Nacasku nacasnimadiisa ayuu ku celceliyaa

Ku dhawaad liis saddex nooc ah. Doqonka, oo aan la sharfi karin, la shaqaalayn karin, la bogsiin karin; kan caajiska ah, sariirtiisa ku rogma sida albaabka dhuuntiisa ugu rogmo; iyo khaa'inka, wax dhaawaca kadibna yiraahda wuxuu kaliya jaftaynayay. Ku alla kii god qodaa wuu ku dhacaa.

Cutubka 26.

Sida baraf xagaaga iyo sida roob beerlaxawsiga, sharafku nacas uma habboona. Sida shimbir yar oo baalasha ruxaysa ama balanbaalis dhaqso u duulaysa, habaar sabab la'aan ahi ma dego. Karbaashku waa fardaha, xakamuhu waa dameeraha, ushuna waa dhabarka nacasyada. Nacas ha ugu jawaabin nacasnimadiisa, yaanad adigu isaga la mid noqon. Nacas ugu jawaab nacasnimadiisa, yuusan isagu indhihiisa u arkin inuu caqli leeyahay. Kii farriin nacas ku soo diraa cagihiisa ayuu goostaa, dulmina wuu cabbaa. Sida lugaha curyaanka oo waxtar la'aan u laalaada, ayay tahay maahmaahda afka nacasyada ku jirta. Sida in dhagax lagu xidho xadhigga lagu tuuro, ayay tahay in nacas sharaf la siiyo. Sida qodax gacanta sakhraanka ku jirta, ayay tahay maahmaahda afka nacasyada ku jirta. Sida qaanso-yahan dadka oo dhan dhaawaca, ayuu yahay kii nacas shaqaaleeya ama kii mid jid mara shaqaaleeya. Sida eygu matagiisa ugu noqdo, ayuu nacasku nacasnimadiisa u celceliyaa. Ma arkaysaa mid indhihiisa u arka inuu caqli leeyahay? Nacas rajo ka badan ayaa laga qabaa isaga.

Caajisku wuxuu yidhi: “Jidka waxaa ku jira libaax! Waddooyinka waxaa ku jira libaax!” Sida albaabku ugu rogmado bawaabadihiisa, ayuu caajisku sariirtiisa ugu rogmadaa. Caajisku gacantiisa saxanka ayuu ku aasaa; waxay ka daalisaa inuu afkiisa dib ugu soo celiyo. Caajisku isagu isu arkaa inuu ka caqli badan yahay todobo kuwa si caqli leh u jawaaba.

Sida qofka dhegaha eyga qabta, ayuu yahay kii jid maraa oo muran aan isaga khuseyn ku soo carada.

Sida nin waalan oo qori dab ah, fallaadho iyo dhimasho tuura, ayuu yahay kii deriskiisa khiyaaneeya oo yidhaahda: “Waan kaftamayay!”

Alwaax la'aan dabku wuu dhaamaa, hadal-xambaare la'aanna muran wuu qaboobaa. Sida dhuxul ay u tahay jajab dab ah, alwaaxna dab, ayuu qofka muran badan colaad u shidaa. Erayada hadal-xambaaraha waa sida cuntooyin la doortay; waxay u degaan meelaha gudaha ugu hooseeya.

Sida dhalaalid weel dhoobo ah lagu daboolay, ayay yihiin bushimo jilicsan oo qalbi xun la jira. Cadowgu bushimihiisa ayuu ku isqarsadaa, laakiin qalbigiisa gudihiisa ayuu khiyaano ku haystaa. Markuu si roon u hadlo, ha rumaysan, waayo qalbigiisa waxaa ka buuxa todoba karaahiyo. Inkastoo nacaybkiisa khiyaano lagu qariyo, shar-yeelkiisa waa lagu muujin doonaa shirka dhexdiisa. Ku alla kii god qodaa isagaa ku dhici doona godkaas, dhagaxuna wuxuu dib ugu rogmadaa kii giraangiraaciyey. Carrabka been ah wuu necbaadaa kuwa uu burburiyo, afka tabaabushaysaduna halaag buu keenaa.