2.تواريخ 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹يهوسفط وٽ وڏي دولت ۽ عزت هئي، ۽ هن مائٽيءَ جي رشتي سان پنهنجو پاڻ کي اخي اب سان ڳنڍيو. ²ڪجهه سالن کانپوءِ هو سامريه ۾ اخي اب وٽ ويو. اخي اب هن لاءِ ۽ ساڻس گڏ جيڪي ماڻهو هئا تن لاءِ ڪيتريون ئي رڍون ۽ ڍور ذبح ڪيا، ۽ کيس راموت جلعاد تي حملو ڪرڻ لاءِ آماده ڪرڻ لڳو. ³اسرائيل جي بادشاهه اخي اب يهوداہ جي بادشاهه يهوسفط کان پڇيو تہ ”ڇا تون مون سان گڏ راموت جلعاد وڃندين؟“ هن وراڻيو تہ ”جهڙو تون آهين تهڙو آءٌ آهيان، ۽ جهڙا تون آهين تهڙا منهنجا ماڻهو آهن؛ جنگ ۾ اسين توسان گڏ آهيون.“

⁴پر يهوسفط اسرائيل جي بادشاهه کي چيو تہ ”پهريائين اسان جي پيءُ جو ڪلام ڳولهي ڏسو.“

⁵پوءِ اسرائيل جي بادشاهه نبين کي، جيڪي چار سؤ ماڻهو هئا، گڏ ڪيو ۽ کانئن پڇيائين تہ ”اسين راموت جلعاد تي جنگ لاءِ وڃون يا ٻاهر رهون؟“ هنن چيو تہ ”چڙهائي ڪريو، ڇاڪاڻ تہ خدا اهو بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيندو.“

⁶پر يهوسفط چيو تہ ”ڇا هتي اسان جي پيءُ جو ڪو نبي اڃا ناهي، جنهن کان اسين پڇي سگهون؟“

⁷اسرائيل جي بادشاهه يهوسفط کي چيو تہ ”اڃا هڪ ماڻهو رهيل آهي، جنهن جي وسيلي اسين اسان جي پيءُ کان پڇي سگهون ٿا، پر مون کي هن کان نفرت آهي — هو منهنجي حق ۾ ڪڏهن چڱي اڳڪٿي نہ ٿو ڪري، رڳو بري ٿو ڪري. اهو ميڪايا بن يمله آهي.“ يهوسفط وراڻيو تہ ”بادشاهه کي ائين نہ چوڻ گھرجي.“

⁸پوءِ اسرائيل جي بادشاهه هڪ آفيسر کي سڏي چيو تہ ”يمله جي پٽ ميڪايا کي جلدي وٺي اچ.“

⁹اسرائيل جو بادشاهه ۽ يهوداہ جو بادشاهه يهوسفط، هر هڪ پنهنجي تخت تي، شاهي پوشاڪ پهريل، سامريه جي دروازي جي دَر وٽ اناج جا ڏاڻا ڌار ڪرڻ واري جاءِ تي ويٺا هئا، ۽ سڀ نبي سندن اڳيان اڳڪٿي ڪري رهيا هئا. ¹⁰ڪنعنہ جي پٽ صدقياہ لوهہ جا سڱ ٺاهي چيو تہ ”خدا ٿو فرمائي تہ ’انهن سان تون ارامين کي ايستائين ڌڪيندين جيستائين اهي ناس ٿي وڃن.‘“

¹¹سڀني نبين بہ ائين ئي اڳڪٿي ڪئي ۽ چيو تہ ”راموت جلعاد تي چڙهائي ڪر ۽ فتح ماڻ؛ اسان جو پيءُ اهو بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيندو.“

¹²ميڪايا کي سڏڻ لاءِ موڪليل قاصد کيس چيو تہ ”سڀني نبين جون ڳالهيون بادشاهه جي حق ۾ آهن. تنهنجي ڳالهہ بہ سندن ڳالهہ جهڙي هجي — سٺي ڳالهہ چئج.“

¹³پر ميڪايا چيو تہ ”جيئن اسان جو پيءُ جيئرو آهي، تيئن آءٌ رڳو اهو ئي چوندس جيڪو منهنجو پيءُ فرمائيندو.“

¹⁴جڏهن هو آيو تہ بادشاهه چيس تہ ”ميڪايا، اسين راموت جلعاد تي جنگ لاءِ وڃون يا آءٌ ٻاهر رهان؟“ هن چيو تہ ”چڙهائي ڪريو ۽ فتح ماڻيو؛ اهي اوهان جي هٿ ۾ ڏنا ويندا.“

¹⁵پر بادشاهه کيس چيو تہ ”مون کي تو کان ڪيترا ڀيرا قسم کڻرائڻو پوندو تہ تون اسان جي پيءُ جي نالي تي مون کي رڳو سچ ئي ٻڌائين؟“

¹⁶ميڪايا چيو تہ ”مون سڀني اسرائيلين کي جبلن تي ٽڙيل پکڙيل ڏٺو، ڄڻ ڌنار کانسواءِ رڍون هجن. پوءِ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ’انهن جو ڪو مالڪ ڪونهي؛ هر هڪ سلامتيءَ سان پنهنجي گھر موٽي وڃي.‘“

¹⁷اسرائيل جي بادشاهه يهوسفط کي چيو تہ ”ڇا مون تو کي نہ چيو هو تہ هو منهنجي باري ۾ ڪا چڱي اڳڪٿي نہ ڪندو، رڳو بڇڙي ڪندو؟“

¹⁸ميڪايا چيو تہ ”تڏهن اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو: مون اسان جي پيءُ کي پنهنجي تخت تي ويٺل ڏٺو، ۽ آسمان جو سڄو لشڪر سندس ساڄي ۽ کاٻي پاسي بيٺل هو.

¹⁹پوءِ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ’اسرائيل جي بادشاهه اخي اب کي ڪير ڀُلائيندو تہ هو چڙهائي ڪري راموت جلعاد ۾ ڪري پوي؟‘ ڪنهن هڪڙي هيئن چيو، ڪنهن ٻئي هيئن.

²⁰پوءِ هڪ روح اڳتي آيو، اسان جي پيءُ جي اڳيان بيهي چيائين تہ ’آءٌ کيس ڀُلائيندس.‘ اسان جي پيءُ کانئس پڇيو تہ ’ڪيئن؟‘

²¹هن چيو تہ ’آءٌ نڪري سندس سڀني نبين جي واتن ۾ ڪوڙو روح ٿيندس.‘ پوءِ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ’تون کيس ڀُلائيندين ۽ ڪامياب بہ ٿيندين. وڃ، ائين ڪر.‘

²²تنهنڪري هاڻي، اسان جي پيءُ اوهان جي انهن نبين جي واتن ۾ ڪوڙو روح وجھي ڇڏيو آهي، ۽ اسان جي پيءُ تو تي آفت جو فيصلو ڪيو آهي.“

²³پوءِ ڪنعنہ جو پٽ صدقياہ ويجھو آيو، ميڪايا جي ڳل تي چماٽ هنيائين ۽ چيائين تہ ”خدا جو روح مون وٽان ڪهڙي طرف تو سان ڳالهائڻ لاءِ ويو؟“

²⁴ميڪايا چيو تہ ”تون اهو انهيءَ ڏينهن ڏسندين جڏهن لڪڻ لاءِ اندرئين ڪمري ۾ ويندين.“

²⁵اسرائيل جي بادشاهه چيو تہ ”ميڪايا کي شهر جي حاڪم امون ڏانهن ۽ بادشاهه جي پٽ يوآس ڏانهن واپس وٺي وڃو، ²⁶۽ چئو تہ ’بادشاهه چوي ٿو تہ هن ماڻهوءَ کي قيد ۾ وجھو، ۽ جيستائين آءٌ سلامتيءَ سان موٽي اچان تيستائين کيس رڳو ٿوري ماني ۽ پاڻي ڏيو.‘“

²⁷ميڪايا چيو تہ ”جيڪڏهن تون ڪڏهن سلامتيءَ سان موٽي آئين تہ اسان جي پيءُ منهنجي وسيلي ڳالهايو ناهي.“ پوءِ چيائين تہ ”اي سڀ ماڻهو، ٻڌو!“

اخي اب جو ڪرڻ، جيئن پيءُ اڳ ۾ فرمايو هو

²⁸پوءِ اسرائيل جو بادشاهه ۽ يهوداہ جو بادشاهه يهوسفط راموت جلعاد ڏانهن چڙهي ويا. ²⁹اسرائيل جي بادشاهه يهوسفط کي چيو تہ ”آءٌ روپ بدلائي جنگ ۾ ويندس، پر تون پنهنجي پوشاڪ پاءِ.“ سو اسرائيل جي بادشاهه پنهنجو روپ بدلايو، ۽ اهي جنگ ۾ ويا. ³⁰ارام جي بادشاهه پنهنجن رٿن جي ڪپتانن کي حڪم ڏنو هو تہ ”ننڍي هجي يا وڏي، ڪنهن سان بہ نہ وڙهو، رڳو اسرائيل جي بادشاهه سان وڙهو.“

³¹جڏهن رٿن جي ڪپتانن يهوسفط کي ڏٺو تہ چيائون تہ ”هي اسرائيل جو بادشاهه آهي،“ ائين چئي هن سان وڙهڻ لاءِ مڙيا. پر يهوسفط رڙ ڪئي، ۽ اسان جي پيءُ سندس مدد ڪئي ۽ کين هن کان پري ڪري ڇڏيو. ³²جڏهن رٿن جي ڪپتانن ڏٺو تہ هي اسرائيل جو بادشاهه ناهي، تڏهن سندس پيڇو ڪرڻ ڇڏي ڏنائون. ³³هڪ ماڻهوءَ نشاني کانسواءِ ڪمان ڇڪي اسرائيل جي بادشاهه کي زره جي جوڙن جي وچ ۾ هنيو. تنهن پنهنجي رٿ هلائيندڙ کي چيو تہ ”موڙ ڪر ۽ مون کي جنگ مان ٻاهر ڪڍ؛ آءٌ زخمي ٿيو آهيان.“ ³⁴انهيءَ ڏينهن جنگ ڏاڍي ڀڙڪي. اسرائيل جي بادشاهه کي شام تائين ارامين جي سامهون سندس رٿ ۾ ٽيڪ ڏئي بيهاريو ويو، پوءِ سج لهڻ مهل مري ويو.