Hac ilahisi. Davut'un mezmuru.
122 1 Diyenlerle sevindim, bana: «Babamız'ın evine gidelim.» 2 Ayaklarımız senin kapılarında duruyor, ey Yeruşalim. 3 Yeruşalim, kurulmuş sımsıkı kenetlenmiş bir kent olarak, 4 Oymakların çıktığı yer; Babamız'ın oymaklarının, İsrail'e verilmiş bir buyruk uyarınca, Babamız'ın adına şükretmek için. 5 Çünkü orada yargı tahtları kuruldu, Davut soyunun tahtları.
6 Yeruşalim için esenlik dileyin: «Seni sevenler rahat etsin. 7 Surlarının içinde esenlik olsun, kalelerinde güvenlik.» 8 Kardeşlerim, dostlarım için, «Sende esenlik olsun» diyeceğim. 9 Babamız'ın evi için iyiliğini isteyeceğim.