’n Dwaas herhaal sy dwaasheid

Amper 'n katalogus van drie tipes. Die dwaas, wat nie geëer of gehuur of genees kan word nie; die luiaard, wat op sy bed draai soos 'n deur op sy skarniere; en die bedrieër, wat wond en dan sê hy het net 'n grap gemaak. Wie 'n put grawe, val self daarin.

Hoofstuk 26.

Soos sneeu in die somer en soos reën in die oestyd, so pas eer nie by ’n dwaas nie. Soos ’n mossie wat wegfladder of ’n swael wat verbyskiet, so kom ’n onverdiende vervloeking nie tot rus nie. ’n Sweep vir die perd, ’n toom vir die donkie, en ’n roede vir die rug van dwase. Moenie ’n dwaas antwoord volgens sy dwaasheid nie, anders word jy self soos hy. Antwoord ’n dwaas volgens sy dwaasheid, anders sal hy wys wees in sy eie oë. Wie ’n boodskap deur ’n dwaas stuur, kap sy eie voete af en drink geweld in. Soos die bene van ’n lam man wat nutteloos hang, so is ’n spreuk in die mond van dwase. Soos om ’n klip in ’n slingervel vas te bind, so is dit om eer aan ’n dwaas te gee. Soos ’n doringtak in die hand van ’n dronkaard, so is ’n spreuk in die mond van dwase. Soos ’n boogskutter wat almal wond, so is hy wat ’n dwaas huur of enige verbyganger huur. Soos ’n hond na sy braaksel toe terugkeer, so herhaal ’n dwaas sy dwaasheid. Sien jy iemand wat wys is in sy eie oë? Daar is meer hoop vir ’n dwaas as vir hom.

Die luiaard sê: “Daar is ’n leeu in die pad! ’n Leeu in die strate!” Soos ’n deur op sy skarniere draai, so draai die luiaard op sy bed. Die luiaard steek sy hand diep in die skottel; dit vermoei hom om dit terug na sy mond toe te bring. Die luiaard is wyser in sy eie oë as sewe wat verstandig antwoord.

Soos om ’n hond aan die ore te gryp, so is ’n verbyganger wat hom met ’n rusie bemoei wat nie sy eie is nie.

Soos ’n waansinnige wat brandpyle, pyle en die dood afskiet, so is die een wat sy naaste bedrieg en sê: “Ek het net ’n grap gemaak!”

Sonder hout gaan ’n vuur dood, en sonder ’n skinderaar bedaar ’n rusie. Soos houtskool vir die gloed en hout vir die vuur, so laat ’n twisgierige mens stryd ontvlam. Die woorde van ’n skinderaar is soos lekker happies; hulle sak diep af na die binneste in.

Soos ’n glasuur wat ’n kleipot bedek, so is gladde lippe met ’n bose hart. ’n Vyand vermom homself met sy lippe, maar in sy hart koester hy bedrog. Wanneer hy vriendelik praat, moenie hom glo nie, want sewe gruwels vul sy hart. Al word sy haat deur bedrog verberg, sal sy boosheid in die vergadering blootgelê word. Wie ’n kuil grawe, sal daarin val, en ’n klip rol terug op hom wat dit rol. ’n Leuenagtige tong haat dié wat dit verpletter, en ’n vleiende mond rig verwoesting aan.