Ο ανόητος επαναλαμβάνει την ανοησία του

Σχεδόν ένας κατάλογος τριών τύπων. Ο άφρονας, που δεν μπορεί ούτε να τιμηθεί ούτε να προσληφθεί ούτε να γιατρευτεί· ο οκνηρός, που γυρίζει στο κρεβάτι του όπως η πόρτα στους μεντεσέδες της· και ο απατεώνας, που πληγώνει και ύστερα λέει ότι απλώς αστειευόταν. Όποιος σκάβει λάκκο πέφτει μέσα.

Κεφάλαιο 26.

Όπως το χιόνι το καλοκαίρι και η βροχή στον θερισμό, έτσι η τιμή δεν ταιριάζει στον ανόητο. Όπως το σπουργίτι που φτερουγίζει ή το χελιδόνι που πετάει γρήγορα, έτσι η άδικη κατάρα δεν πιάνει τόπο. Μαστίγιο για το άλογο, χαλινάρι για το γαϊδούρι, και ραβδί για τη ράχη των ανόητων. Μην απαντάς στον ανόητο σύμφωνα με την ανοησία του, για να μη γίνεις κι εσύ όμοιός του. Απάντησε στον ανόητο σύμφωνα με την ανοησία του, για να μη νομίζει πως είναι σοφός. Όποιος στέλνει μήνυμα μέσω ανόητου, κόβει τα ίδια του τα πόδια και πίνει βία. Όπως κρέμονται άχρηστα τα πόδια του κουτσού, έτσι είναι μια παροιμία στο στόμα των ανόητων. Όπως δένει κανείς πέτρα στη σφεντόνα, έτσι είναι να δίνεις τιμή σε ανόητο. Όπως ένα αγκάθι στο χέρι του μεθυσμένου, έτσι είναι μια παροιμία στο στόμα των ανόητων. Όπως ο τοξότης που πληγώνει τους πάντες, έτσι είναι αυτός που μισθώνει ανόητο ή μισθώνει όποιον περαστικό. Όπως ο σκύλος γυρίζει στον εμετό του, έτσι ο ανόητος επαναλαμβάνει την ανοησία του. Βλέπεις κάποιον που νομίζει πως είναι σοφός; Υπάρχει περισσότερη ελπίδα για τον ανόητο παρά γι’ αυτόν.

Ο τεμπέλης λέει: «Υπάρχει λιοντάρι στον δρόμο! Λιοντάρι στους δρόμους!» Όπως η πόρτα γυρίζει στους μεντεσέδες της, έτσι ο τεμπέλης γυρίζει στο κρεβάτι του. Ο τεμπέλης βουτάει το χέρι του στο πιάτο· τον κουράζει να το φέρει πίσω στο στόμα του. Ο τεμπέλης νομίζει πως είναι πιο σοφός από εφτά που απαντούν με σοφία.

Όπως αρπάζει κανείς έναν σκύλο από τα αφτιά, έτσι είναι ο περαστικός που ανακατεύεται σε ξένη φιλονικία.

Όπως ο τρελός που ρίχνει αναμμένα δαυλιά, βέλη και θάνατο, έτσι είναι αυτός που εξαπατά τον γείτονά του και λέει: «Μόνο αστειευόμουν!»

Χωρίς ξύλα η φωτιά σβήνει, και χωρίς κουτσομπόλη η φιλονικία καταλαγιάζει. Όπως τα κάρβουνα στη θράκα και τα ξύλα στη φωτιά, έτσι ο φιλόνικος ανάβει τη διαμάχη. Τα λόγια του κουτσομπόλη είναι σαν νόστιμες μπουκιές· κατεβαίνουν βαθιά στα σωθικά.

Όπως το γυάλισμα που καλύπτει ένα πήλινο δοχείο, έτσι είναι τα γλυκόλογα χείλη με πονηρή καρδιά. Ο εχθρός μεταμφιέζεται με τα χείλη του, όμως στην καρδιά του κρύβει δόλο. Όταν μιλάει με χάρη, μην τον πιστεύεις, γιατί εφτά βδελύγματα γεμίζουν την καρδιά του. Αν και το μίσος του κρύβεται με δόλο, η κακία του θα ξεσκεπαστεί μπροστά στη σύναξη. Όποιος σκάβει λάκκο θα πέσει μέσα σ’ αυτόν, και η πέτρα γυρίζει πίσω πάνω σ’ αυτόν που την κυλάει. Η ψεύτικη γλώσσα μισεί αυτούς που συντρίβει, και το κολακευτικό στόμα φέρνει καταστροφή.