2 Kronieke 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Josafat het groot rykdom en aansien gehad, en hy het hom deur ’n huwelik met Agab verbind. ²Party jare later het hy na Agab toe in Samaria afgegaan, waar Agab baie skape en beeste vir hom en vir die mense wat by hom was, geslag het, en hy het by hom aangedring om Ramot in Gilead aan te val. ³Agab, die koning van Israel, het vir Josafat, die koning van Juda, gevra: “Sal jy saam met my na Ramot in Gilead toe gaan?” Hy het geantwoord: “Ek is soos jy, my volk soos joue; ons sluit by jou aan in die oorlog.”

⁴Maar Josafat het vir die koning van Israel gesê: “Vra eers na die woord van ons Vader.”

⁵Toe het die koning van Israel die profete bymekaargeroep, vierhonderd man, en hulle gevra: “Sal ons na Ramot in Gilead toe gaan om te veg, of moet ons wegbly?” Hulle het gesê: “Trek op, want God sal dit in die koning se hand gee.”

⁶Maar Josafat het gesê: “Is daar nie nog ’n profeet van ons Vader hier wat ons kan raadpleeg nie?”

⁷Die koning van Israel het vir Josafat gesê: “Daar is nog een man deur wie ons ons Vader kan raadpleeg, maar ek haat hom—hy profeteer nooit iets goeds oor my nie, net slegte dinge. Dit is Miga, die seun van Jimla.” Josafat het geantwoord: “Die koning moenie so praat nie.”

⁸Toe het die koning van Israel ’n amptenaar geroep en gesê: “Bring gou vir Miga, die seun van Jimla.”

⁹Die koning van Israel en Josafat, die koning van Juda, het elkeen op sy troon gesit, in hulle koningsklere geklee, op die dorsvloer by die ingang van die poort van Samaria, terwyl al die profete voor hulle geprofeteer het. ¹⁰Sedekia, die seun van Kenaäna, het vir hom ystershorings gemaak en gesê: “So sê God: ‘Hiermee sal jy die Arameërs stoot totdat hulle vernietig is.’”

¹¹Al die profete het dieselfde geprofeteer en gesê: “Trek op na Ramot in Gilead en oorwin; ons Vader sal dit in die koning se hand gee.”

¹²Die boodskapper wat gestuur is om Miga te roep, het vir hom gesê: “Die profete se woorde is almal ten gunste van die koning. Laat jou woord soos hulle s’n wees—praat gunstig.”

¹³Maar Miga het gesê: “So seker as wat ons Vader leef, ek sal net sê wat my Vader sê.”

¹⁴Toe hy kom, het die koning gesê: “Miga, sal ons na Ramot in Gilead toe gaan om te veg, of moet ek wegbly?” Hy het gesê: “Trek op en oorwin; hulle sal in jou hand gegee word.”

¹⁵Maar die koning het vir hom gesê: “Hoeveel keer moet ek jou laat sweer om my net die waarheid te vertel in die naam van ons Vader?”

¹⁶Miga het gesê: “Ek het die hele Israel sien verstrooi wees op die berge, soos skape sonder ’n herder. En ons Vader het gesê: ‘Hulle het nie ’n heer nie; laat elkeen in vrede huis toe gaan.’”

¹⁷Die koning van Israel het vir Josafat gesê: “Het ek jou nie gesê dat hy niks goeds oor my sal profeteer nie, net kwaad nie?”

¹⁸Miga het gesê: “Luister dan na die woord van ons Vader: Ek het ons Vader op sy troon sien sit, en al die leërmagte van die hemel het aan sy regter- en linkerkant gestaan.

¹⁹En ons Vader het gesê: ‘Wie sal vir Agab, die koning van Israel, verlei om op te trek en by Ramot in Gilead te sneuwel?’ Die een het dit gesê en die ander dat.

²⁰Toe het ’n gees vorentoe gekom en voor ons Vader gaan staan en gesê: ‘Ek sal hom verlei.’ En ons Vader het vir hom gevra: ‘Hoe?’

²¹Hy het gesê: ‘Ek sal uitgaan en ’n leuengees in die mond van al sy profete wees.’ Toe het ons Vader gesê: ‘Jy sal hom verlei en ook slaag. Gaan uit en doen so.’

²²So nou het ons Vader ’n leuengees in die mond van hierdie profete van jou gesit, en ons Vader het rampspoed oor jou aangekondig.”

²³Toe het Sedekia, die seun van Kenaäna, nader gekom en vir Miga op die wang geslaan en gesê: “Watter weg het die Gees van God van my af gegaan om met jou te praat?”

²⁴Miga het gesê: “Jy sal dit sien op daardie dag wanneer jy in ’n binnekamer ingaan om weg te kruip.”

²⁵Die koning van Israel het gesê: “Vat Miga terug na Amon, die goewerneur van die stad, en na Joas, die seun van die koning, ²⁶en sê: ‘So sê die koning: Sit hierdie man in die tronk en gee hom net ’n karige rantsoen brood en water totdat ek veilig terugkom.’”

²⁷Miga het gesê: “As jy ooit veilig terugkom, het ons Vader nie deur my gepraat nie.” Toe het hy gesê: “Luister, julle almal!”

Agab sneuwel soos die Vader voorspel het

²⁸Toe het die koning van Israel en Josafat, die koning van Juda, opgetrek na Ramot in Gilead toe. ²⁹Die koning van Israel het vir Josafat gesê: “Ek sal my vermom en in die geveg ingaan, maar jy moet jou koningsklere dra.” Toe het die koning van Israel hom vermom, en hulle het in die geveg ingegaan. ³⁰Die koning van Aram het sy strydwa-owerstes beveel: “Veg met niemand nie, klein of groot, behalwe net met die koning van Israel.”

³¹Toe die strydwa-owerstes vir Josafat sien, het hulle gesê: “Dit is die koning van Israel,” en hulle het omgedraai om teen hom te veg. Maar Josafat het geroep, en ons Vader het hom gehelp en hulle van hom af weggetrek. ³²Toe die strydwa-owerstes sien dat hy nie die koning van Israel is nie, het hulle opgehou om hom agterna te sit. ³³’n Man het op goeie geluk sy boog gespan en die koning van Israel tussen die voeë van sy wapenrusting getref. Hy het vir sy strydwadrywer gesê: “Draai om en kry my uit die geveg uit; ek is gewond.” ³⁴Die geveg het daardie dag hewig gewoed. Die koning van Israel is in sy strydwa regop gehou, met sy gesig na die Arameërs, tot die aand toe, en toe sterf hy met sonsondergang.