યહોશાફાટ આહાબ સાથે જોડાણ કરે છે
યહોશાફાટ આહાબના ઘરાણા સાથે લગ્નસંબંધ બાંધે છે અને રામોથ-ગિલ્યાદમાં લડવા સંમત થાય છે, પછી આપણા પિતાના પ્રબોધકની માંગણી કરે છે. ફક્ત મીખાયા જ જે ખરેખર સાંભળે છે તે કહે છે — વિખેરાયેલાં ઘેટાં, પ્રબોધકોનાં મુખમાં જૂઠો આત્મા — અને અચાનક છોડાયેલું એક તીર તેને સાચો સાબિત કરે છે.
18 1યહોશાફાટ પાસે પુષ્કળ ધન તથા સન્માન હતાં, અને તેણે લગ્નસંબંધથી આહાબ સાથે જોડાણ કર્યું. 2કેટલાંક વર્ષો પછી તે સમરૂનમાં આહાબ પાસે ગયો, જ્યાં આહાબે તેને તથા તેની સાથેના લોકોને માટે ઘણાં ઘેટાં તથા બળદ કાપ્યાં, અને રામોથ-ગિલ્યાદ પર હુમલો કરવા તેને સમજાવ્યો. 3ઇઝરાયલના રાજા આહાબે યહૂદાના રાજા યહોશાફાટને પૂછ્યું, “શું તું મારી સાથે રામોથ-ગિલ્યાદ આવશે?” તેણે જવાબ આપ્યો, “હું તારા જેવો જ છું, મારા લોકો તારા લોકો જેવા; અમે આ યુદ્ધમાં તારી સાથે જોડાઈએ છીએ.”
4પણ યહોશાફાટે ઇઝરાયલના રાજાને કહ્યું, “પહેલાં આપણા પિતાના વચનની ખોજ કરો.”
5તેથી ઇઝરાયલના રાજાએ પ્રબોધકોને, ચારસો માણસોને, એકઠા કર્યા અને તેમને પૂછ્યું, “શું અમે યુદ્ધ માટે રામોથ-ગિલ્યાદ જઈએ, કે અટકી જઈએ?” તેઓએ કહ્યું, “ચઢી જાઓ, કેમ કે ઈશ્વર તેને રાજાના હાથમાં સોંપી દેશે.”
6પણ યહોશાફાટે કહ્યું, “શું અહીં આપણા પિતાનો કોઈ પ્રબોધક નથી કે જેની પાસે આપણે પૂછી શકીએ?”
7ઇઝરાયલના રાજાએ યહોશાફાટને કહ્યું, “એક માણસ બાકી છે, જેના દ્વારા આપણે આપણા પિતાને પૂછી શકીએ, પણ હું તેને ધિક્કારું છું—તે મારા વિશે કદી સારું ભાખતો નથી, કેવળ ભૂંડું જ. તે યિમ્લાનો દીકરો મિખાયા છે.” યહોશાફાટે જવાબ આપ્યો, “રાજાએ એવું ન કહેવું જોઈએ.”
8ત્યારે ઇઝરાયલના રાજાએ એક અધિકારીને બોલાવીને કહ્યું, “યિમ્લાના દીકરા મિખાયાને જલદી લઈ આવ.”
9ઇઝરાયલના રાજા તથા યહૂદાના રાજા યહોશાફાટ, રાજવી પોશાક પહેરીને, સમરૂનના દરવાજાના પ્રવેશદ્વાર આગળની ખળીમાં, પોતપોતાના સિંહાસન પર બેઠા, અને સર્વ પ્રબોધકો તેમની આગળ ભવિષ્ય ભાખતા હતા. 10કનાનાના દીકરા સિદકિયાએ લોખંડનાં શિંગડાં બનાવ્યાં અને કહ્યું, “ઈશ્વર કહે છે: ‘આ વડે તું અરામીઓને ત્યાં સુધી મારશે, જ્યાં સુધી તેઓનો નાશ ન થાય.’”
11સર્વ પ્રબોધકોએ એ જ પ્રમાણે ભવિષ્ય ભાખ્યું, અને કહ્યું: “રામોથ-ગિલ્યાદ પર ચઢી જાઓ ને વિજય મેળવો; આપણા પિતા તેને રાજાના હાથમાં સોંપી દેશે.”
12મિખાયાને બોલાવવા મોકલેલા સંદેશવાહકે તેને કહ્યું, “પ્રબોધકોનાં સર્વ વચન રાજાની તરફેણમાં છે. તારાં વચન પણ તેઓનાં જેવાં જ હોવા દે—સારી વાત કહે.”
13પણ મિખાયાએ કહ્યું, “આપણા પિતા જીવે છે એ જેટલું ખચિત છે, તેટલું જ ખચિત હું તો કેવળ એ જ કહીશ જે મારા પિતા કહે છે.”
14જ્યારે તે આવ્યો, ત્યારે રાજાએ કહ્યું, “મિખાયા, શું અમે રામોથ-ગિલ્યાદ પર યુદ્ધ કરવા જઈએ, કે હું અટકી જાઉં?” તેણે કહ્યું, “ચઢી જાઓ ને વિજય મેળવો; તેઓ તમારા હાથમાં સોંપાશે.”
15પણ રાજાએ તેને કહ્યું, “આપણા પિતાના નામે મને કેવળ સત્ય જ કહેવાને તને કેટલી વાર સોગન ખવડાવું?”
16મિખાયાએ કહ્યું, “મેં સર્વ ઇઝરાયલને પહાડો પર, પાળક વગરનાં ઘેટાંની જેમ, વિખરાયેલા જોયા. અને આપણા પિતાએ કહ્યું, ‘તેઓનો કોઈ માલિક નથી; દરેક જણ પોતાના ઘરે શાંતિથી પાછો જાય.’”
17ઇઝરાયલના રાજાએ યહોશાફાટને કહ્યું, “શું મેં તને કહ્યું નહોતું કે તે મારા વિશે કંઈ સારું નહિ, કેવળ ભૂંડું જ ભાખશે?”
18મિખાયાએ કહ્યું, “તો આપણા પિતાનું વચન સાંભળો: મેં આપણા પિતાને તેમના સિંહાસન પર બેઠેલા જોયા, અને આકાશનું સર્વ સૈન્ય તેમની જમણી તથા ડાબી બાજુ ઊભું હતું.
19અને આપણા પિતાએ કહ્યું, ‘ઇઝરાયલના રાજા આહાબને કોણ ભોળવશે કે તે ચઢી જાય અને રામોથ-ગિલ્યાદમાં પડે?’ કોઈએ આમ કહ્યું, તો કોઈએ તેમ.
20ત્યારે એક આત્મા આગળ આવ્યો, આપણા પિતાની આગળ ઊભો રહ્યો અને બોલ્યો, ‘હું તેને ભોળવીશ.’ અને આપણા પિતાએ તેને પૂછ્યું, ‘કેવી રીતે?’
21તેણે કહ્યું, ‘હું જઈને તેના સર્વ પ્રબોધકોના મુખમાં જૂઠું બોલનાર આત્મા બનીશ.’ ત્યારે આપણા પિતાએ કહ્યું, ‘તું તેને લોભાવશે અને સફળ પણ થશે. જા ને એમ કર.’
22તો હવે, આપણા પિતાએ તારા આ પ્રબોધકોના મુખમાં જૂઠું બોલનાર આત્મા મૂક્યો છે, અને આપણા પિતાએ તારી વિરુદ્ધ વિપત્તિ જાહેર કરી છે.”
23ત્યારે કનાનાના દીકરા સિદકિયાએ પાસે આવીને મિખાયાના ગાલ પર તમાચો માર્યો અને કહ્યું, “ઈશ્વરનો આત્મા મારી પાસેથી કઈ બાજુ થઈને તારી સાથે વાત કરવા ગયો?”
24મિખાયાએ કહ્યું, “જે દિવસે તું સંતાવા માટે અંદરની ઓરડીમાં પેસશે, તે દિવસે તું એ જોશે.”
25ઇઝરાયલના રાજાએ કહ્યું, “મિખાયાને પકડીને નગરના અધિકારી આમોન પાસે તથા રાજાના દીકરા યોઆશ પાસે પાછો લઈ જાઓ, 26અને કહો, ‘રાજા કહે છે: જ્યાં સુધી હું સહીસલામત પાછો ન આવું ત્યાં સુધી આ માણસને કેદમાં પૂરો અને તેને થોડીક રોટલી તથા થોડુંક પાણી જ આપો.’”
27મિખાયાએ કહ્યું, “જો તું ખરેખર સહીસલામત પાછો આવે, તો આપણા પિતા મારા દ્વારા બોલ્યા નથી.” પછી તેણે કહ્યું, “ઓ સર્વ લોકો, સાંભળો!”
પિતાએ ભાખ્યું હતું તેમ આહાબ પડે છે
28તેથી ઇઝરાયલના રાજા તથા યહૂદાના રાજા યહોશાફાટ રામોથ-ગિલ્યાદ પર ચઢી ગયા. 29ઇઝરાયલના રાજાએ યહોશાફાટને કહ્યું, “હું વેશપલટો કરીને યુદ્ધમાં જઈશ, પણ તું તારો રાજવી પોશાક પહેરજે.” તેથી ઇઝરાયલના રાજાએ વેશપલટો કર્યો, અને તેઓ યુદ્ધમાં ગયા. 30અરામના રાજાએ પોતાના રથોના સરદારોને આજ્ઞા આપી હતી, “નાના કે મોટા, કોઈની સાથે લડશો નહિ, કેવળ ઇઝરાયલના રાજા સાથે જ.”
31જ્યારે રથોના સરદારોએ યહોશાફાટને જોયો, ત્યારે તેઓએ કહ્યું, “એ તો ઇઝરાયલનો રાજા છે,” અને તેઓ તેની સાથે લડવા ફર્યા. પણ યહોશાફાટે બૂમ પાડી, અને આપણા પિતાએ તેને મદદ કરી, તેઓને તેની પાસેથી દૂર કર્યા. 32જ્યારે રથોના સરદારોએ જોયું કે તે ઇઝરાયલનો રાજા નથી, ત્યારે તેઓએ તેનો પીછો છોડી દીધો. 33કોઈ એક માણસે અમસ્તું જ પોતાનું ધનુષ ખેંચીને ઇઝરાયલના રાજાને તેના બખ્તરના સાંધાની વચ્ચે માર્યો. તેણે પોતાના રથ હાંકનારને કહ્યું, “રથ ફેરવીને મને યુદ્ધમાંથી બહાર લઈ જા; હું ઘવાયો છું.” 34તે દિવસે યુદ્ધ ઉગ્ર બન્યું. ઇઝરાયલનો રાજા સાંજ સુધી અરામીઓની સામે પોતાના રથમાં ટેકવી રખાયો, અને સૂર્યાસ્ત સમયે મૃત્યુ પામ્યો.