Arka wchodzi do domu Ojca
Arkę wnosi się do ukończonego domu i umieszcza pod skrzydłami cherubów. Gdy trębacze i śpiewacy wydają jeden dźwięk — nasz Ojciec jest dobry, jego miłość przymierza trwa na wieki — obłok napełnia dom, a kapłani nie mogą w nim stać, by pełnić służbę.
5 1Salomon ukończył wszystkie prace nad domem naszego Ojca. Potem wniósł rzeczy poświęcone przez swojego ojca Dawida — srebro, złoto, wszystkie naczynia — i złożył je w skarbcach domu naszego Ojca.
2Potem Salomon zgromadził w Jerozolimie starszych Izraela, wszystkich naczelników plemion i przywódców rodów izraelskich, aby sprowadzić arkę przymierza naszego Ojca z Miasta Dawida, zwanego także Syjonem. 3A wszyscy mężowie Izraela zgromadzili się u króla na święto w siódmym miesiącu. a a v3 Święto w siódmym miesiącu to Święto Namiotów, wielka jesienna uroczystość żniwna Izraela. 4Gdy przybyli wszyscy starsi Izraela, Lewici podnieśli arkę. 5Kapłani i Lewici przynieśli arkę, Namiot Zgromadzenia i wszystkie święte naczynia, które w nim były. 6Król Salomon i całe zgromadzenie Izraela, które zebrało się przy nim, stali przed arką, składając w ofierze owce i woły, których było zbyt wiele, by je zliczyć czy policzyć. 7Kapłani wnieśli arkę przymierza naszego Ojca na jej miejsce, do wewnętrznej świątyni domu, do Miejsca Najświętszego, pod skrzydła cherubów. 8Cheruby bowiem rozpościerały swoje skrzydła nad miejscem arki, okrywając z góry ją i jej drążki. 9Drążki były tak długie, że ich końce było widać od arki przed wewnętrzną świątynią, lecz nie na zewnątrz; i są tam aż po dzień dzisiejszy. 10W arce nie było nic prócz dwóch tablic, które Mojżesz tam złożył na Horebie, gdzie nasz Ojciec zawarł przymierze z Izraelitami, gdy wyszli z Egiptu.
11Potem kapłani wyszli z miejsca świętego. (Wszyscy obecni kapłani poświęcili się, niezależnie od swoich oddziałów, b b v11 Kapłani pełnili służbę w rotacyjnych grupach zwanych oddziałami, z których każda miała wyznaczony określony tydzień w kalendarzu świątynnym. 12a wszyscy lewiccy śpiewacy — Asaf, Heman, Jedutun, ich synowie i krewni — stali na wschód od ołtarza, odziani w cienki len, grając na cymbałach, harfach i lirach, a wraz z nimi stu dwudziestu kapłanów dęło w trąby.). 13Trębacze i śpiewacy zgodnie, jednym głosem, chwalili naszego Ojca i dziękowali mu — podnosząc głos wraz z trąbami, cymbałami i instrumentami, chwalili go: „Dobry jest; jego wierna miłość trwa na wieki”. Wtedy obłok napełnił dom naszego Ojca, 14tak że kapłani nie mogli ustać, by pełnić służbę, z powodu obłoku, gdyż chwała naszego Ojca napełniła dom naszego Ojca.
