Ang Himaya sang Aton Amay Nagpuno sang Balay

Nagdugsong ang kalayo kag napuno sang himaya ang balay, kag ang katawhan nagsimba nga nagadapa sa sahig nga bato. Dayon ang aton Amay nagsabat sang gab-i upod ang mga kondisyon: kon ang akon mga anak magpaubos, magpangamuyo, magpangita sang akon nawong kag magbiya sa kalainan, pamatian ko, patawaron, kag ayuhon ko ang ila duta.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 12–22

Kapitulo 7.

Sang matapos ni Solomon ang pagpangamuyo, nagtupa ang kalayo gikan sa langit kag ginsunog ang halad nga sinunog kag ang mga halad, kag ang himaya sang aton Amay nagpuno sang balay. Indi makasulod ang mga saserdote sa balay sang aton Amay, kay ang himaya sang aton Amay nagpuno sini. Sang makita sang tanan nga mga Israelinhon ang pagtupa sang kalayo kag ang himaya sang aton Amay sa balay, nagluhod sila nga nagaduko ang ila nawong sa duta sa salug, nga nagasimba kag nagapasalamat sa aton Amay, “Maayo sia; ang iya matutom nga paghigugma nagapadayon sa gihapon.”

Niyan ang hari kag ang bug-os nga katawohan naghalad sang mga halad sa atubangan sang aton Amay. Si Haring Solomon naghalad sing 22,000 ka baka kag 120,000 ka karnero; ang hari kag ang bug-os nga katawohan nag-dedikar sang balay sang aton Amay. Nagtindog ang mga saserdote sa ila mga puesto; ang mga Levinhon nagtindog upod ang mga instrumento sang musika para sa aton Amay nga ginhimo ni Haring David sa pagpasalamat sa aton Amay—“kay ang iya matutom nga paghigugma nagapadayon sa gihapon”—sa tagsa ka higayon nga nagadayaw si David paagi sa mga instrumento. Sa atubangan nila ang mga saserdote nagpatunog sang mga budyong, kag ang bug-os nga Israel nagtindog.

Gin-dedikar ni Solomon ang tunga sang luwang, sa atubangan sang balay sang aton Amay, kay didto naghalad sia sang mga halad nga sinunog kag sang tambok sang mga halad sang paghidait, kay ang halaran nga saway nga iya ginhimo indi makasarang sang halad nga sinunog, halad nga uyas, kag tambok.

Sadto nga tion gin-saulog ni Solomon ang kapiestahan sing pito ka adlaw, kag ang bug-os nga Israel upod sa iya—isa ka daku nga katilingban—gikan sa Lebo-hamat tubtub sa Suba sang Egipto. Sa ikawalo nga adlaw nagtipon sila sa panghingapos nga katilingban, kay gin-saulog nila ang dedikasyon sang halaran sing pito ka adlaw kag ang kapiestahan sing pito ka adlaw. Sa ikakaluhaan kag tatlo nga adlaw sang ikapito nga bulan, ginpapauli niya ang katawohan, nga malipayon kag masadya ang tagiposoon tungud sa kaayo nga ginpakita sang aton Amay kay David, kay Solomon, kag sa Israel nga iya katawohan.

Nagpakighambal ang Aton Amay kay Solomon

Gintapos ni Solomon ang balay sang aton Amay kag ang palasyo sang hari. Ang tanan nga ginpamat-ud ni Solomon sa iya tagiposoon nga himoon sa balay sang aton Amay kag sa iya kaugalingon nga balay, iya ginhimo sing madinalag-on.

Niyan ang aton Amay nagpakita kay Solomon sa gab-i kag nagsiling sa iya, “Nabatian ko ang imo pangamuyo kag ginpili ko ini nga duog para sa akon kaugalingon nga balay nga halaran.

“Kon takpan ko ang kalangitan agud nga wala sing ulan nga magtupa, ukon magsugo ako sa mga apan sa paglamon sang duta, ukon magpadala ako sing kamatay sa tunga sang akon mga anak, kon ang akon mga anak—nga nagadala sang akon ngalan—magpaubos sang ila kaugalingon, magpangamuyo, mag-pangita sang akon nawong, kag magtalikod gikan sa ila malaut nga mga dalanon, mamati ako gikan sa langit, magpatawad sang ila sala, kag magaayo sang ila duta. Karon ang akon mga mata magabukas kag ang akon mga igdulungug magapamati sa pangamuyo nga ginahalad sa sini nga duog. Karon ginpili ko kag gin-dedikar ini nga balay, agud nga ang akon ngalan magpabilin didto sa gihapon; ang akon mga mata kag tagiposoon didto sa gihapon.

Kon tuhoy sa imo—kon maglakat ka sa akon atubangan subong sang paglakat ni David nga imo amay, nga nagahimo sang tanan nga ginsugo ko sa imo kag nagabantay sang akon mga palatukuran kag mga paghukom, niyan palig-unon ko ang trono sang imo ginharian, subong sang pagpakigkatipan ko kay David nga imo amay, ‘Isa ka tawo gikan sa imo ang magagahum sa gihapon sa Israel.’

Apang kon magtalikod ka, magbiya sang akon mga palatukuran kag mga sugo nga ginbutang ko sa imo atubangan, kag magkadto sa pag-alagad sa iban nga mga dios kag magsimba sa ila, niyan gabunun ko ang Israel gikan sa akon duta nga ginhatag ko sa ila, kag ipilak ko gikan sa akon panulok ini nga templo nga akon ginpain para sa akon ngalan, kag himoon ko ini nga isa ka halimbawa kag kadlaw sa tunga sang tanan nga mga katawohan. Ini nga balay, nga sang una ginbayaw gid, magabilin nga makahaladlok sa tagsatagsa nga nagaagi, nga nagasiling, ‘Ngaa ginhimo ini sang Ginoo sa sini nga duta kag sa sini nga balay?’

Magasabat sila, ‘Tungud nga ginbayaan nila ang Ginoo, ang Dios sang ila mga katigulangan, nga nagkuha sa ila gikan sa duta sang Egipto, kag nagkapyot sila sa iban nga mga dios, nga nagayaub kag nagaalagad sa ila—amo ina ang kabangdanan nga ginpadala niya ini tanan nga kalalat-an sa ila.’”