2.تواريخ 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹جڏهن سليمان دعا ختم ڪئي تڏهن آسمان کان باهہ ڪري پئي ۽ سوختني قربانيءَ ۽ ٻين قربانين کي ساڙي ڇڏيائين، ۽ اسان جي پيءُ جو جلوو گهر ۾ ڀرجي ويو. ²ڪاهن اسان جي پيءُ جي گهر ۾ داخل نہ ٿي سگهيا، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي جلوي ان کي ڀري ڇڏيو هو. ³جڏهن سڀني اسرائيلين باهہ لهندي ۽ گهر تي اسان جي پيءُ جو جلوو ڏٺو تڏهن فرش تي گوڏن ڀر ڪري، منهن زمين تي رکي سجدو ڪيائون ۽ اسان جي پيءُ جو شڪر ادا ڪندي چيائون تہ ”هو چڱو آهي، سندس لافاني شفقت سدائين رهي ٿي.“

⁴پوءِ بادشاهہ ۽ سڀني ماڻهن اسان جي پيءُ جي اڳيان قربانيون پيش ڪيون. ⁵بادشاهہ سليمان ٻاويهه هزار ڍڳا ۽ هڪ لک ويهه هزار رڍون قربان ڪيون؛ اهڙيءَ طرح بادشاهہ ۽ سڀني ماڻهن اسان جي پيءُ جي گهر کي وقف ڪيو. ⁶ڪاهن پنهنجين جاين تي بيٺا هئا؛ لاوي اسان جي پيءُ لاءِ اهي ساز کڻي بيٺا هئا جيڪي بادشاهہ دائود اسان جي پيءُ جي شڪرگذاريءَ لاءِ ٺاهيا هئا—”ڇاڪاڻ تہ سندس لافاني شفقت سدائين رهي ٿي“—جڏهن دائود انهن سازن ذريعي ساراهہ ڪندو هو. انهن جي سامهون ڪاهنن توتارون وڄايون، ۽ سڀ اسرائيل بيٺو هو.

⁷سليمان اسان جي پيءُ جي گهر جي سامهون صحن جي وچئين حصي کي پاڪ ڪيو، ڇاڪاڻ تہ اتي هن سوختني قربانيون ۽ سلامتيءَ جي قربانين جي چرٻي پيش ڪئي، ڇو تہ جيڪا پيتل جي قربانگاهہ هن ٺاهي هئي سا سوختني قرباني، اناج جي نذر ۽ چرٻيءَ کي سمائي نہ سگهي.

⁸ان وقت سليمان ستن ڏينهن تائين عيد ملهائي، ۽ لبوحمات کان مصر جي نالي تائين جو سڄو اسرائيل، هڪ وڏي جماعت، ساڻس گڏ هو. ⁹اٺين ڏينهن هنن آخري مجلس ڪئي، ڇاڪاڻ تہ ستن ڏينهن قربانگاهہ جي وقف جو ۽ ستن ڏينهن عيد جو جشن ملهايو هئائون. ¹⁰ستين مهيني جي ٽيويهين تاريخ تي ماڻهن کي موڪلايائين، ۽ اهي ان چڱائيءَ تي، جيڪا اسان جي پيءُ دائود، سليمان ۽ پنهنجي قوم اسرائيل سان ڪئي هئي، خوش ۽ دل ۾ شادمان ٿي پنهنجن گهرن ڏانهن ويا.

اسان جو پيءُ سليمان سان ڳالهائي ٿو

¹¹سليمان اسان جي پيءُ جو گهر ۽ شاهي محل پورا ڪيا. جيڪو ڪجهہ سليمان اسان جي پيءُ جي گهر ۽ پنهنجي گهر ۾ ڪرڻ جو ارادو ڪيو هو، سو سڀ ڪاميابيءَ سان ڪيائين.

¹²پوءِ اسان جو پيءُ رات جو سليمان کي ظاهر ٿيو ۽ کيس فرمايو تہ ”مون تنهنجي دعا ٻڌي آهي ۽ هي جڳهہ پنهنجي لاءِ قربانيءَ جو گهر ڪري چونڊي آهي.

¹³”جيڪڏهن آءٌ آسمان کي بند ڪري ڇڏيان تہ مينهن نہ وسي، يا ٽڙين کي ملڪ کائڻ جو حڪم ڏيان، يا پنهنجي ٻارن ۾ وبا موڪليان، ¹⁴تہ جيڪڏهن منهنجا ٻار، جن تي منهنجو نالو رکيل آهي، پاڻ کي نوائن، دعا ڪن، منهنجو منهن ڳولين ۽ پنهنجين بڇڙين واٽن کان موٽن، تڏهن آءٌ آسمان کان ٻڌندس، سندن گناهہ معاف ڪندس ۽ سندن ملڪ کي شفا ڏيندس. ¹⁵هاڻي منهنجيون اکيون کليل ۽ منهنجا ڪن هن جاءِ تي ڪيل دعا ڏانهن ڌيان ڏيندڙ هوندا. ¹⁶هاڻي مون هي گهر چونڊي پاڪ ڪيو آهي، تہ منهنجو نالو اتي سدائين رهي؛ منهنجيون اکيون ۽ منهنجي دل اتي هميشہ هوندي.

¹⁷رهي ڳالهہ تنهنجي، جيڪڏهن تون تنهنجي پيءُ دائود وانگر منهنجي اڳيان هلين، ۽ جيڪي ڪجهہ مون تو کي حڪم ڏنو سو سڀ ڪرين، ۽ منهنجا قاعدا ۽ فيصلا مڃين، ¹⁸تہ آءٌ تنهنجي بادشاهيءَ جو تخت قائم ڪندس، جيئن مون تنهنجي پيءُ دائود سان عهد ڪيو هو تہ ”تنهنجي گهراڻي مان ڪو ماڻهو سدائين اسرائيل تي حڪومت ڪندو.“

¹⁹پر جيڪڏهن تون موٽي وڃين، منهنجا قاعدا ۽ حڪم، جيڪي مون تنهنجي اڳيان رکيا آهن، ڇڏي ڏين، ۽ وڃي ٻين معبودن جي عبادت ڪرين ۽ کين سجدو ڪرين، ²⁰تڏهن آءٌ اسرائيل کي پنهنجي ان زمين مان اکيڙي ڇڏيندس جيڪا مون کين ڏني آهي، ۽ هي هيڪل، جيڪو مون پنهنجي نالي لاءِ ڌار ڪيو آهي، پنهنجي نظر کان ڦٽو ڪندس، ۽ ان کي سڀني قومن ۾ مثال ۽ طعني جو سبب بڻائيندس. ²¹هي گهر، جيڪو ڪنهن وقت ايترو بلند هو، ويجهو لنگهندڙ هر ڪنهن کي حيران ڪري ڇڏيندو، ۽ اهي چوندا تہ ”خداوند هن ملڪ ۽ هن گهر سان ائين ڇو ڪيو؟

²²اهي وراڻيندا تہ ”ڇاڪاڻ تہ هنن پنهنجن ابن ڏاڏن جي خدا خداوند کي ڇڏي ڏنو، جنهن کين مصر جي ملڪ مان ڪڍيو هو، ۽ ٻين معبودن سان چنبڙي پيا، کين سجدو ڪيائون ۽ سندن خدمت ڪيائون؛ تنهنڪري هن هيءَ سڀ آفت سندن مٿان آندي.“