Yahushafat Axab bilan ittifoq tuzadi
Yohushafat Axab xonadoni bilan quda bo'lib, Ramot-Giladda jang qilishga rozi bo'ladi, so'ng Otamizning bashoratchisini so'raydi. Faqat Mixayo o'zi aslida eshitganini aytadi — tarqalib ketgan qo'ylar, bashoratchilar og'zidagi yolg'onchi ruh — va tasodifan otilgan o'q uning haq ekanini isbotlaydi.
18 1Yahushafatning katta boyligi va shuhrati bor edi. U Axab bilan quda-anda boʻlib, ittifoq tuzdi. 2Bir necha yildan keyin u Samariyaga, Axabning oldiga tushib bordi. Axab uning va u bilan birga boʻlganlar uchun koʻplab qoʻy va hoʻkizlar soʻydi hamda uni Ramot-Gilad ustiga hujum qilishga undadi. 3Isroil podshohi Axab Yahudo podshohi Yahushafatdan soʻradi: “Men bilan Ramot-Giladga borasizmi?” U javob berdi: “Men ham sizdekman, mening xalqim ham sizning xalqingizdek; urushda sizga qoʻshilamiz.”
4Lekin Yahushafat Isroil podshohiga dedi: “Avval Otamizning soʻzini soʻrab koʻring.”
5Shunda Isroil podshohi paygʻambarlarni — toʻrt yuz kishini — yigʻdi va ulardan soʻradi: “Ramot-Giladga jangga boraylikmi yoki toʻxtab turaylikmi?” Ular: “Boravering, chunki Xudo uni podshoh qoʻliga topshiradi,” — deyishdi.
6Lekin Yahushafat: “Shu yerda maslahat soʻrasak boʻladigan Otamizning yana bir paygʻambari yoʻqmi?” — dedi.
7Isroil podshohi Yahushafatga dedi: “Yana bir kishi bor, u orqali Otamizdan soʻrasak boʻladi, lekin men undan nafratlanaman — u men haqimda hech qachon yaxshilik bashorat qilmaydi, faqat yomonlik. U — Imlo oʻgʻli Mixayo.” Yahushafat javob berdi: “Podshoh bunday demasin.”
8Shunda Isroil podshohi bir amaldorni chaqirib: “Imlo oʻgʻli Mixayoni tezda olib kelinglar,” — dedi.
9Isroil podshohi va Yahudo podshohi Yahushafat shohona kiyimlarini kiyib, har biri oʻz taxtida, Samariya darvozasi kiraverishidagi xirmonda oʻtirar edilar. Barcha paygʻambarlar esa ularning oldida bashorat qilishardi. 10Kanana oʻgʻli Zidqiyo temir shoxlar yasab, dedi: “Xudo shunday deydi: «Bular bilan Oromiylarni ular yoʻq qilinguncha suzasan.»”
11Barcha paygʻambarlar ham shu tarzda bashorat qilib, dedilar: “Ramot-Giladga boring va gʻalaba qozoning; Otamiz uni podshoh qoʻliga topshiradi.”
12Mixayoni chaqirish uchun yuborilgan xabarchi unga dedi: “Paygʻambarlarning soʻzlari baridan podshoh foydasiga. Sizning soʻzingiz ham ularnikiga mos boʻlsin — yaxshi gapiring.”
13Lekin Mixayo dedi: “Otamiz hayot ekani haqi, men faqat Otam nima desa, shuni aytaman.”
14U kelganda, podshoh: “Mixayo, Ramot-Giladga jangga boraylikmi yoki toʻxtab turaymi?” — dedi. U: “Boring va gʻalaba qozoning; ular sizning qoʻlingizga topshiriladi,” — dedi.
15Lekin podshoh unga dedi: “Otamiz nomi bilan menga faqat haqiqatni aytishingga necha marta qasam ichiraman?”
16Mixayo dedi: “Men butun Isroilni togʻlarda tarqalib ketgan, choʻponsiz qoʻylarday koʻrdim. Otamiz esa: «Ularning egasi yoʻq; har biri tinchlik bilan oʻz uyiga qaytsin,» — dedi.”
17Isroil podshohi Yahushafatga dedi: “U men haqimda hech qanday yaxshilik emas, faqat yomonlik bashorat qiladi, deb sizga aytmaganmidim?”
18Mixayo dedi: “Unday boʻlsa, Otamizning soʻzini eshiting: men Otamizni Oʻz taxtida oʻtirgan holda koʻrdim, butun osmon qoʻshinlari esa Uning oʻng va chap tomonida turardi.
19Otamiz esa: «Isroil podshohi Axabni Ramot-Giladga borib, u yerda halok boʻlishga kim yoʻldan uradi?» — dedi. Biri bir narsa, boshqasi boshqa narsa dedi.
20Bir ruh oldinga chiqib, Otamizning huzurida turdi va: «Men uni yoʻldan uraman,» — dedi. Otamiz esa undan: «Qanday qilib?» — deb soʻradi.
21U: «Men borib, uning barcha paygʻambarlari ogʻzida yolgʻonchi ruh boʻlaman,» — dedi. Shunda Otamiz: «Sen uni aldaysan va gʻolib ham kelasan. Borib, shunday qil,» — dedi.
22Mana endi, Otamiz sening bu paygʻambarlaring ogʻziga yolgʻonchi ruh solib qoʻydi, Otamiz sening ustingga falokat eʼlon qildi.”
23Shunda Kanana oʻgʻli Zidqiyo yaqinlashib, Mixayoning yuziga urdi va: “Xudoning Ruhi senga gapirish uchun mendan qaysi yoʻl bilan chiqib ketdi?” — dedi.
24Mixayo dedi: “Yashirinish uchun ichki xonaga kirgan oʻsha kuning buni koʻrasan.”
25Isroil podshohi dedi: “Mixayoni shahar hokimi Omon va podshohning oʻgʻli Yoʻashning oldiga qaytarib olib boringlar, 26ularga ayt: «Podshoh shunday buyuradi: men eson-omon qaytib kelgunimcha, bu odamni zindonga tashlab, unga oz miqdorda non va suv beringlar.»”
27Mixayo dedi: “Agar sen eson-omon qaytib kelsang, demak, Otamiz men orqali gapirmagan boʻladi.” Soʻng u: “Eshitinglar, ey barcha xalq!” — dedi.
Axab Ota oldindan aytganidek halok boʻladi
28Shunday qilib, Isroil podshohi va Yahudo podshohi Yahushafat Ramot-Giladga bordilar. 29Isroil podshohi Yahushafatga dedi: “Men qiyofamni oʻzgartirib jangga kiraman, siz esa oʻz shohona kiyimlaringizni kiying.” Shunday qilib, Isroil podshohi qiyofasini oʻzgartirdi va ular jangga kirdilar. 30Orom podshohi oʻzining jang aravasi sarkardalariga buyurgan edi: “Kichik ham, katta ham — hech kim bilan jang qilmanglar, faqat Isroil podshohi bilan jang qiling.”
31Jang aravasi sarkardalari Yahushafatni koʻrgach: “Mana shu — Isroil podshohi,” — deb, u bilan jang qilish uchun burildilar. Lekin Yahushafat faryod qildi va Otamiz unga yordam berib, ularni undan uzoqlashtirdi. 32Jang aravasi sarkardalari uning Isroil podshohi emasligini koʻrgach, uni taʼqib qilishdan toʻxtadilar. 33Bir kishi tavakkaliga kamonini tortib, Isroil podshohini sovutining qoʻshilgan joyidan urib yaraladi. Podshoh arava haydovchisiga dedi: “Orqaga buril va meni jang maydonidan olib chiq; men yaralandim.” 34Oʻsha kuni jang qizib ketdi. Isroil podshohi kechgacha Oromiylarga roʻbaroʻ boʻlib, oʻz aravasida tik turdi, soʻng quyosh botganda jon berdi.