ନିୟମ-ସିନ୍ଦୁକ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରେ

ସିନ୍ଦୁକକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୃହ ଭିତରକୁ ବହି ନିଆଯାଇ କିରୂବମାନଙ୍କ ଡେଣା ତଳେ ରଖାଯାଏ। ଯେତେବେଳେ ତୂରୀବାଦକ ଓ ଗାୟକମାନେ ଏକ ସ୍ୱରରେ ଗାଆନ୍ତି — ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମଙ୍ଗଳମୟ, ତାଙ୍କର ନିୟମ-ପ୍ରେମ ଚିରକାଳସ୍ଥାୟୀ — ମେଘ ଗୃହକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ଏବଂ ଯାଜକମାନେ ସେଠାରେ ସେବା କରିବାକୁ ଠିଆ ହୋଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 5।

ଏହିରୂପେ ଶଲୋମନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ନିମନ୍ତେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କଲେ। ତତ୍ପରେ ସେ ଆପଣା ପିତା ଦାଉଦଙ୍କ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ବସ୍ତୁ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ରୂପା, ସୁନା ଓ ସମସ୍ତ ପାତ୍ର ଭିତରକୁ ଆଣି ପିତାଙ୍କ ଗୃହର ଭଣ୍ଡାରଗୃହରେ ରଖିଲେ।

ତାʼପରେ ଦାଉଦ-ନଗର, ଅର୍ଥାତ୍‍ ସିୟୋନରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିୟମ-ସିନ୍ଦୁକ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ଶଲୋମନ ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ବଂଶାଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କୁ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣର ପିତୃବଂଶସମୂହର ଅଧିପତିମାନଙ୍କୁ ଯିରୂଶାଲମରେ ଏକତ୍ର କଲେ। ତେଣୁ ସପ୍ତମ ମାସର ପର୍ବ ସମୟରେ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ^a ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ଲେବୀୟମାନେ ସିନ୍ଦୁକ ଉଠାଇ ନେଲେ। ଯାଜକ ଓ ଲେବୀୟମାନେ ସିନ୍ଦୁକ, ସମାଗମ-ତମ୍ବୁ ଓ ତହିଁ ମଧ୍ୟସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ପାତ୍ର ଆଣିଲେ। ଆଉ ଶଲୋମନ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକତ୍ରିତ ଇସ୍ରାଏଲର ସମଗ୍ର ସମାଜ ସିନ୍ଦୁକ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ଅଗଣ୍ୟ ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ମେଷ ଓ ଗୋରୁ ବଳିଦାନ କଲେ। ପୁଣି ଯାଜକମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିୟମ-ସିନ୍ଦୁକ ତହିଁର ସ୍ଥାନକୁ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଗୃହର ଅନ୍ତଃପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ, କିରୂବମାନଙ୍କ ପକ୍ଷ ତଳେ ଆଣିଲେ। କାରଣ କିରୂବମାନେ ସିନ୍ଦୁକର ସ୍ଥାନ ଉପରେ ଆପଣା ଆପଣା ପକ୍ଷ ବିସ୍ତାର କରି ଉପରୁ ସିନ୍ଦୁକ ଓ ତହିଁର ସାଙ୍ଗୀ ଢାଙ୍କି ରଖିଲେ। ସେହି ସାଙ୍ଗୀ ଏତେ ଲମ୍ବା ଥିଲା ଯେ, ତହିଁର ମୁଣ୍ଡ ଅନ୍ତଃପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ସିନ୍ଦୁକରୁ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ମାତ୍ର ବାହାରେ ଦେଖାଯାଉ ନ ଥିଲା; ତାହା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ଅଛି। ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣ ମିସରରୁ ବାହାରି ଆସିବା ସମୟରେ ହୋରେବରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ସେହିଠାରେ ମୋଶା ଯେଉଁ ଦୁଇ ପ୍ରସ୍ତର-ଫଳକ ରଖିଥିଲେ, ତାହା ଛଡ଼ା ସିନ୍ଦୁକ ଭିତରେ ଆଉ କିଛି ନ ଥିଲା।

ଏଉତ୍ତାରେ ଯାଜକମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରିଲେ। (ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ଯାଜକ ଆପଣା ଆପଣା ପାଳିର ବିଚାର ନ କରି ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିଥିଲେ, ^b ଆଉ ସମସ୍ତ ଲେବୀୟ ଗାୟକ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଆସଫ, ହେମନ, ଯିଦୂଥୂନ, ସେମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ସେମାନଙ୍କ ଭ୍ରାତୃଗଣ ସରୁ ଲମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ହୋଇ କରତାଲ, ନେବଲ ଓ ବୀଣା ଧରି ବେଦିର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଠିଆ ହେଲେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ତୂରୀବାଦନକାରୀ ଏକଶହ କୋଡ଼ିଏ ଜଣ ଯାଜକ ଥିଲେ।) ପୁଣି ତୂରୀବାଦନକାରୀ ଓ ଗାୟକମାନେ ଏକ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଓ ଧନ୍ୟବାଦ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏକ ସ୍ଵରରେ ଶୁଣାଇଲେ—ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତୂରୀ, କରତାଲ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ସହିତ ଆପଣା ଆପଣା ସ୍ଵର ଉଠାଇ, “ସେ ମଙ୍ଗଳମୟ; ତାହାଙ୍କ ଦୟା ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ” ବୋଲି ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ସେତେବେଳେ ଏକ ମେଘ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା, ତେଣୁ ସେହି ମେଘ ହେତୁ ଯାଜକମାନେ ସେବା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମହିମା ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲା।