دوېم تاريخ 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹نو سليمان ووئيل، ”زمونږ پلار فرمائيلى دى چې هغه به په ګاڼه تيارۀ کښې اوسيږى. ²خو ما ستا دپاره يو لوئ کور جوړ کړے دے، يو داسې ځائ چې تۀ په کښې د تل دپاره اوسې.“

³بيا بادشاه مخ راواړولو او د اِسرائيل ټول ولس ته يې برکت ورکړو، او هغوئ ټول ولاړ وُو. ⁴هغۀ ووئيل، ”د اِسرائيل خُدائ پاک، زمونږ پلار دې ثنا وى، چې خپل ژبه يې زما پلار داؤد ته کوم وعده کړې وه هغه يې په خپل لاس پوره کړه، چې فرمائيلى يې وُو،

⁵’د کومې ورځې نه چې ما خپل قوم د مصر نه راووستلو، ما د اِسرائيل د ټولو قبيلو نه کوم ښار نۀ وو غوره کړے چې زما د نوم دپاره په کښې کور جوړ شى، او نۀ مې کوم سړے غوره کړے وو چې زما قوم اِسرائيل باندې حکومت وکړى. ⁶خو ما يروشلم غوره کړو چې زما نوم دې هلته وى، او ما داؤد غوره کړو چې زما قوم اِسرائيل مشرى وکړى.‘

⁷زما پلار داؤد په خپل زړۀ کښې دا اراده لرله چې د اِسرائيل د خُدائ پاک، زمونږ د پلار د نوم دپاره يو کور جوړ کړى.

⁸خو زمونږ پلار زما پلار داؤد ته وفرمائيل، ’ځکه چې ستا په زړۀ کښې زما د نوم دپاره د کور جوړولو اراده وه، نو تا ښۀ وکړل چې دا دې اراده کړه. ⁹خو تۀ به دا کور نۀ جوړوې؛ ستا زوئ، چې ستا د خپل بدن نه دے، هغه به زما د نوم دپاره کور جوړ کړى.‘

¹⁰نو اوس زمونږ پلار هغه وعده پوره کړې ده کومه چې هغۀ کړې وه: زۀ د خپل پلار داؤد په ځائ کښې کښيناستم او د اِسرائيل په تخت باندې ناست يم، لکه څنګه چې هغۀ وعده کړې وه، او ما د اِسرائيل د خُدائ پاک، زمونږ د پلار د نوم دپاره کور جوړ کړو. ¹¹هلته ما صندوق کښېښودلو، چې هغه لوظ په کښې دے کوم چې زمونږ پلار د اِسرائيل د قوم سره کړے وو.“

سليمان په دُعا کښې د پلار کور وقف کوى

¹²بيا سليمان د اِسرائيل د ټول ولس په مخکښې د زمونږ د پلار د قربان‌ګاه په وړاندې ودرېدلو او خپل لاسونه يې غزول. ¹³سليمان د پيتل يو تخت جوړ کړے وو چې اوۀ نيم فوټه اوږد، اوۀ نيم فوټه پلن او څلور نيم فوټه اوچت وو، او هغه يې د صحن په مينځ کښې کښېښودلو. هغه پرې ودرېدلو، د اِسرائيل د ټول ولس په مخکښې يې زنګنونه ووهل او خپل لاسونه يې آسمان ته پورته کړل. ¹⁴هغۀ ووئيل، اے زما پلاره، د اِسرائيل خُدائ پاکه، نۀ په آسمان کښې او نۀ په زمکه کوم پلار ستا په شان شته، چې لوظ ساتې او هغه خپلو خدمتګارانو ته وفاداره مينه ښايې چې ستا په مخکښې په ټول زړۀ ګرزى. ¹⁵تا خپل خدمتګار، زما پلار داؤد سره وعده وساتله؛ څۀ چې دې په خپل ژبه فرمائيلى وُو، نن دې په خپل لاس پوره کړل.

¹⁶نو اوس، زما پلاره، د اِسرائيل خُدائ پاکه، خپل خدمتګار، زما پلار داؤد ته هغه وعده وساته کومه چې دې کړې وه: ”زما په مخکښې به ستا د اِسرائيل په تخت باندې هيڅکله د سړى کمے نۀ وى، خو کۀ ستا زامن خپلې لارې ته پام وکړى چې زما په شريعت کښې وګرزى، لکه څنګه چې تۀ زما په مخکښې ګرزېدلے يې.“ ¹⁷او اوس، زما پلاره، د اِسرائيل خُدائ پاکه، هغه خبره دې ثابته شى کومه چې تا خپل خدمتګار داؤد ته فرمائيلې وه.

¹⁸خو آيا زمونږ پلار به په رښتيا سره د خلقو سره په زمکه باندې اوسيږى؟ آسمانونه او د آسمانونو تر ټولو لوئ آسمانونه هم تا نۀ شى ځائولے، نو دا کور چې ما جوړ کړے دے دا به تا څنګه ځائوى. ^a a v18 سليمان حېران دے چې زمونږ پلار به د خلقو سره په زمکه باندې خپل کور جوړوى — يو داسې هيله چې کله زوئ زمونږ په مينځ کښې اوسيدو هغه پوره شوه، او بالاخره هغه وخت چې زمونږ پلار به د خپلو بچو سره د تل دپاره اوسيږى. ¹⁹خو بيا هم د خپل خدمتګار دُعا او زارى واوره، اے زما پلاره، او هغه فرياد او دُعا واوره چې ستا خدمتګار يې ستا په مخکښې کوى. ²⁰ستا سترګې دې د دې کور په طرف شپه او ورځ خلاصې وى، د هغه ځائ په طرف چې تا فرمائيلى وُو چې خپل نوم به هلته ږدې، چې هغه دُعا واورې کومه چې ستا خدمتګار د دې ځائ په طرف کوى. ²¹د خپل خدمتګار او د خپل قوم اِسرائيل زارۍ واوره کله چې هغوئ د دې ځائ په طرف دُعا وکړى. د آسمان نه، چې ستا اوسېدو ځائ دے، واوره؛ او کله چې واورې، نو معاف کړه.

²²کۀ کوم سړے د خپل ګاونډى په خلاف ګناه وکړى او پرې قسم خوړل لازم شى، او هغه راشى او د دې کور په قربان‌ګاه کښې ستا په مخکښې قسم وخورى، ²³نو د آسمان نه واوره او عمل وکړه. خپلو خدمتګارانو ته انصاف ورکړه: ګناهګار ته د هغۀ د کارونو بدله ورکړه، او صادق برى ورکړه، او د هغۀ د صداقت مطابق ورته اجر ورکړه.

²⁴کۀ ستا قوم اِسرائيل، چې ستا په خلاف يې د ګناه کولو په سبب دښمنانو مات کړے وى، بيا راوګرزى چې ستا د نوم ثنا وکړى، دُعا وکړى او په دې کور کښې ستا نه زارى وکړى، ²⁵نو د آسمان نه واوره، د خپل قوم اِسرائيل ګناه معاف کړه، او هغوئ هغه ملک ته بيا راوله کوم چې تا هغوئ او د هغوئ مشرانو ته ورکړے وو.

²⁶کله چې آسمان بند شى او باران نۀ وى، ځکه چې هغوئ ستا په خلاف ګناه کړې وى، کۀ هغوئ د دې ځائ په طرف دُعا وکړى، ستا د نوم ثنا وکړى، او د خپلې ګناه نه واوړى کله چې تۀ هغوئ په تکليف کښې راولې، ²⁷نو د آسمان نه واوره، د خپلو خدمتګارانو، ستا د قوم اِسرائيل ګناه معاف کړه، کله چې تۀ هغوئ ته د ګرزېدو ښه لار ښايې، او خپل ملک باندې باران ولېږه، کوم چې تا خپل قوم ته د ميراث په توګه ورکړے وو.

²⁸کۀ په ملک کښې قحط، وبا، باد، کنګے، ملخ يا د اوبدو چينجى راشى؛ کۀ دښمنان هغوئ په خپلو ښارونو کښې محاصره کړى — هره وبا او هره ناروغى چې راشى، ²⁹هره دُعا يا زارى چې کوم سړے يا ستا ټول قوم اِسرائيل وکړى، چې هر يو د خپل تکليف او درد خبر وى او خپل لاسونه د دې کور په طرف غزوى، ³⁰نو د آسمان نه، چې ستا کور دے، واوره او معاف کړه، او هر چا ته د هغۀ د ټولو لارو مطابق بدله ورکړه، ځکه چې تۀ د هغۀ په زړۀ خبر يې — ځکه چې يواځې تۀ د هر اِنسان په زړۀ خبر يې، ³¹دې دپاره چې هغوئ ستا نه ويريږى او ستا په لارو وګرزى تر هغه چې هغوئ په هغه ملک کښې ژوندى وى کوم چې تا زمونږ مشرانو ته ورکړے وو.

³²همدارنګه، کله چې کوم پردے چې ستا د قوم اِسرائيل نه نۀ وى د يو لرې ملک نه ستا د لوئ نوم، ستا د زورور لاس او ستا د غزول شوى بازو په خاطر راشى — کله چې هغوئ راشى او د دې کور په طرف دُعا وکړى، ³³نو د آسمان نه، چې تۀ هلته اوسيږې، واوره، او هغه ټول کارونه وکړه چې کوم پردے يې ستا نه غواړى، دې دپاره چې د زمکې ټول قومونه ستا نوم وپېژنى او ستا نه وويريږى، لکه څنګه چې ستا قوم اِسرائيل ويريږى، او پوهه شى چې دا کور چې ما جوړ کړے دے ستا نوم پرې دے.

³⁴کۀ ستا قوم د خپلو دښمنانو سره جنګ ته ولاړ شى هر ځائ ته چې تۀ يې لېږې، او تا ته د دې ښار په طرف دُعا وکړى کوم چې تا غوره کړے دے، او د هغه کور په طرف چې ما ستا د نوم دپاره جوړ کړے دے، ³⁵نو د آسمان نه د هغوئ دُعا او زارى واوره، او د هغوئ معامله برابره کړه.

³⁶کۀ هغوئ ستا په خلاف ګناه وکړى — ځکه چې هيڅوک بې‌ګناه نۀ دے — او تۀ پرې قهرجن شې او هغوئ کوم دښمن ته وسپارې چې هغوئ بندى کړى او کوم لرې يا نزدې ملک ته يې بوځى،

³⁷خو بيا کۀ هغوئ د خپلې بندېتوب په ملک کښې دا خبره په زړۀ کښې راولى، او بيا راوګرزى او هلته ستا نه زارى وکړى، او ووائى، ”مونږ ګناه وکړه، مونږ غلطى وکړه، مونږ بدکارى وکړه،“ ³⁸کۀ هغوئ په خپل ټول زړۀ او روح سره تا ته بيا راوګرزى د خپلې بندېتوب په هغه ملک کښې چې هلته يې هغوئ بوتلى وُو، او د خپل ملک په طرف دُعا وکړى کوم چې تا د هغوئ مشرانو ته ورکړے وو، او د هغه ښار په طرف چې تا غوره کړو، او د هغه کور په طرف چې ما ستا د نوم دپاره جوړ کړو، ³⁹نو د آسمان نه، چې ستا د اوسېدو ځائ دے، د هغوئ دُعا او زارۍ واوره، د هغوئ معامله برابره کړه، او خپل قوم معاف کړه چې ستا په خلاف يې ګناه کړې وه.

⁴⁰نو اوس، زما پلاره، ستا سترګې دې خلاصې وى او ستا غوږونه دې د دې ځائ دُعا ته ملتيا وى.

⁴¹او اوس پاڅه، زما پلاره، او خپل د آرام ځائ ته راشه، تۀ او د خپل قوت صندوق. ستا اِمامان، زما پلاره، دې د خلاصون جامه واغوندى، او ستا وفاداران دې ستا په نيکۍ خوشحالى وکړى. ⁴²زما پلاره، د خپل مسح شوى نه مخ مۀ اړوه. د خپل خدمتګار داؤد دپاره خپله وفاداره مينه په ياد ساته.