2.تواريخ 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹پوءِ سليمان چيو تہ ”اسان جي پيءُ فرمايو آهي تہ هو گھاٽي اونداهيءَ ۾ رهندو. ²پر مون تو لاءِ هڪ بلند گھر اڏيو آهي، جيڪو تنهنجي سدائين رهڻ جي جاءِ آهي.“

³پوءِ بادشاهه مڙي اسرائيل جي سڄي جماعت کي، جيڪا بيٺي هئي، برڪت ڏني. ⁴چيائين تہ ”اسرائيل جي خدا، اسان جي پيءُ کي ساراهيو، جنهن پنهنجي هٿ سان اهو پورو ڪيو آهي، جيڪو پنهنجي وات سان منهنجي پيءُ دائود سان وعدو ڪري چيو هئائين تہ

⁵’جنهن ڏينهن کان مون پنهنجي قوم کي مصر مان ڪڍي آندو، تنهن ڏينهن کان وٺي مون اسرائيل جي سڀني قبيلن مان نہ ڪو اهڙو شهر چونڊيو جنهن ۾ منهنجي نالي لاءِ گھر اڏجي، نہ ئي ڪو اهڙو ماڻهو چونڊيو جيڪو منهنجي قوم اسرائيل تي حڪمراني ڪري. ⁶پر مون يروشلم کي چونڊيو تہ اتي منهنجو نالو هجي، ۽ دائود کي چونڊيو تہ منهنجي قوم اسرائيل جي اڳواڻي ڪري.‘

⁷منهنجي پيءُ دائود جي دل ۾ هيءَ ڳالهه هئي تہ اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا جي نالي لاءِ گھر اڏي.

⁸پر اسان جي پيءُ منهنجي پيءُ دائود کي فرمايو تہ ’جيئن تہ منهنجي نالي لاءِ گھر اڏڻ جي ڳالهه تنهنجي دل ۾ هئي، تنهنڪري تو چڱو ڪيو جو اهو ارادو ڪيو. ⁹پر تون اهو گھر نہ اڏيندين؛ تنهنجو پٽ، جيڪو تنهنجي پنهنجي صُلب مان ٿيندو، اهو منهنجي نالي لاءِ گھر اڏيندو.‘

¹⁰هاڻي اسان جي پيءُ پنهنجو چيل ڪلام پورو ڪيو آهي: آءٌ پنهنجي پيءُ دائود جي جاءِ تي اُٿيو آهيان ۽ جيئن هن وعدو ڪيو هو تيئن اسرائيل جي تخت تي ويٺو آهيان، ۽ مون اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا جي نالي لاءِ اهو گھر اڏيو آهي. ¹¹اتي مون اهو صندوق رکيو، جنهن ۾ اسان جي پيءُ جو اسرائيل جي ماڻهن سان ڪيل عهد آهي.“

سليمان دعا ۾ پيءُ جي گھر کي وقف ڪري ٿو

¹²پوءِ سليمان اسرائيل جي سڄي جماعت جي اڳيان اسان جي پيءُ جي قربانگاهه اڳيان بيهي، پنهنجا هٿ ڦهلايائين. ¹³سليمان ڪانسيءَ جو هڪ چبوترو ٺاهيو هو، جنهن جي ڊيگهه ساڍا ست فوٽ، ويڪر ساڍا ست فوٽ ۽ اوچائي ساڍا چار فوٽ هئي، ۽ اهو صحن جي وچ ۾ رکيو هئائين. ان تي بيهي، اسرائيل جي سڄي جماعت جي اڳيان گوڏا کوڙي، آسمان ڏانهن هٿ ڦهلايائين. ¹⁴چيائين تہ اي منهنجا بابا، اسرائيل جا خدا، آسمان ۾ يا زمين تي تو جهڙو ڪوبہ پيءُ ناهي، تون جيڪو پنهنجن انهن ٻانهن لاءِ، جيڪي پوري دل سان تنهنجي اڳيان هلن ٿا، عهد پالين ٿو ۽ لافاني شفقت ڏيکارين ٿو. ¹⁵تو پنهنجي ٻانهي، منهنجي پيءُ دائود سان ڪيل وعدو نڀايو؛ جيڪو تو پنهنجي وات سان چيو هو، سو اڄ پنهنجي هٿ سان پورو ڪيو آهي.

¹⁶تنهنڪري هاڻي اي منهنجا بابا، اسرائيل جا خدا، تو پنهنجي ٻانهي، منهنجي پيءُ دائود سان وعدو ڪري چيو هو تہ ”جيڪڏهن رڳو تنهنجا پٽ پنهنجي چال تي نظر رکن ۽ منهنجي شريعت تي هلن، جيئن تون منهنجي اڳيان هليو آهين، تہ اسرائيل جي تخت تي منهنجي اڳيان ويهڻ لاءِ ڪنهن ماڻهوءَ جي ڪڏهن بہ ڪمي نہ ٿيندي،“ سو اهو قائم رک. ¹⁷هاڻي اي منهنجا بابا، اسرائيل جا خدا، جيڪو ڪلام تو پنهنجي ٻانهي دائود کي چيو هو، سو پختو ٿئي.

¹⁸پر ڇا اسان جو پيءُ سچ پچ ڌرتيءَ تي ماڻهن سان گڏ رهندو؟ آسمان ۽ آسمانن جا آسمان بہ تو کي سمائي نہ ٿا سگھن، تہ هي گھر، جيڪو مون اڏيو آهي، ڪيترو نہ گھٽ سمائي سگھندو. ^a a v18 سليمان کي حيرت ٿئي ٿي تہ اسان جو پيءُ ڌرتيءَ تي ماڻهن سان گڏ رهائش اختيار ڪندو، اها تانگھ تڏهن پوري ٿي جڏهن فرزند اسان جي وچ ۾ اچي رهيو، ۽ آخرڪار تڏهن پوري ٿيندي جڏهن اسان جو پيءُ پنهنجن ٻارن سان هميشہ لاءِ رهندو. ¹⁹تڏهن بہ اي منهنجا بابا، پنهنجي ٻانهي جي دعا ۽ سندس منٿ ٻڌ، ۽ اها دانهن ۽ دعا ٻڌ جيڪا تنهنجو ٻانهو تنهنجي اڳيان ڪري ٿو. ²⁰تنهنجيون اکيون ڏينهن رات هن گھر ڏانهن، انهيءَ جاءِ ڏانهن کليل هجن، جنهن بابت تو چيو هو تہ آءٌ اتي پنهنجو نالو رکندس، جيئن تون اها دعا ٻڌين جيڪا تنهنجو ٻانهو هن جاءِ ڏانهن منهن ڪري ڪري ٿو. ²¹جڏهن تنهنجو ٻانهو ۽ تنهنجي قوم اسرائيل هن جاءِ ڏانهن منهن ڪري دعا گھرن، تڏهن سندن منٿون ٻڌ. پنهنجي رهڻ جي جاءِ آسمان کان ٻڌ؛ ۽ جڏهن ٻڌين، تڏهن معاف ڪر.

²²جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسريءَ جي خلاف گناهه ڪري ۽ کيس قسم کڻڻو پوي، ۽ اهو اچي هن گھر ۾ تنهنجي قربانگاهه اڳيان قسم کڻي، ²³تڏهن تون آسمان کان ٻڌ ۽ عمل ڪر. پنهنجن ٻانهن جو انصاف ڪر: ڏوهارين کي سندن ڪمن جو بدلو ڏي، ۽ سچارن کي بيگناهه ٺهرائي، سندن سچائيءَ موجب اجر ڏي.

²⁴جيڪڏهن تنهنجي قوم اسرائيل تنهنجي خلاف گناهه ڪرڻ سبب دشمنن کان شڪست کائي، ۽ موٽي تنهنجي نالي کي ساراهي، هن گھر ۾ تو وٽ دعا ۽ منٿ ڪري، ²⁵تڏهن تون آسمان کان ٻڌ، پنهنجي قوم اسرائيل جو گناهه معاف ڪر، ۽ کين انهيءَ ملڪ ۾ موٽائي آڻ جيڪو تو کين ۽ سندن ابن ڏاڏن کي ڏنو هو.

²⁶جڏهن سندن گناهه ڪرڻ ڪري آسمان بند ٿي وڃي ۽ مينهن نہ پوي، تہ جيڪڏهن اهي هن جاءِ ڏانهن منهن ڪري دعا گھرن، تنهنجي نالي کي ساراهين، ۽ جڏهن تون کين ڏک ڏين تڏهن پنهنجي گناهه کان موٽن، ²⁷تڏهن آسمان کان ٻڌ، پنهنجن ٻانهن، يعني پنهنجي قوم اسرائيل جو گناهه معاف ڪر، جڏهن تون کين اهو چڱو رستو سيکارين جنهن تي هلن؛ ۽ پنهنجي ملڪ تي، جيڪو تو پنهنجي قوم کي ورثي ۾ ڏنو آهي، مينهن وسائ.

²⁸جيڪڏهن ملڪ تي ڏڪار، وبا، فصل جو سڙو ۽ ڪُنو، ٽڏا يا ڪيڙا اچي پون؛ جيڪڏهن دشمن کين سندن شهرن ۾ گھيري وجهن؛ يا ڪا بہ وبا يا بيماري اچي، ²⁹ڪنهن بہ قسم جي دعا يا منٿ، جيڪا ڪو هڪڙو ماڻهو يا تنهنجي سڄي قوم اسرائيل ڪري، هر هڪ پنهنجو ڏک ۽ پنهنجو درد ڄاڻي هن گھر ڏانهن هٿ ڦهلائي، ³⁰تڏهن تون پنهنجي گھر آسمان کان ٻڌ ۽ معاف ڪر، ۽ هر هڪ کي سندس سڀني راهن موجب بدلو ڏي، ڇاڪاڻ تہ تون سندس دل کي ڄاڻين ٿو؛ ڇو تہ رڳو تون ئي سڀني ماڻهن جي دلين کي ڄاڻين ٿو، ³¹جيئن اهي تنهنجو خوف رکن ۽ ان ملڪ ۾، جيڪو تو اسان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو، جيستائين جيئرا رهن تنهنجي راهن تي هلن.

³²ان کان سواءِ، جڏهن ڪو پرديسي، جيڪو تنهنجي قوم اسرائيل مان نہ آهي، تنهنجي وڏي نالي، تنهنجي زورآور هٿ ۽ تنهنجي ڊگھيل ٻانهن سبب پري ملڪ کان اچي، جڏهن اهي اچن ۽ هن گھر ڏانهن منهن ڪري دعا گھرن، ³³تڏهن تون پنهنجي رهڻ جي جاءِ آسمان کان ٻڌ، ۽ جيڪو ڪجھ اهو پرديسي گھري سو سڀ ڪر، جيئن زمين جون سڀ قومون تنهنجو نالو ڄاڻن ۽ تنهنجي قوم اسرائيل وانگر تنهنجو خوف رکن، ۽ ڄاڻن تہ هي گھر، جيڪو مون اڏيو آهي، تنهنجي نالي سان سڏجي ٿو.

³⁴جيڪڏهن تنهنجي قوم پنهنجن دشمنن سان جنگ ڪرڻ لاءِ، جتي بہ تون کين موڪلين، نڪري، ۽ هن شهر ڏانهن، جيڪو تو چونڊيو آهي، ۽ هن گھر ڏانهن، جيڪو مون تنهنجي نالي لاءِ اڏيو آهي، منهن ڪري تو کي دعا گھرن، ³⁵تڏهن آسمان کان سندن دعا ۽ سندن منٿ ٻڌ، ۽ سندن حق قائم رک.

³⁶جيڪڏهن اهي تنهنجي خلاف گناهه ڪن — ڇاڪاڻ تہ ڪوبہ ماڻهو گناهه کان خالي ناهي — ۽ تون ڪاوڙجي کين ڪنهن دشمن جي حوالي ڪري ڇڏين، جيڪو کين قيد ڪري پري يا ويجھي ملڪ ڏانهن وٺي وڃي،

³⁷تڏهن بہ جيڪڏهن پنهنجي قيد جي ملڪ ۾ اهي دل ۾ سمجھن، ۽ موٽي اتي تو کان منٿ ڪري چون تہ ”اسان گناهه ڪيو آهي، اسان خطا ڪئي، اسان بڇڙائي ڪئي،“ ³⁸جيڪڏهن اهي پنهنجي قيد جي ملڪ ۾، جتي کين قيد ڪري ورتو ويو هو، پنهنجي پوري دل ۽ جان سان تو ڏانهن موٽن، ۽ پنهنجي انهيءَ ملڪ ڏانهن، جيڪو تو سندن ابن ڏاڏن کي ڏنو، ان شهر ڏانهن جيڪو تو چونڊيو، ۽ ان گھر ڏانهن جيڪو مون تنهنجي نالي لاءِ اڏيو آهي، منهن ڪري دعا گھرن، ³⁹تڏهن پنهنجي رهڻ جي جاءِ آسمان کان سندن دعا ۽ منٿون ٻڌ، سندن حق قائم رک، ۽ پنهنجي انهن ماڻهن کي معاف ڪر جن تنهنجي خلاف گناهه ڪيو آهي.

⁴⁰هاڻي اي منهنجا بابا، تنهنجيون اکيون کليل هجن ۽ تنهنجا ڪن هن جاءِ جي دعا ڏانهن ڌيان ڏين.

⁴¹هاڻي اي منهنجا بابا، اُٿ ۽ پنهنجي آرام جي جاءِ تي اچ، تون ۽ تنهنجي قدرت جو صندوق. اي منهنجا بابا، تنهنجا ڪاهن نجات پهريل هجن، ۽ تنهنجا وفادار تنهنجي چڱائيءَ ۾ خوشي ڪن. ⁴²اي منهنجا بابا، پنهنجي مسح ڪيل کي رد نہ ڪر. پنهنجي ٻانهي دائود لاءِ پنهنجي عهد واري لافاني شفقت کي ياد ڪر.