2 நாளாகமம் 7

7 ¹சாலொமோன் ஜெபம்பண்ணி முடித்தபோது, வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கி, தகனபலியையும் மற்ற பலிகளையும் பட்சித்தது; எங்கள் பிதாவின் மகிமை ஆலயத்தை நிரப்பிற்று. ²எங்கள் பிதாவின் மகிமை எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தை நிரப்பியிருந்ததால், ஆசாரியர்கள் அதற்குள் பிரவேசிக்க முடியவில்லை. ³இஸ்ரவேலர் அனைவரும் அக்கினி இறங்கினதையும், ஆலயத்தின்மேல் எங்கள் பிதாவின் மகிமை இருந்ததையும் கண்டபோது, தளத்தின்மேல் முகங்குப்புற விழுந்து பணிந்துகொண்டு, எங்கள் பிதாவைத் தொழுது ஸ்தோத்தரித்து: “அவர் நல்லவர்; அவருடைய உண்மையான அன்பு என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்” என்றார்கள்.

⁴அப்பொழுது ராஜாவும் ஜனங்கள் அனைவரும் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகப் பலிகளைச் செலுத்தினார்கள். ⁵சாலொமோன் ராஜா 22,000 மாடுகளையும் 1,20,000 ஆடுகளையும் பலியிட்டான்; ராஜாவும் ஜனங்கள் அனைவரும் எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தைப் பிரதிஷ்டைபண்ணினார்கள். ⁶ஆசாரியர்கள் தங்கள் நிலைகளில் நின்றார்கள்; லேவியரும், “அவருடைய உண்மையான அன்பு என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்” என்று எங்கள் பிதாவை ஸ்தோத்தரிக்கும்படி தாவீது ராஜா செய்வித்த எங்கள் பிதாவின் கீதவாத்தியங்களோடே நின்றார்கள்; தாவீது அந்த வாத்தியங்களால் துதிசெய்யும்போதெல்லாம் அவர்கள் அப்படி நின்றார்கள். அவர்களுக்கு எதிராக ஆசாரியர்கள் எக்காளம் ஊதினார்கள்; இஸ்ரவேலர் அனைவரும் நின்றார்கள்.

⁷சாலொமோன் எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்திற்கு முன்பாக இருந்த பிராகாரத்தின் நடுவைப் பிரதிஷ்டைபண்ணினான்; அவன் செய்வித்த வெண்கல பலிபீடம் தகனபலியையும், போஜனபலியையும், கொழுப்பையும் கொள்ளமாட்டாதிருந்ததால், அங்கே அவன் தகனபலிகளையும் சமாதானபலிகளின் கொழுப்பையும் செலுத்தினான்.

⁸அக்காலத்திலே சாலொமோனும், ஆமாத்தின் எல்லைதொடங்கி எகிப்தின் நதிவரைக்குமுள்ள மகா பெரிய கூட்டமாகிய இஸ்ரவேலர் அனைவரும், ஏழுநாள் பண்டிகையை ஆசரித்தார்கள். ⁹எட்டாம் நாளிலே அவர்கள் விசேஷித்த ஆசரிப்புக் கூட்டமாகக் கூடினார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் பலிபீடத்தின் பிரதிஷ்டையை ஏழுநாளும், பண்டிகையை ஏழுநாளும் ஆசரித்தார்கள். ¹⁰ஏழாம் மாதத்தின் இருபத்துமூன்றாம் நாளிலே, எங்கள் பிதா தாவீதுக்கும், சாலொமோனுக்கும், தம்முடைய ஜனமாகிய இஸ்ரவேலுக்கும் செய்த நன்மைக்காக, மனமகிழ்ச்சியும் இருதயக் களிப்பும் அடைந்தவர்களாய், அவன் ஜனங்களைத் தங்கள் கூடாரங்களுக்கு அனுப்பிவிட்டான்.

எங்கள் பிதா சாலொமோனோடு பேசுகிறார்

¹¹இப்படிச் சாலொமோன் எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தையும் ராஜ அரண்மனையையும் கட்டிமுடித்தான். எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்திலும் தன் சொந்த வீட்டிலும் செய்யவேண்டும் என்று சாலொமோன் தன் மனதில் நினைத்திருந்த யாவற்றையும் அவன் வெற்றிகரமாய் நிறைவேற்றினான்.

¹²அப்பொழுது எங்கள் பிதா இரவிலே சாலொமோனுக்குத் தரிசனமாகி, அவனை நோக்கி: “நான் உன் ஜெபத்தைக் கேட்டு, இந்த ஸ்தலத்தைப் பலியிடும் ஆலயமாக எனக்கென்று தெரிந்துகொண்டேன்.

¹³“மழை பெய்யாதபடி நான் வானத்தை அடைத்தாலும், தேசத்தை அழிக்க வெட்டுக்கிளிகளுக்குக் கட்டளையிட்டாலும், என் பிள்ளைகளுக்குள்ளே கொள்ளைநோயை அனுப்பினாலும், ¹⁴என் நாமம் தரித்திருக்கிற என் பிள்ளைகள் தங்களைத் தாழ்த்தி, ஜெபம்பண்ணி, என் முகத்தைத் தேடி, தங்கள் பொல்லாத வழிகளைவிட்டுத் திரும்பினால், அப்பொழுது நான் பரலோகத்திலிருந்து கேட்டு, அவர்கள் பாவத்தை மன்னித்து, அவர்கள் தேசத்தைக் குணமாக்குவேன். ¹⁵இனி இந்த ஸ்தலத்திலே செய்யப்படும் ஜெபத்திற்கு என் கண்கள் திறந்தவைகளாகவும், என் காதுகள் கவனிக்கிறவைகளாகவும் இருக்கும். ¹⁶என் நாமம் இந்த ஆலயத்தில் என்றென்றைக்கும் இருக்கும்படி நான் இப்பொழுது இதைத் தெரிந்துகொண்டு பரிசுத்தப்படுத்தினேன்; என் கண்களும் என் இருதயமும் எப்பொழுதும் அங்கே இருக்கும்.

¹⁷நீயோ, உன் தகப்பனாகிய தாவீது நடந்ததுபோல், நான் உனக்குக் கட்டளையிட்ட யாவற்றையும் செய்து, என் கட்டளைகளையும் என் நியாயங்களையும் கைக்கொண்டு, எனக்கு முன்பாக நடந்தால், ¹⁸அப்பொழுது, “இஸ்ரவேலை ஆளும் புருஷன் உனக்கு எப்பொழுதும் இல்லாமற்போவதில்லை” என்று உன் தகப்பனாகிய தாவீதோடே நான் உடன்படிக்கை செய்ததின்படி, உன் ராஜ்யத்தின் சிங்காசனத்தை நான் நிலைப்படுத்துவேன்.

¹⁹ஆனாலும் நீங்கள் விலகி, நான் உங்களுக்கு முன் வைத்த என் கட்டளைகளையும் என் கற்பனைகளையும் விட்டுவிட்டு, அந்நிய தேவர்களைச் சேவித்து அவைகளைப் பணிந்துகொண்டால், ²⁰அப்பொழுது நான் அவர்களுக்குக் கொடுத்த என் தேசத்திலிருந்து இஸ்ரவேலரைப் பிடுங்கிப்போட்டு, என் நாமத்திற்கென்று நான் பரிசுத்தப்படுத்தின இந்த ஆலயத்தை என் சமுகத்தைவிட்டு அகற்றி, சகல ஜனங்களுக்குள்ளும் அதைப் பழமொழியாகவும் பரியாசமாகவும் ஆக்குவேன். ²¹மிகவும் உயர்ந்திருந்த இந்த ஆலயத்தைக் கடந்துபோகிற யாவரும் பிரமித்து, “கர்த்தர் இந்தத் தேசத்திற்கும் இந்த ஆலயத்திற்கும் இப்படிச் செய்தது ஏன்?” என்பார்கள்.

²²அதற்கு அவர்கள்: “தங்கள் பிதாக்களை எகிப்து தேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின தங்கள் பிதாக்களின் தேவனாகிய கர்த்தரை அவர்கள் விட்டுவிட்டு, அந்நிய தேவர்களைப் பற்றிக்கொண்டு, அவைகளைப் பணிந்துகொண்டு சேவித்தபடியால்தான், அவர் இந்தத் தீங்கையெல்லாம் அவர்கள்மேல் வரப்பண்ணினார்” என்பார்கள்.