سرودِ زائران. مزمور داوود.
122 1 شادمان شدم با آنان که گفتند به من: «بیایید به خانهٔ پدر ما برویم.» 2 پاهای ما در دروازههای تو ایستاده است، ای اورشلیم. 3 اورشلیم، بنا شده چون شهری که استوار به هم پیوسته است، 4 که قبیلهها بدانجا برمیآیند، قبیلههای پدر ما، بنا بر فریضهای برای اسرائیل، تا نام پدر ما را سپاس گویند. 5 زیرا در آنجا تختهای داوری برپا شده بود، تختهای خاندان داوود.
6 برای سلامتی اورشلیم دعا کنید: «آنان که تو را دوست میدارند، در آسایش باشند. 7 سلامتی در حصارهای تو باشد، و امنیت در قصرهای تو.» 8 بهخاطر برادران و یارانم، خواهم گفت: «سلامتی در تو باد.» 9 بهخاطر خانهٔ پدر ما، نیکویی تو را خواهم جُست.