪا سندس اڳيان گڏ ٿي هئي، صندوق اڳيان بيٺا ۽ ايتريون رڍون ۽ ڍور قربان ڪيائون جو انهن کي ڳڻي يا شمار ڪري نٿي سگھيو. 7ڪاهنن اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق ان جي هنڌ تي، يعني گهر جي اندرين پاڪ جاءِ، پاڪ ترين جاءِ ۾، ڪروبين جي پرن هيٺان آندو. 8ڇاڪاڻ تہ ڪروبين صندوق جي جاءِ مٿان پنهنجا پر پکيڙي ڇڏيا هئا ۽ صندوق ۽ ان جي ڏانگن کي مٿان ڍڪي ڇڏيو هئائون. 9ڏانگ ايترا ڊگها هئا جو انهن جون چوٽيون اندرين پاڪ جاءِ جي اڳيان صندوق وٽان ڏسڻ ۾ اينديون هيون، پر ٻاهران نہ ڏسجنديون هيون؛ اهي اڄ ڏينهن تائين اتي آهن. 10صندوق ۾ رڳو اهي ٻه تختيون هيون، جيڪي موسيٰ حوريب تي رکيون هيون، جتي اسرائيلين جي مصر مان نڪرڻ مهل اسان جي پيءُ سندن سان عهد ڪيو هو.
11پوءِ ڪاهن پاڪ جاءِ مان نڪتا. (اتي موجود سڀني ڪاهنن ٽولين جي ڀيد کانسواءِ پاڻ کي پاڪ ڪيو هو، b b v11 ڪاهن گردشي ڊيوٽي جي ٽولين ۾ خدمت ڪندا هئا، جن کي ٽوليون چيو ويندو هو، ۽ هر هڪ کي هيڪل جي ڪئلينڊر ۾ هڪ مقرر هفتو ملندو هو. 12۽ سڀ ليوي ڳائيندڙ—آسف، هيمان، يدوتون، سندن پٽ ۽ مائٽ—نفيس ڪتان جا ڪپڙا پهريل، ڇيڻا، بربط ۽ ستار وڄائيندي قربانگاهه جي اوڀر طرف بيٺا هئا، ۽ ساڻن گڏ 120 ڪاهن توتارا وڄائي رهيا هئا.) 13توتارا وڄائيندڙ ۽ ڳائيندڙ گڏجي هڪ آواز ٿي اسان جي پيءُ جي ساراهہ ۽ شڪرگذاري ڪرڻ لڳا؛ جڏهن انهن توتارن، ڇيڻن ۽ سازن سان آواز بلند ڪيو، تڏهن سندس ساراهہ ڪندي چيائون تہ ”هو چڱو آهي، سندس لافاني شفقت هميشہ تائين رهندي آهي.“ پوءِ اسان جي پيءُ جو گهر بادل سان ڀرجي ويو، 14تنهنڪري ڪاهن بادل جي ڪري خدمت لاءِ بيهي نہ سگھيا، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي جلوي سان اسان جي پيءُ جو گهر ڀرجي ويو هو.
