2 Babad 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Anadene Yosafat iku sugih banget lan kajen keringan, sarta sekuthon karo Ahab lantaran bebesanan. ²Sawise sawatara taun, Yosafat tedhak nemoni Ahab ing Samaria. Ing kana Ahab mragat wedhus lan sapi akeh kanggo Yosafat lan wong-wong kang ndherek, sarta ngojok-ojoki supaya nyerang Ramot-Gilead. ³Sang Prabu Ahab, ratu Israel, ndangu marang Sang Prabu Yosafat, ratu Yehuda: “Punapa panjenengan karsa ndherek kula dhateng Ramot-Gilead?” Wangsulane: “Kula punika kados panjenengan, bangsa kula kados bangsa panjenengan; kula sami tumut perang kaliyan panjenengan.”

⁴Nanging Sang Prabu Yosafat ngandika marang ratu Israel: “Keparenga nyuwun pitedah pangandikane Rama kita rumiyin.”

⁵Mulane ratu Israel nglumpukake para nabi, cacahe patang atus wong, banjur didangu: “Apa aku padha kudu maju perang menyang Ramot-Gilead, apa ora?” Wangsulane: “Sumangga minggah, amargi Gusti Allah badhe masrahaken kitha punika dhateng astane Sang Prabu.”

⁶Nanging Sang Prabu Yosafat ngandika: “Punapa ing ngriki boten wonten nabinipun Rama kita malih, ingkang saged kita suwuni pitedah?”

⁷Ratu Israel ngandika marang Sang Prabu Yosafat: “Taksih wonten tiyang satunggal, ingkang lantaran piyambakipun kita saged nyuwun pitedah dhateng Rama kita, nanging kula sengit dhateng piyambakipun—piyambakipun boten nate medharaken pameca ingkang sae tumrap kula, namung ingkang awon. Piyambakipun punika Mikha bin Imla.” Sang Prabu Yosafat mangsuli: “Sang Prabu sampun ngendika makaten.”

⁸Banjur ratu Israel nimbali sawijining punggawa, dhawuh: “Enggal undangen Mikha bin Imla.”

⁹Ratu Israel lan Sang Prabu Yosafat, ratu Yehuda, padha lenggah ing dhampare dhewe-dhewe, ngagem agemaning kaprabon, ana ing papan pamipilan gandum sacedhake lawanging gapuraning kutha Samaria, dene para nabi kabeh padha medhar wangsit ana ing ngarsane. ¹⁰Zedhekia bin Kenaana gawe sungu wesi, tumuli munjuk: “Makaten pangandikanipun Gusti Allah: ‘Sarana iki kowe bakal nyondhang wong Aram nganti padha tumpes.’”

¹¹Para nabi kabeh padha medhar wangsit kang padha, ature: “Sumangga minggah dhateng Ramot-Gilead, temtu unggul; Rama kita badhe masrahaken dhateng Sang Prabu.”

¹²Utusan kang diutus ngundang Mikha kandha marang dheweke: “Pangandikane para nabi kabeh padha mihak marang Sang Prabu. Mula tembungmu becike ya padha karo tembunge wong-wong iku—caturan sing becik.”

¹³Nanging Mikha kandha: “Demi Rama kita kang gesang, aku mung bakal ngucapake apa kang dadi pangandikane Ramaku.”

¹⁴Bareng Mikha wis teka, Sang Prabu ndangu: “Mikha, apa aku padha kudu maju perang menyang Ramot-Gilead, apa aku kudu mundur?” Wangsulane Mikha: “Sumangga minggah, temtu unggul; tiyang-tiyang punika badhe kaulungaken dhateng panjenengan.”

¹⁵Nanging Sang Prabu ngandika marang Mikha: “Nganti kaping pira anggonku kudu nyumpah kowe, supaya kowe mung ngucapake sabenere marang aku atas asmane Rama kita?”

¹⁶Ature Mikha: “Kawula ningali tiyang Israel sadaya sami bibrah wonten ing pareden, kados menda ingkang boten gadhah pangen. Lan Rama kita ngandika: ‘Wong-wong iku ora duwe bendara; saben wong padha muliha menyang omahe kanthi tentrem.’”

¹⁷Ratu Israel ngandika marang Sang Prabu Yosafat: “Rak sampun kula aturi pirsa ta, bilih piyambakipun boten badhe medharaken pameca ingkang sae tumrap kula, namung ingkang awon?”

¹⁸Ature Mikha: “Pramila mugi mirengaken pangandikane Rama kita: Kawula sumerep Rama kita lenggah ing dhamparipun, sawadyabala swarga sadaya sami ngadeg ing tengen lan kiwanipun.

¹⁹Lan Rama kita ngandika: ‘Sapa kang bakal mbujuk Ahab, ratu Israel, supaya maju lan tiwas ana ing Ramot-Gilead?’ Wonten ingkang matur makaten, wonten malih ingkang makaten.

²⁰Tumuli wonten roh ingkang majeng, ngadeg ing ngarsanipun Rama kita, lan matur: ‘Kawula ingkang badhe mbujuk piyambakipun.’ Rama kita ndangu dhateng roh punika: ‘Kepriye carane?’

²¹Aturipun: ‘Kawula badhe mangkat lan dados roh ingkang cidra wonten ing cangkemipun para nabinipun sadaya.’ Rama kita lajeng ngandika: ‘Kowe bakal bisa mbujuk dheweke, lan uga bakal menang. Metua lan tindakna mangkono.’

²²Pramila samangke, Rama kita sampun nglebetaken roh ingkang cidra wonten ing cangkemipun para nabi Paduka punika, lan Rama kita sampun netepaken bilai tumrap Paduka.”

²³Nuli Zedhekia bin Kenaana nyedhaki, napuk pipine Mikha, kandha: “Metu saka dalan ngendi Rohe Gusti Allah anggone nilar aku, banjur ngandika marang kowe?”

²⁴Wangsulane Mikha: “Kowe bakal weruh ing dina iku, nalika kowe mlebu ing kamar njero kanggo ndhelik.”

²⁵Ratu Israel ngandika: “Mikha gawanen bali menyang Amon, bupatining kutha, lan menyang Yoas, putrane Sang Prabu, ²⁶sarta tutura: ‘Mangkene pangandikane Sang Prabu: Wong iki lebokna ing pakunjaran, wenehana roti lan banyu sacukupe bae, nganti aku bali kanthi slamet.’”

²⁷Mikha mangsuli: “Manawi panjenengan saestu wangsul kanthi wilujeng, ateges Rama kita boten ngandika lumantar kawula.” Banjur nerusake: “He, sakehe bangsa, padha rungokna!”

Ahab Tiwas kaya kang wis Dipangandikakake dening Sang Rama

²⁸Mulane ratu Israel lan Sang Prabu Yosafat, ratu Yehuda, padha tindak menyang Ramot-Gilead. ²⁹Ratu Israel ngandika marang Sang Prabu Yosafat: “Kula badhe nyamur lan lajeng tumut perang, nanging panjenengan ngagema agemaning kaprabon.” Mulane ratu Israel nyamur, banjur padha maju perang. ³⁰Ratu Aram wis paring dhawuh marang para senapati kretane: “Aja padha nglawan sapa bae, gedhe utawa cilik, kajaba mung ratu Israel.”

³¹Bareng para senapati kreta mau ndeleng Sang Prabu Yosafat, padha ngucap: “Iku mesthi ratu Israel,” banjur padha ngarah nglawan panjenengane. Nanging Sang Prabu Yosafat sesambat sora, temahan Rama kita mitulungi panjenengane, sarta nyingkirake wong-wong mau saka panjenengane. ³²Bareng para senapati kreta mau weruh yen panjenengane dudu ratu Israel, padha mandheg anggone mburu. ³³Ana sawijining wong kang menthang gandhewane tanpa diarah, ngenani ratu Israel ing antarane sambungan kere waja. Ratu banjur ngandika marang kusire: “Mingera, aku gawanen metu saka paprangan, aku ketaton.” ³⁴Ing dina iku paprangane saya ndadra. Ratu Israel dideg ing sajroning kretane, madhep marang wong Aram nganti sore, tumuli seda nalika suruping srengenge.