ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଆହାବଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କଲେ
ଯିହୋଶାଫଟ ଆହାବଙ୍କ ବଂଶ ସହିତ ବିବାହ ସମ୍ପର୍କ କରନ୍ତି ଏବଂ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ରାଜି ହୁଅନ୍ତି, ତାʼପରେ ଆମ ପିତାଙ୍କ ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ମାଗନ୍ତି। କେବଳ ମୀଖାୟ ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ଶୁଣନ୍ତି ତାହା କହନ୍ତି — ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ମେଷପଲ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ଏକ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଆତ୍ମା — ଏବଂ ଅନୁମାନରେ ମରାଯାଇଥିବା ଏକ ତୀର ତାଙ୍କ କଥାକୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରମାଣ କରେ।
18 1ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କର ବହୁ ଧନ ଓ ସମ୍ମାନ ଥିଲା, ପୁଣି ସେ ବିବାହ ଦ୍ଵାରା ଆହାବଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କଲେ। 2କେତେକ ବର୍ଷ ପରେ ସେ ଶମରୀୟାକୁ ଆହାବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ଆଉ ଆହାବ ତାହାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅନେକ ମେଷ ଓ ବଳଦ ବଧ କଲେ, ପୁଣି ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ୍ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇଲେ। 3ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଆହାବ ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆପଣ ମୋʼ ସହିତ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ୍କୁ ଯିବେ କି?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଓ ଆପଣ ଅଭିନ୍ନ, ମୋହର ଲୋକ ଆପଣଙ୍କ ଲୋକ ତୁଲ୍ୟ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ହେବୁ।”
4ମାତ୍ର ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବିନୟ କରୁଅଛି, ପ୍ରଥମେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରନ୍ତୁ।”
5ତହିଁରେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ, ଚାରି ଶହ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ୍କୁ ଯିବା, ନା କ୍ଷାନ୍ତ ହେବା?” ସେମାନେ କହିଲେ, “ଯାଉନ୍ତୁ, କାରଣ ଈଶ୍ଵର ତାହା ରାଜାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ।”
6ମାତ୍ର ଯିହୋଶାଫଟ୍ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି ପାରିବା, ଏଠାରେ କʼଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଏପରି ଆଉ କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ନାହାନ୍ତି?”
7ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପଚାରି ପାରିବା, ଏପରି ଆଉ ଜଣେ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାହାକୁ ଘୃଣା କରେ—ସେ ମୋʼ ବିଷୟରେ କଦାପି ମଙ୍ଗଳ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାକ୍ୟ କହେ ନାହିଁ, କେବଳ ଅମଙ୍ଗଳ କହେ। ସେ ଇମ୍ଲର ପୁତ୍ର ମୀଖାୟ।” ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ରାଜା ଏପରି ନ କହନ୍ତୁ।”
8ତେବେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଜଣେ କର୍ମଚାରୀକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଇମ୍ଲର ପୁତ୍ର ମୀଖାୟକୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ।”
9ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଓ ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ ରାଜବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ହୋଇ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ସିଂହାସନରେ ଶମରୀୟାର ନଗରଦ୍ଵାର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନସ୍ଥିତ ଖଳାରେ ବସିଥିଲେ, ଆଉ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ସମସ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ। 10କନାନାର ପୁତ୍ର ସିଦିକୀୟ ଲୁହାର ଶୃଙ୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରି କହିଲା, “ଈଶ୍ଵର ଏହା କହନ୍ତି: ‘ତୁମ୍ଭେ ଅରାମୀୟମାନେ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହିସବୁରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୁସିବ।’”
11ପୁଣି ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ସେପରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରି କହିଲେ, “ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ୍କୁ ଯାଇ ଜୟଲାଭ କରନ୍ତୁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହା ରାଜାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ।”
12ଆଉ ମୀଖାୟଙ୍କୁ ଡାକିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରେରିତ ଦୂତ ତାହାକୁ କହିଲା, “ଦେଖ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଏକମୁଖରେ ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ମଙ୍ଗଳବାଦୀ; ତେଣୁ ବିନୟ କରୁଅଛି, ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ତୁଲ୍ୟ ହେଉ—ତୁମ୍ଭେ ମଙ୍ଗଳ କଥା କୁହ।”
13ମାତ୍ର ମୀଖାୟ କହିଲା, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ ମୋହର ପିତା ଯାହା କହିବେ, ମୁଁ କେବଳ ତାହା କହିବି।”
14ପରେ ସେ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତେ, ରାଜା ତାହାକୁ କହିଲେ, “ମୀଖାୟ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ୍କୁ ଯିବା, ନା ମୁଁ କ୍ଷାନ୍ତ ହେବି?” ସେ କହିଲା, “ଯାଇ ଜୟଲାଭ କରନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେବେ।”
15ମାତ୍ର ରାଜା ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ମୋତେ କେବଳ ସତ୍ୟ କଥା କହିବ ବୋଲି ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କେତେ ଥର ଶପଥ କରାଇବି?”
16ତହିଁରେ ମୀଖାୟ କହିଲା, “ମୁଁ ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଅରକ୍ଷକ ମେଷପଲ ତୁଲ୍ୟ ପର୍ବତମାନରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲି। ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, ‘ଏମାନଙ୍କର କେହି ପ୍ରଭୁ ନାହାନ୍ତି; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଶାନ୍ତିରେ ଆପଣା ଆପଣା ଗୃହକୁ ଫେରିଯାଉ।’”
17ତେବେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସେ ମୋʼ ବିଷୟରେ କୌଣସି ମଙ୍ଗଳ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାକ୍ୟ କହିବ ନାହିଁ, କେବଳ ଅମଙ୍ଗଳ କହିବ ବୋଲି କʼଣ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହି ନ ଥିଲି?”
18ପୁଣି ମୀଖାୟ କହିଲା, “ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ: ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଆପଣା ସିଂହାସନରେ ଉପବିଷ୍ଟ, ଆଉ ସ୍ଵର୍ଗର ସମସ୍ତ ବାହିନୀଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲି।
19ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, ‘ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଆହାବକୁ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ୍କୁ ଯାଇ ପତିତ ହେବା ପାଇଁ କିଏ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇବ?’ ତହିଁରେ ଜଣେ ଏହା, ଆଉ ଜଣେ ତାହା କହିଲା।
20ତେବେ ଗୋଟିଏ ଆତ୍ମା ଆଗକୁ ଆସି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ କହିଲା, ‘ମୁଁ ତାହାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇବି।’ ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ପଚାରିଲେ, ‘କିପରି?’
21ତହିଁରେ ସେ କହିଲା, ‘ମୁଁ ବାହାରିଯାଇ ତାହାର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ମୁଖରେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଆତ୍ମା ହେବି।’ ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଭୁଲାଇବ ଓ ମଧ୍ୟ କୃତକାର୍ଯ୍ୟ ହେବ। ଯାଇ ସେହିପରି କର।’
22ଏଣୁ ଏବେ ଦେଖ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ଏକ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଆତ୍ମା ଦେଇଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅମଙ୍ଗଳ ଘୋଷଣା କରିଅଛନ୍ତି।”
23ତେବେ କନାନାର ପୁତ୍ର ସିଦିକୀୟ ନିକଟକୁ ଆସି ମୀଖାୟର ଗାଲରେ ଚାପୁଡ଼ା ମାରି କହିଲା, “ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ କଥା କହିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆତ୍ମା କେଉଁ ବାଟ ଦେଇ ମୋʼଠାରୁ ଗଲେ?”
24ମୀଖାୟ କହିଲା, “ଯେଉଁ ଦିନ ତୁମ୍ଭେ ଲୁଚିବା ପାଇଁ ଭିତର କୋଠରୀକୁ ଯିବ, ସେହି ଦିନ ତାହା ଦେଖିବ।”
25ତହିଁରେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା କହିଲେ, “ମୀଖାୟକୁ ଧରି ନଗରାଧ୍ୟକ୍ଷ ଆମୋନ୍ ନିକଟକୁ ଓ ରାଜପୁତ୍ର ଯୋୟାଶ୍ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ନିଅ, 26ଆଉ କୁହ, ‘ରାଜା ଏହା କହନ୍ତି: ମୁଁ କୁଶଳରେ ଫେରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଲୋକକୁ କାରାଗାରରେ ରଖି ଅଳ୍ପ ରୁଟି ଓ ଅଳ୍ପ ଜଳ ଖାଇବାକୁ ଦିଅ।’”
27ମୀଖାୟ କହିଲା, “ଯଦି ତୁମ୍ଭେ କୌଣସିମତେ କୁଶଳରେ ଫେରିଆସ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋʼ ଦ୍ଵାରା କହି ନାହାନ୍ତି।” ତେବେ ସେ ଆହୁରି କହିଲା, “ହେ ଲୋକ ସମସ୍ତେ, ଶୁଣ!”
ପିତା ପୂର୍ବରୁ କହିବା ଅନୁସାରେ ଆହାବ ପତିତ ହେଲେ
28ତେଣୁ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଓ ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ୍କୁ ଗଲେ। 29ପୁଣି ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଛଦ୍ମବେଶ ଧରି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯିବି, ମାତ୍ର ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ରାଜବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରନ୍ତୁ।” ତହିଁରେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଛଦ୍ମବେଶ ଧରିଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଗଲେ। 30ଅରାମର ରାଜା ଆପଣା ରଥାଧ୍ୟକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଥିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ସାନ ବା ବଡ଼ କାହା ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ ନ କରି କେବଳ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ କର।”
31ଏଥିରେ ରଥାଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, “ସେ ତ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା,” ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବୁଲିଲେ। ମାତ୍ର ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଡାକ ପକାଇଲେ, ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କଠାରୁ ଅନ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଇ ନେଲେ। 32ଆଉ ରଥାଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ସେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ନୁହନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି ତାହାଙ୍କ ପଛେ ଯିବାରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେଲେ। 33ତେବେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିନା ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଆପଣା ଧନୁ ଟାଣି ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କ ସାଞ୍ଜୁ ଓ ବୁକୁପଟା ମଧ୍ୟରେ ଆଘାତ କଲା। ତହିଁରେ ସେ ଆପଣା ସାରଥିକୁ କହିଲେ, “ରଥ ବୁଲାଇ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ବାହାର କରିନିଅ; ମୁଁ ଗୁରୁତର ଆହତ ହୋଇଅଛି।” 34ପୁଣି ସେହି ଦିନ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରବଳ ହେଲା। ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅରାମୀୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆପଣା ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ, ଆଉ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସମୟରେ ମଲେ।