2 इतिहास 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹सोलोमनले प्रार्थना सिध्याएपछि, स्वर्गबाट आगो झऱ्यो र होमबलि तथा बलिदानहरूलाई भस्म पाऱ्यो, अनि हाम्रा पिताको महिमाले भवन भरियो। ²पुजारीहरू हाम्रा पिताको भवनभित्र पस्न सकेनन्, किनभने हाम्रा पिताको महिमाले त्यो भरिएको थियो। ³सबै इस्राएलीहरूले आगो झरेको र भवनमाथि हाम्रा पिताको महिमा देखेपछि, तिनीहरू ढुङ्गाको भुइँमा घोप्टो परी घुँडा टेके, र हाम्रा पिताको आराधना गर्दै धन्यवाद दिए, “उहाँ भलो हुनुहुन्छ; उहाँको अचुक प्रेम सदासर्वदा रहिरहन्छ।”

⁴त्यसपछि राजा र सबै मानिसले हाम्रा पिताको सामु बलिदानहरू चढाए। ⁵सोलोमन राजाले 22,000 गोरु र 120,000 भेडा बलिदान गरे; राजा र सबै मानिसले हाम्रा पिताको भवन समर्पण गरे। ⁶पुजारीहरू आ-आफ्ना ठाउँमा उभिए; लेवीहरू हाम्रा पिताका निम्ति बनाइएका बाजाहरू लिएर उभिए, जुन बाजाहरू दाऊद राजाले हाम्रा पितालाई धन्यवाद दिनका लागि बनाएका थिए—“किनकि उहाँको अचुक प्रेम सदासर्वदा रहिरहन्छ”—जब दाऊदले ती बाजाहरूद्वारा प्रशंसा गर्थे। तिनीहरूको सामुन्ने पुजारीहरूले तुरही फुके, र सारा इस्राएल उभियो।

⁷सोलोमनले हाम्रा पिताको भवनअगाडिको चोकको बीच भाग समर्पण गरे, किनकि त्यहीँ तिनले होमबलि र मेलबलिको बोसो चढाए, किनभने तिनले बनाएको काँसको वेदीले होमबलि, अन्नबलि र बोसो अटाउन सकेन।

⁸त्यस बेला सोलोमनले सात दिनसम्म चाड मनाए, र तिनीसँगै सारा इस्राएल—एउटा विशाल समुदाय—लेबो-हमातदेखि मिश्रको खोलासम्मका मानिसहरू थिए। ⁹आठौँ दिनमा तिनीहरूले समापन सभा गरे, किनकि तिनीहरूले सात दिन वेदीको समर्पण र सात दिन चाड मनाइसकेका थिए। ¹⁰सातौँ महिनाको तेइसौँ दिनमा, तिनले मानिसहरूलाई आ-आफ्ना घर पठाए; हाम्रा पिताले दाऊद, सोलोमन र उहाँका जाति इस्राएललाई देखाउनुभएको भलाइका कारण तिनीहरू हर्षित र हृदयमा आनन्दित थिए।

हाम्रा पिता सोलोमनसँग बोल्नुहुन्छ

¹¹सोलोमनले हाम्रा पिताको भवन र राजदरबार सिध्याए। हाम्रा पिताको भवन र आफ्नै घरमा गर्न सोलोमनले हृदयमा ठानेका सबै कुरा तिनले सफलतापूर्वक सम्पन्न गरे।

¹²त्यसपछि हाम्रा पिता रातमा सोलोमनकहाँ देखा पर्नुभयो र तिनलाई भन्नुभयो, “मैले तिम्रो प्रार्थना सुनेको छु र यस ठाउँलाई आफ्नो निम्ति बलिदानको भवनको रूपमा छानेको छु।

¹³“यदि मैले आकाश बन्द गरेँ र पानी परेन, वा सलहहरूलाई देश सखाप पार्न आज्ञा दिएँ, वा मेरा सन्तानहरूका बीचमा महामारी पठाएँ भने, ¹⁴मेरो नाम धारण गर्ने मेरा सन्तानहरूले आफूलाई विनम्र तुल्याए, प्रार्थना गरे, मेरो मुहार खोजे, र आफ्ना दुष्ट मार्गहरूबाट फर्के भने, म स्वर्गबाट सुन्नेछु, तिनीहरूको पाप क्षमा गर्नेछु, र तिनीहरूको देश निको पार्नेछु। ¹⁵अब यस ठाउँमा चढाइने प्रार्थनाप्रति मेरा आँखा खुला र मेरा कान सचेत रहनेछन्। ¹⁶अब मैले यस भवनलाई छानेको र समर्पण गरेको छु, ताकि मेरो नाम त्यहाँ सदासर्वदा रहिरहोस्; मेरा आँखा र हृदय सधैँ त्यहीँ रहनेछन्।

¹⁷अब तिम्रो हकमा—तिम्रा पिता दाऊद हिँडेझैँ यदि तिमी मेरो सामु हिँड्यौ, मैले तिमीलाई आज्ञा गरेका सबै कुरा गर्दै र मेरा विधि र नियमहरू पालन गर्दै, ¹⁸तब मैले तिम्रा पिता दाऊदसँग करार गरेअनुसार, म तिम्रो राज्यको सिंहासन स्थिर पार्नेछु, “तिम्रो वंशको एक जनाले सधैँ इस्राएलमाथि राज्य गर्नेछ।”

¹⁹तर यदि तिमी फर्कियौ, मैले तिम्रो सामु राखेका मेरा विधि र आज्ञाहरू त्याग्यौ, र अरू देवताहरूको सेवा गर्न गएर तिनीहरूलाई पूजा गऱ्यौ भने, ²⁰तब मैले तिनीहरूलाई दिएको मेरो देशबाट इस्राएललाई उखेल्नेछु, मेरो नामको निम्ति अलग गरेको यस मन्दिरलाई मेरो दृष्टिबाट फाल्नेछु, र यसलाई सबै जातिहरूका बीचमा एउटा दृष्टान्त र उपहासको पात्र बनाउनेछु। ²¹एक समय यति उच्च पारिएको यो भवन देखेर, यसको छेउबाट भएर जाने हरेक व्यक्ति स्तब्ध हुनेछन् र भन्नेछन्, ‘याहवेहले यस देश र यस भवनलाई किन यसो गर्नुभयो?’

²²तिनीहरूले जवाफ दिनेछन्, ‘किनभने तिनीहरूलाई मिश्र देशबाट बाहिर ल्याउनुहुने आफ्ना पुर्खाहरूका परमेश्वर याहवेहलाई तिनीहरूले त्यागे, र अरू देवताहरूलाई पक्री तिनीहरूको सामु निहुरेर सेवा गरे—त्यसैले उहाँले तिनीहरूमाथि यी सबै विपत्ति ल्याउनुभयो।’”