Kamulyane Rama kita Ngebaki Padaleman Suci

Geni tumurun lan kamulyan ngebaki padaleman iku, sarta umat padha nyembah sujud ana ing jogan. Banjur Rama kita paring wangsulan ing wayah bengi kanthi prasetyane: manawa anak-anak-Ku ngasorake awake, ndedonga, ngupaya wadana-Ku lan mratobat saka pialane, Aku bakal miyarsakake, ngapura, lan marasake tanahe.

Pasal 7.

Bareng Prabu Suleman wis rampung anggone ndedonga, banjur ana geni tumurun saka langit mangan kurban obaran lan kurban-kurban liyane, sarta kamulyane Rama kita ngebaki Padaleman mau. Para imam ora bisa lumebu ing Padalemane Rama kita, amarga kamulyane Rama kita ngebaki Padaleman mau. Bareng wong Israel kabeh padha ndeleng geni tumurun lan kamulyane Rama kita ana ing Padaleman mau, banjur padha jengkeng, raine konjem ing lemah plesteran, padha sujud nyembah lan saos sukur marang Rama kita: “Panjenengane iku becik; sih-kadarmane langgeng ing salawas-lawase.”

Sang Prabu lan rakyat kabeh banjur padha nyaosake kurban ana ing ngarsane Rama kita. Prabu Suleman nyaosake kurban sapi 22.000 lan wedhus 120.000; Sang Prabu lan rakyat kabeh padha ngresmekake Padalemane Rama kita. Para imam padha ngadeg ing panggonane dhewe-dhewe; para wong Lewi padha ngadeg karo nggawa piranti musik kagem Rama kita, kang digawe dening Prabu Dawud kanggo saos sukur marang Rama kita—“awit sih-kadarmane langgeng ing salawas-lawase”—saben Prabu Dawud memuji srana piranti-piranti mau. Para imam kang ngadhepi wong-wong Lewi mau padha ngunekake kalasangka, lan wong Israel kabeh padha ngadeg.

Prabu Suleman ngresmekake tengahing plataran, ing ngarep Padalemane Rama kita, awit ing kono panjenengane nyaosake kurban obaran lan gajihing kurban keslametan, amarga misbyah prunggu kang wis digawe ora bisa kanggo nampung kurban obaran, kurban dhaharan, lan gajih.

Nalika iku Prabu Suleman ngriyayakake riyaya pitung dina, dalah wong Israel kabeh kang ndherek panjenengane—pepanthan kang gedhe banget—wiwit saka Lebo-Hamat nganti tekan Kali Mesir. Ing dina kang kawolu padha nganakake pasamuwan panutup, sawise ngresmekake misbyah pitung dina lan ngriyayakake riyaya pitung dina. Ing dina kaping telulikur sasi kapitu, panjenengane nglilani rakyat padha mulih, kanthi bungah lan seneng ing ati marga saka kabecikan kang kaparingake dening Rama kita marang Prabu Dawud, marang Prabu Suleman, lan marang Israel umate.

Rama kita Ngandika marang Prabu Suleman

Prabu Suleman wis ngrampungake Padalemane Rama kita lan kadhaton. Samubarang kang dikarepake dening Prabu Suleman kanggo ditindakake ing Padalemane Rama kita lan ing daleme dhewe, kabeh kelakon kanthi becik.

Ing wayah bengi Rama kita banjur ngatingal marang Prabu Suleman sarta ngandika marang panjenengane: “Aku wis miyarsakake pandongamu lan wis milih papan iki dadi PadalemanKu kanggo nyaosake kurban.

“Manawa Aku nutup langit nganti ora ana udan kang tumurun, utawa dhawuh marang walang supaya mangan asiling bumi, utawa ngutus pageblug ana ing antarane anak-anakKu, manawa anak-anakKu—kang sinebut kanthi asmaKu—padha ngasorake awake, ndedonga, ngupaya pangarsaKu, lan mratobat saka pratingkahe kang ala, Aku bakal miyarsakake saka swarga, ngapura dosane, lan marasake tanahe. Saiki paningalKu bakal tansah mirsani lan pamiyarsaKu bakal nggatekake marang pandonga kang kasaosake ana ing papan iki. Saiki Aku wis milih lan nyucekake Padaleman iki, supaya asmaKu tetep ana ing kono ing salawas-lawase; paningalKu lan panggalihKu bakal tansah ana ing kono.

Dene kowe—manawa kowe lumaku ana ing ngarsaKu kaya Dawud, bapakmu, anggone lumaku, nindakake samubarang kang wis Dakdhawuhake marang kowe lan netepi katetapan-katetapanKu lan pranatan-pranatanKu, Aku bakal nyantosakake dhampar kratonmu, kaya kang wis Dakprasetyakake marang Dawud, bapakmu: “Bakal tansah ana wong saka turunmu kang ngerehake Israel.”

Nanging manawa kowe padha mlengos, ninggal katetapan-katetapanKu lan dhawuh-dhawuhKu kang wis Dakprenahake ana ing ngarepmu, banjur lunga ngabekti marang allah-allah liya lan nyembah marang allah-allah mau, Aku bakal mbedhol Israel saka tanahKu kang wis Dakparingake marang wong-wong mau, lan Padaleman iki kang wis Daksucekake kanggo asmaKu bakal Dakbuwang saka ngarsaKu, sarta bakal Dakdadekake tuladha lan geguyon ana ing antarane sakehing bangsa. Padaleman iki, kang maune luhur banget, bakal gawe gumun lan miris saben wong kang liwat, nganti padha ngucap, “Yagene Sang Yehuwah tumindak mangkono marang tanah iki lan marang Padaleman iki?”

Wong-wong bakal mangsuli, “Amarga wong-wong mau padha ninggal Sang Yehuwah, Allahe para leluhure, kang wis ngirid wong-wong mau metu saka tanah Mesir, sarta padha rumaket marang allah-allah liya, padha sujud lan ngabekti marang allah-allah mau—mulane Panjenengane ndhatengake sakehing bilai iki marang wong-wong mau.”