د زمونږ پلار جلال عبادتخانه ډکوى
اور راښکته کیږي او جلال کور ډکوي، او خلک پر فرش په مخ پرېوځي او عبادت کوي. بیا زموږ پلار د شپې په شرطونو ځواب ورکوي: که زما اولادونه ځانونه عاجزه کړي، دعا وکړي، زما مخ ولټوي او له بدۍ وګرځي، زه به واورم، بخښنه به وکړم، او د هغوی ځمکه به روغه کړم.
7 1کله چې سليمان دُعا ختمه کړه، نو د آسمان نه اور راکوز شو او سوزېدونکے قربانى او نورې قربانۍ يې وسوزولې، او د زمونږ پلار جلال عبادتخانه ډکه کړه. 2اِمامان د زمونږ پلار عبادتخانې ته داخلېدلے نۀ شول، ځکه چې د زمونږ پلار جلال هغه ډکه کړې وه. 3کله چې ټولو بنى اِسرائيلو اور راکوزېدونکے او د زمونږ پلار جلال په عبادتخانه باندې وليدو، نو هغوئ په فرش باندې مخونه په زمکه ونيول، سجده يې وکړه او د زمونږ پلار شکر يې اداء کړو، ”هغه ښۀ دے، د هغۀ وفاداره مينه ابدى ده.“
4بيا بادشاه او ټولو خلقو د زمونږ پلار په حضور کښې قربانۍ وکړې. 5سليمان بادشاه دوهويشت زره غوايان او يو لک شل زره ګډې قربانى کړې، او بادشاه او ټولو خلقو د زمونږ پلار عبادتخانه وقف کړه. 6اِمامان په خپلو ځايونو ودرېدل، او لاويان د زمونږ پلار دپاره د موسيقۍ هغه سازونو سره ودرېدل چې داؤد بادشاه د زمونږ پلار د شکر اداء کولو دپاره جوړ کړى وُو — ”ځکه چې د هغۀ وفاداره مينه ابدى ده“ — هر کله چې به داؤد د دې سازونو په وسيله حمد وئيلو. د هغوئ مخامخ اِمامانو ترپيټان وغږول، او ټول اِسرائيل ودرېدل.
7سليمان د زمونږ پلار د عبادتخانې مخې ته د احاطې منځنے حصه وقف کړه، ځکه چې هلته يې سوزېدونکې قربانۍ او د سلامتۍ د قربانيو وازده وړاندې کړې، ځکه چې د پيتل هغه قربانګاه چې هغۀ جوړه کړې وه، سوزېدونکه قربانى، د اوبلو قربانى او وازده نۀ شوه رټولے.
8هغه وخت سليمان اوه ورځې اختر وکړو، او ټول اِسرائيل د هغۀ سره — يوه لويه ټولګه — د لبوحمات نه تر د مصر وياله پورې. 9په اتمه ورځ هغوئ د ختم محفل جوړ کړو، ځکه چې هغوئ د قربانګاه وقف اوه ورځې او اختر اوه ورځې ساتلے وو. 10د اوومې مياشتې په درويشتمه ورځ هغۀ خلق خپلو کورونو ته ولېږل، چې زړونه يې خوشحاله او مسرور وُو د هغه ښېګړې دپاره چې زمونږ پلار داؤد، سليمان او خپل قوم اِسرائيل سره ښودلې وه.
زمونږ پلار سليمان سره خبرې کوى
11سليمان د زمونږ پلار عبادتخانه او شاهى محل ختم کړل. هر څۀ چې سليمان د زمونږ پلار په عبادتخانه او په خپل کور کښې د کولو دپاره په زړۀ کښې نيولى وُو، هغه يې په کاميابۍ سره سرته ورسول.
12بيا زمونږ پلار د شپې سليمان ته ظاهر شو او هغۀ ته يې وفرمائيل، ”ما ستا دُعا واورېده او دا ځائ مې د قربانۍ د کور دپاره د ځان دپاره غوره کړو.
13کۀ زۀ آسمانونه بند کړم چې هيڅ باران ونۀ وريږى، يا ملخانو ته حُکم وکړم چې زمکه وخورى، يا د خپلو بچو په منځ کښې وبا راولېږم، 14کۀ زما بچى — چې زما نوم وړى — ځانونه عاجز کړى، دُعا وکړى، زما مخ ولټوى او د خپلو بدو لارو نه راوګرځى، نو زۀ به د آسمان نه واورم، د هغوئ ګناه به وبخښم او د هغوئ زمکه به روغه کړم. 15اوس به زما سترګې خلاصې وى او زما غوږونه به متوجه وى هغه دُعا ته چې په دې ځائ کښې کيږى. 16اوس ما دا کور غوره کړے او وقف کړے دے، دې دپاره چې زما نوم تل هلته پاتې شى، او زما سترګې او زړۀ به تل هلته وى.
17او څۀ چې تۀ يې — کۀ تۀ زما په حضور کښې هغه شان چلند وکړې لکه ستا پلار داؤد چې چلند کولو، او هر څۀ وکړې چې ما درته حُکم کړے، او زما قانونونه او فيصلې وساتې، 18نو زۀ به ستا د بادشاهۍ تخت مضبوط کړم، لکه چې ما ستا پلار داؤد سره لوظ کړے وو، ’ستا د نسل يو سړے به تل په اِسرائيل باندې حکومت کوى.‘
19خو کۀ تاسو مخ واړوئ، زما هغه قانونونه او حُکمونه پرېږدئ چې ما ستاسو مخې ته ايښى دى، او لاړ شئ د نورو بتانو عبادت وکړئ او سجده ورته وکړئ، 20نو زۀ به اِسرائيل د خپلې هغې زمکې نه راوباسم چې ما ورکړې وه، او دا هغه مندر به د خپل نظر نه لرې کړم چې ما د خپل نوم دپاره بېل کړے وو، او د ټولو قومونو په منځ کښې به يې مثال او طعنه جوړ کړم. 21دا کور چې کله دومره لوړ وو، هر هغه څوک چې ترې تېريږى حيران به کړى، او وائى به، ’مالِک خُدائ د دې زمکې او د دې کور سره دا ولې وکړل؟‘
22نو هغوئ به جواب ورکړى، ’ځکه چې هغوئ مالِک خُدائ، د خپلو پلرونو خُدائ پرېښودو، چا چې هغوئ د مصر د ملک نه راوويستلى وُو، او د نورو بتانو سره ونښتل، سجده يې ورته وکړه او عبادت يې وکړو — ځکه نو هغۀ دا ټول آفت پرې راووست.‘“
