Ɗaukakar Ubanmu Ta Cika Gidan
Wuta ta sauko, ɗaukaka kuma ta cika gidan, jama'a kuwa suka yi sujada da fuskokinsu a ƙasa a kan dandali. Sa'an nan Ubanmu ya amsa da dare da sharuɗɗan: idan 'ya'yana suka ƙasƙantar da kansu, suka yi addu'a, suka nemi fuskata, suka juyo daga mugunta, zan ji, in gafarta, in warkar da ƙasarsu.
7 1Da Sulemanu ya gama addu'a, sai wuta ta sauko daga sama ta cinye hadaya ta ƙonawa da sauran hadayu, ɗaukakar Ubanmu kuma ta cika gidan. 2Firistoci ba su iya shiga gidan Ubanmu ba, domin ɗaukakar Ubanmu ta cika shi. 3Da dukan Isra'ilawa suka ga wutar ta sauko da kuma ɗaukakar Ubanmu a kan gidan, sai suka durƙusa, fuskokinsu ƙasa a kan dakalin, suna sujada suna kuma godiya ga Ubanmu, “Shi nagari ne; madawwamiyar ƙaunarsa tana dawwama har abada.”
4Sa'an nan sarki da dukan mutane suka miƙa hadayu a gaban Ubanmu. 5Sarki Sulemanu ya miƙa hadaya ta shanu dubu ashirin da biyu da tumaki dubu ɗari da ashirin; sarki da dukan mutane suka keɓe gidan Ubanmu. 6Firistoci suka tsaya a wuraren aikinsu; Lawiyawa kuma suka tsaya da kayan kiɗa na Ubanmu da Sarki Dawuda ya yi domin yin godiya ga Ubanmu—“gama madawwamiyar ƙaunarsa tana dawwama har abada”—duk sa'ad da Dawuda ya yabe shi ta wurin kayan kiɗan. Daura da su kuma firistoci suka busa ƙahoni, dukan Isra'ila kuwa suka tsaya.
7Sulemanu ya keɓe tsakiyar filin, a gaban gidan Ubanmu, gama a can ne ya miƙa hadayun ƙonawa da kitsen hadayun salama, da yake bagaden tagulla da ya yi bai iya ɗaukar hadaya ta ƙonawa da hadaya ta gari da kitsen ba.
8A lokacin nan Sulemanu ya yi bikin kwana bakwai, dukan Isra'ila kuwa tare da shi—taro mai girma—daga Lebo-hamat har zuwa Rafin Masar. 9A rana ta takwas suka yi taron rufewa, bayan sun yi keɓewar bagaden kwana bakwai da kuma bikin kwana bakwai. 10A rana ta ashirin da uku ga wata na bakwai, ya sallami mutane zuwa gidajensu, cike da farin ciki da murna a zuciya saboda alherin da Ubanmu ya nuna wa Dawuda, da Sulemanu, da kuma Isra'ila mutanensa.
Ubanmu Ya Yi Magana da Sulemanu
11Sulemanu ya gama gidan Ubanmu da fadar sarauta. Dukan abin da Sulemanu ya sa a zuciyarsa yă yi a gidan Ubanmu da kuma gidansa, ya yi shi da nasara.
12Sa'an nan Ubanmu ya bayyana ga Sulemanu da dare ya ce masa, “Na ji addu'arka na kuma zaɓi wannan wuri wa kaina yă zama gidan hadaya.
13“Idan na rufe sammai har ruwan sama ba zai sauko ba, ko in umarci fāra su cinye ƙasar, ko in aiko da annoba a cikin 'ya'yana, 14idan 'ya'yana—waɗanda suke ɗauke da sunana—suka ƙasƙantar da kansu, suka yi addu'a, suka nemi fuskata, suka kuma juya daga mugayen hanyoyinsu, zan ji daga sama, in gafarta zunubinsu, in kuma warkar da ƙasarsu. 15Yanzu idanuna za su buɗe kunnuwana kuma za su saurari addu'ar da ake yi a wannan wuri. 16Yanzu na zaɓi na kuma keɓe wannan gida, domin sunana yă kasance a can har abada; idanuna da zuciyata kuma za su kasance a can kullum.
17Game da kai kuwa—in ka yi tafiya a gabana kamar yadda Dawuda mahaifinka ya yi, kana aikata dukan abin da na umarce ka kana kuma kiyaye ƙa'idodina da hukunce-hukuncena, 18to, zan tabbatar da gadon sarautar mulkinka, kamar yadda na yi alkawari da Dawuda mahaifinka, “Ba za ka taɓa rasa mutum da zai yi mulki a kan Isra'ila ba.”
19Amma in kuka juya baya, kuka yashe ƙa'idodina da umarnonin da na sa a gabanku, kuka kuma tafi kuna bauta wa waɗansu alloli kuna yi musu sujada, 20to, zan tumɓuke Isra'ila daga ƙasata da na ba su, in yar da wannan haikali da na keɓe wa sunana daga gabana, in kuma mai da shi abin misali da abin reni a cikin dukan mutane. 21Wannan gida, wanda dā yake da ɗaukaka sosai, zai sa duk mai wucewa yă firgita, yana cewa, “Me ya sa Ubangiji ya yi haka ga wannan ƙasa da kuma wannan gida?
22Za su amsa, “Domin sun yashe Ubangiji, Allah na kakanninsu, wanda ya fitar da su daga ƙasar Masar, suka manne wa waɗansu alloli, suna sujada suna kuma bauta musu—shi ya sa ya kawo dukan wannan masifa a kansu.””