2 Tantara 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Dia hoy Solomona: « Efa nilaza Raintsika fa honina ao amin’ny haizina matevina Izy. ²Fa nanorina trano avo ho Anao aho, fitoerana honenanao mandrakizay. »

³Dia nihodina ny mpanjaka ka nitso-drano ny fiangonan’i Israely manontolo, raha nitsangana avokoa izy rehetra. ⁴Hoy izy: « Isaory Raintsika, Andriamanitr’i Israely, Izay efa nanatanteraka tamin’ny tànany ny nampanantenain’ny vavany tamin’i Davida raiko hoe:

⁵“Hatramin’ny andro nitondrako ny oloko nivoaka avy tany Ejipta dia tsy nisafidy tanàna tamin’ny firenen-tsamy hafa rehetra amin’ny Israely aho hanorina trano hisian’ny anarako, ary tsy nisafidy lehilahy hanapaka ny oloko Israely. ⁶Fa Jerosalema no nofidiko hisian’ny anarako, ary i Davida no nofidiko hitondra ny oloko Israely.”

⁷Tao am-pon’i Davida raiko ny hanorina trano ho an’ny anaran’i Raintsika, Andriamanitr’i Israely.

⁸Fa hoy Raintsika tamin’i Davida raiko: “Satria tao am-ponao ny hanorina trano ho an’ny anarako, dia nanao tsara ianao raha nikasa izany. ⁹Kanefa tsy ianao no hanorina ny trano; ny zanakao, izay avy amin’ny tenanao ihany, izy no hanorina ny trano ho an’ny anarako.”

¹⁰Ary efa notanterahin’i Raintsika ny teny nolazainy: nandimby an’i Davida raiko aho ka mipetraka eo amin’ny seza fiandrianan’i Israely, araka ny fampanantenany, ary nanorina ny trano ho an’ny anaran’i Raintsika, Andriamanitr’i Israely, aho. ¹¹Napetrako teo ny fiara, izay misy ny fanekena nataon’i Raintsika tamin’ny zanak’i Israely. »

Nanokana ny Tranon’ny Ray tamin’ny Vavaka i Solomona

¹²Dia nitsangana teo anoloan’ny alitaran’i Raintsika Solomona, teo anatrehan’ny fiangonan’i Israely manontolo, ary naninjitra ny tànany. ¹³Fa efa nanao sehatra varahina i Solomona, fito sy tapany tongotra ny halavany, fito sy tapany tongotra ny sakany, ary efatra sy tapany tongotra ny haavony, ka napetrany teo afovoan’ny kianja. Nitsangana teo ambonin’izany izy, nandohalika teo anatrehan’ny fiangonan’i Israely manontolo, ary naninjitra ny tànany nanatrika ny lanitra. ¹⁴Hoy izy: Raiko ô, Andriamanitr’i Israely, tsy misy Ray tahaka Anao any an-danitra na etỳ an-tany, Ianao izay mitandrina ny fanekena sy mampiseho famindrampo amin’ny mpanomponao izay mandeha eo anatrehanao amin’ny fony manontolo. ¹⁵Efa notandremanao ny nampanantenainao tamin’i Davida mpanomponao, raiko; ny nolazain’ny vavanao dia notanterahin’ny tananao androany.

¹⁶Koa ankehitriny, Raiko ô, Andriamanitr’i Israely, tandremo ho an’i Davida mpanomponao, raiko, ny nampanantenainao hoe: « Tsy ho tapaka ny lehilahy eo anatrehako hipetraka eo amin’ny seza fiandrianan’i Israely, raha mitandrina ny lalany ihany ny zanakao mba handeha araka ny lalàko, tahaka ny nandehananao teo anatrehako. » ¹⁷Ary ankehitriny, Raiko ô, Andriamanitr’i Israely, aoka hohamafisina ny teny nolazainao tamin’i Davida mpanomponao.

¹⁸Fa moa ho tena honina amin’ny olona etỳ an-tany ve Rainay? Indro, ny lanitra sy ny lanitra faratampony aza tsy mahalany Anao; koa mainka fa tsy izao trano naorinko izao. ^a a v18 Gaga i Solomona fa hanao ny fonenany amin’ny olona etỳ an-tany Raintsika — faniriana novalian’ny tanteraka rehefa tonga nonina teo amintsika ny Zanaka, ary farany rehefa honina mandrakizay miaraka amin’ny zanany Raintsika. ¹⁹Kanefa henoy ny vavaky ny mpanomponao sy ny fitalahoany, Raiko ô, ary henoy ny fitarainana sy ny vavaka izay ataon’ny mpanomponao eo anatrehanao. ²⁰Aoka hibiribiry ny masonao manatrika izao trano izao andro aman’alina, manatrika ny toerana izay nolazainao fa hataonao ao ny anaranao, mba hihaino ny vavaka izay ataon’ny mpanomponao manatrika izao toerana izao. ²¹Henoy ny fitalahoan’ny mpanomponao sy ny oloonao Israely, raha mivavaka manatrika izao toerana izao izy. Henoy avy any an-danitra, fonenanao; ary rehefa mandre Hianao, dia mamelà heloka.

²²Raha manota amin’ny namany ny olona ka voatery mianiana, ary tonga mianiana eo anoloan’ny alitaranao ao amin’izao trano izao, ²³dia henoy avy any an-danitra ka manaova. Mitsarà ny mpanomponao: valio ny meloka araka ny asany, ary ataovy ho marina ny marina, ka valio araka ny fahamarinany.

²⁴Raha resin’ny fahavalo ny oloonao Israely noho ny nanotany Aminao, ka mitodika indray ka midera ny anaranao, mivavaka ary mitalaho Aminao ao amin’izao trano izao, ²⁵dia henoy avy any an-danitra, ary mamelà ny fahotan’ny oloonao Israely, ary ampodio any amin’ny tany nomenao azy sy ny razany.

²⁶Rehefa mikatona ny lanitra ka tsy misy orana noho ny nanotany Aminao, raha mivavaka manatrika izao toerana izao izy ka midera ny anaranao ary mivily amin’ny fahotany rehefa mampijaly azy Hianao, ²⁷dia henoy avy any an-danitra, ary mamelà ny fahotan’ny mpanomponao, ny oloonao Israely, rehefa mampianatra azy ny lalana tsara handehanany Hianao, ary mandatsaha orana amin’ny taninao, izay nomenao ny oloonao ho lovany.

²⁸Raha mamely ny tany ny mosary, ny areti-mandringana, ny fahalazan’ny vokatra, ny harafesina, ny valala, na ny sompilan-tanimbary; raha mamaky ny tanànany ny fahavalony — na areti-mandringana na aretina inona na inona, ²⁹na vavaka na fitalahoana inona na inona ataon’ny olona iray na ny oloonao Israely rehetra, samy mahalala ny fahoriany sy ny fanaintainany ary mananinjitra ny tànany manatrika izao trano izao, ³⁰dia henoy avy any an-danitra, fonenanao, ary mamelà, ary valio araka ny lalany rehetra ny tsirairay, satria mahalala ny fony Hianao — fa Hianao ihany no mahalala ny fon’ny zanak’olona rehetra — ³¹mba hatahotra Anao izy ka handeha amin’ny lalanao amin’ny andro rehetra hiainany eo amin’ny tany nomenao ny razanay.

³²Ary ny vahiny koa, izay tsy anisan’ny oloonao Israely, rehefa avy any amin’ny tany lavitra noho ny anaranao lehibe sy ny tananao mahery ary ny sandrinao nahinjitra — rehefa tonga mivavaka manatrika izao trano izao, ³³dia henoy avy any an-danitra, ao amin’ny fonenanao, ary ataovy ny zavatra rehetra angatahin’ilay vahiny, mba ho fantatry ny firenena rehetra amin’ny tany ny anaranao ka hatahotra Anao tahaka ny oloonao Israely, ary ho fantany fa ny anaranao no atao amin’izao trano naorinko izao.

³⁴Raha mivoaka hanao ady amin’ny fahavalony ny oloonao amin’izay hanirahanao azy, ary mivavaka Aminao manatrika izao tanàna nofidinao izao sy ny trano naorinko ho an’ny anaranao, ³⁵dia henoy avy any an-danitra ny vavaka sy ny fitalahoany, ary tohano ny adiny.

³⁶Raha manota Aminao izy — fa tsy misy olona tsy manota — ary tezitra aminy Hianao ka manolotra azy amin’ny fahavalo izay mitondra babo azy ho any amin’ny tany lavitra na akaiky,

³⁷nefa raha any amin’ny tany nahababoana azy no mieritreritra izy ka mitodika ary mitalaho Aminao any hoe: « Efa nanota izahay, nanao ny tsy marina izahay, nanao ratsy izahay, » ³⁸raha mitodika Aminao amin’ny fony rehetra sy ny fanahiny rehetra any amin’ny tany nahababoana azy izay nitondrana azy, ary mivavaka manatrika ny taniny izay nomenao ny razany, sy ny tanàna nofidinao, ary ny trano naorinko ho an’ny anaranao, ³⁹dia henoy avy any an-danitra, fonenanao, ny vavaka sy ny fitalahoany, ary tohano ny adiny, ary mamelà ny oloonao izay nanota Aminao.

⁴⁰Ankehitriny, Raiko ô, aoka hibiribiry ny masonao ary hihaino ny sofinao ny vavaka atao eto amin’izao toerana izao.

⁴¹Ary ankehitriny, mitsangà, Raiko ô, ka mankanesa eo amin’ny fitofananao, Hianao sy ny fiaran’ny heriny. Aoka ny mpisorona, Raiko ô, hotafiana famonjena, ary aoka ny olo-masinao hifaly amin’ny fahatsaranao. ⁴²Raiko ô, aza mamoaka ny voahosotrao. Tsarovy ny famindrampo nataonao tamin’i Davida mpanomponao.