مزامیر 122

122 ¹شاد شدم با آنان که به من گفتند: «بیایید به خانهٔ پدر ما برویم.» ²پاهای ما درون دروازه‌های تو ایستاده است، ای اورشلیم. ³اورشلیم، همچون شهری بنا شده که استوار به‌هم پیوسته است، ⁴همان‌جا که قبیله‌ها بالا می‌روند، قبیله‌های پدر ما، چنان‌که برای اسرائیل حکم شده است، تا نام پدر ما را سپاس گویند. ⁵زیرا در آنجا تخت‌های داوری برپا شد، تخت‌های خاندان داوود.

⁶برای آرامش اورشلیم دعا کنید: «آنان که تو را دوست می‌دارند در آسودگی باشند. ⁷آرامش درون باروهایت باد، و امنیت درون قصرهایت.» ⁸به‌خاطر برادران و همراهانم می‌گویم: «آرامش درون تو باد.» ⁹به‌خاطر خانهٔ پدر ما، نیکویی تو را خواهم جُست.