Β΄ Χρονικών 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Όταν ο Σολομώντας τελείωσε την προσευχή, φωτιά κατέβηκε από τον ουρανό και κατέφαγε το ολοκαύτωμα και τις θυσίες, και η δόξα του Πατέρα μας γέμισε τον ναό. ²Οι ιερείς δεν μπορούσαν να μπουν στον ναό του Πατέρα μας, επειδή η δόξα του Πατέρα μας τον είχε γεμίσει. ³Όταν όλοι οι Ισραηλίτες είδαν τη φωτιά να κατεβαίνει και τη δόξα του Πατέρα μας πάνω στον ναό, γονάτισαν με το πρόσωπο στο έδαφος, στο πλακόστρωτο, και προσκυνούσαν κι ευχαριστούσαν τον Πατέρα μας: «Είναι αγαθός· η πιστή του αγάπη μένει για πάντα».

⁴Τότε ο βασιλιάς κι όλος ο λαός πρόσφεραν θυσίες μπροστά στον Πατέρα μας. ⁵Ο βασιλιάς Σολομώντας θυσίασε 22.000 βόδια και 120.000 πρόβατα· ο βασιλιάς κι όλος ο λαός αφιέρωσαν τον ναό του Πατέρα μας. ⁶Οι ιερείς στέκονταν στις θέσεις τους· και οι Λευίτες στέκονταν με τα μουσικά όργανα για τον Πατέρα μας, που είχε φτιάξει ο βασιλιάς Δαβίδ για να ευχαριστούν τον Πατέρα μας —«γιατί η πιστή του αγάπη μένει για πάντα»— όποτε ο Δαβίδ δοξολογούσε μ’ αυτά τα όργανα. Απέναντί τους οι ιερείς σάλπιζαν με τις σάλπιγγες, κι όλος ο Ισραήλ στεκόταν όρθιος.

⁷Ο Σολομώντας αφιέρωσε το μέσο της αυλής, μπροστά στον ναό του Πατέρα μας, γιατί εκεί πρόσφερε τα ολοκαυτώματα και το λίπος των ειρηνικών θυσιών, αφού το χάλκινο θυσιαστήριο που είχε φτιάξει δεν χωρούσε το ολοκαύτωμα, την προσφορά των σιτηρών και το λίπος.

⁸Εκείνον τον καιρό ο Σολομώντας γιόρτασε τη γιορτή εφτά μέρες, κι όλος ο Ισραήλ μαζί του —ένα τεράστιο πλήθος— από τη Λεβώ-Αιμάθ ως τον Χείμαρρο της Αιγύπτου. ⁹Την όγδοη μέρα έκαναν επίσημη σύναξη, αφού είχαν γιορτάσει τα εγκαίνια του θυσιαστηρίου εφτά μέρες και τη γιορτή εφτά μέρες. ¹⁰Την εικοστή τρίτη μέρα του έβδομου μήνα, έστειλε τον λαό στα σπίτια τους, χαρούμενους κι ευχαριστημένους στην καρδιά για την καλοσύνη που έδειξε ο Πατέρας μας στον Δαβίδ, στον Σολομώντα και στον Ισραήλ, τον λαό του.

Ο Πατέρας μας μιλάει στον Σολομώντα

¹¹Ο Σολομώντας ολοκλήρωσε τον ναό του Πατέρα μας και το βασιλικό παλάτι. Ό,τι έβαλε στην καρδιά του ο Σολομώντας να κάνει στον ναό του Πατέρα μας και στο δικό του παλάτι, το έκανε με επιτυχία.

¹²Τότε ο Πατέρας μας φανερώθηκε στον Σολομώντα τη νύχτα και του είπε: «Άκουσα την προσευχή σου και διάλεξα για μένα αυτόν τον τόπο ως ναό θυσίας.

¹³«Αν κλείσω τον ουρανό ώστε να μην πέφτει βροχή, ή προστάξω τις ακρίδες να καταφάνε τη γη, ή στείλω θανατικό ανάμεσα στα παιδιά μου, ¹⁴αν τα παιδιά μου —που φέρουν το όνομά μου— ταπεινωθούν, προσευχηθούν, αναζητήσουν το πρόσωπό μου και γυρίσουν από τους κακούς τους δρόμους, εγώ θα ακούσω από τον ουρανό, θα συγχωρήσω την αμαρτία τους και θα γιατρέψω τη γη τους. ¹⁵Τώρα τα μάτια μου θα είναι ανοιχτά και τα αυτιά μου προσεκτικά στην προσευχή που θα γίνεται σ’ αυτόν τον τόπο. ¹⁶Τώρα διάλεξα κι αφιέρωσα αυτόν τον ναό, ώστε το όνομά μου να μένει εκεί για πάντα· τα μάτια μου κι η καρδιά μου θα είναι εκεί πάντοτε.

¹⁷Όσο για σένα —αν περπατήσεις μπροστά μου όπως περπάτησε ο Δαβίδ ο πατέρας σου, κάνοντας όλα όσα σε πρόσταξα και τηρώντας τα προστάγματα και τις κρίσεις μου, ¹⁸τότε θα στερεώσω τον θρόνο της βασιλείας σου, όπως έκανα διαθήκη με τον Δαβίδ τον πατέρα σου: “Πάντοτε θα κυβερνάει τον Ισραήλ κάποιος δικός σου”.

¹⁹Αν όμως ξεστρατίσεις, εγκαταλείψεις τα προστάγματά μου και τις εντολές που έβαλα μπροστά σου, και πας να υπηρετήσεις άλλους θεούς και να τους προσκυνήσεις, ²⁰τότε θα ξεριζώσω τον Ισραήλ από τη γη μου που τους έδωσα, θα διώξω από μπροστά μου αυτόν τον ναό που ξεχώρισα για το όνομά μου, και θα τον κάνω παράδειγμα και χλεύη ανάμεσα σε όλους τους λαούς. ²¹Αυτός ο ναός, που κάποτε ήταν τόσο ξακουστός, θα αφήνει κατάπληκτο καθέναν που περνάει, κι αυτός θα λέει: “Γιατί ο Κύριος το έκανε αυτό σ’ αυτή τη γη και σ’ αυτόν τον ναό;”

²²Θα απαντήσουν: “Επειδή εγκατέλειψαν τον Κύριο, τον Θεό των προγόνων τους, που τους έβγαλε από τη γη της Αιγύπτου, και προσκολλήθηκαν σε άλλους θεούς, προσκυνώντας και υπηρετώντας τους —γι’ αυτό έφερε πάνω τους όλη αυτή τη συμφορά”».