Uning uyiga boraylik
Ziyorat qoʻshigʻi. Dovud qalamiga mansub.
Ziyoratchining Otamizning uyiga yetib kelgandagi, oyoqlari haqiqatan ham darvozalar ichida turgandagi shodligi. Bu shahar qabilalar jamlanadigan va adolat oʻrnatiladigan joy, shuning uchun u uning tinchligi uchun ibodat qiladi va buni oʻzi uchun emas, birodarlari uchun qilayotganini aytadi.
122 1Menga: “Otamizning uyiga boraylik”, — deganlar bilan birga sevindim. 2Ey Quddus, oyoqlarimiz sening darvozalaring ichida turibdi. 3Ey Quddus, mustahkam bogʻlangan shahar kabi barpo etilgansan, 4Isroilga berilgan farmonga koʻra, qabilalar, Otamizning qabilalari oʻsha yerga, Otamizning nomiga shukr aytish uchun chiqadilar. 5Chunki oʻsha yerda hukm uchun taxtlar, Dovud xonadonining taxtlari oʻrnatilgan edi.
6Quddusning tinchligi uchun ibodat qilinglar: “Seni sevganlar osoyishta boʻlsin. 7Devorlaring ichida tinchlik, qoʻrgʻonlaring ichida osoyishtalik boʻlsin.” 8Birodarlarim va doʻstlarim haqqi-hurmati: “Senda tinchlik boʻlsin”, deyman. 9Otamizning uyi haqqi-hurmati senga yaxshilik tilayman.